przedawkowanie beta-adrenolityków

Przedawkowanie beta-adrenolityków stanowi poważny stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Beta-adrenolityki, stosowane powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca czy choroby niedokrwiennej serca, w przypadku przedawkowania mogą prowadzić do blokady receptorów beta-adrenergicznych, powodując dramatyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, zaburzenia przewodnictwa, a nawet asystolię.

Objawy przedawkowania beta-adrenolityków obejmują bradykardię, hipotensję, zaburzenia przewodnictwa (w tym bloki przedsionkowo-komorowe), bradyarytmie, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą), hipoglikemię oraz objawy neurologiczne, takie jak drgawki czy śpiączka. W przypadku lipofilnych beta-adrenolityków (np. propranolol) mogą wystąpić również zaburzenia świadomości i drgawki.

Postępowanie w przedawkowaniu beta-adrenolityków obejmuje standardowe procedury dekontaminacji (płukanie żołądka w pierwszej godzinie od zatrucia, podanie węgla aktywowanego), monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe. W terapii celowanej kluczowe znaczenie ma podanie glukagonu (działanie inotropowe dodatnie niezależne od receptorów beta), wlewu z katecholamin (adrenalina, dopamina, dobutamina), atropiny przy znacznej bradykardii oraz w ciężkich przypadkach – wlewu z emulsji lipidowej czy zastosowania ECMO.

Rokowanie w przedawkowaniu beta-adrenolityków zależy od szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia, dawki przyjętego leku, współistniejących schorzeń oraz wieku pacjenta. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne zatrucie beta-adrenolitykami i blokerami kanału wapniowego, co znacząco pogarsza rokowanie i wymaga intensywnego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl