przedsionkowe zaburzenia rytmu
Przedsionkowe zaburzenia rytmu stanowią grupę arytmii serca, których źródło znajduje się w obrębie przedsionków. Do najczęstszych postaci zalicza się migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz przedsionkowy oraz przedwczesne pobudzenia przedsionkowe.
Migotanie przedsionków jest najczęstszą utrwaloną arytmią, charakteryzującą się szybką, nieskoordynowaną czynnością elektryczną przedsionków, prowadzącą do nieregularnej czynności komór. Trzepotanie przedsionków cechuje się regularną czynnością przedsionków z częstością 250-350/min i typowym obrazem EKG „zębów piły”.
Diagnostyka przedsionkowych zaburzeń rytmu opiera się głównie na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim oraz badaniach obrazowych oceniających strukturę serca. Leczenie może obejmować farmakoterapię (leki antyarytmiczne, przeciwkrzepliwe), kardiowersję elektryczną lub farmakologiczną oraz zabiegi ablacji.
Klinicznie przedsionkowe zaburzenia rytmu mogą manifestować się jako kołatanie serca, osłabienie, zawroty głowy, duszność lub pozostawać bezobjawowe. Stanowią istotny czynnik ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym udaru mózgu, dlatego ich właściwe rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej.