Przedawkowanie
Nedal 5 mg

Przedawkowanie nebiwololu, beta-adrenolityku stosowanego m.in. w terapii nadciśnienia tętniczego, prowadzi do ciężkich objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów β-adrenergicznych. Do najważniejszych objawów należą bradykardia (często poniżej 50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca z obrzękiem płuc. Mechanizmy tych objawów obejmują zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, rozszerzenie naczyń obwodowych oraz zniesienie działania adrenaliny na receptory β2. W przypadku przedawkowania nebiwololu konieczna jest szybka interwencja w warunkach OIT z monitorowaniem EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji, glikemii oraz funkcji nerek i wątroby, ze względu na ryzyko nawrotu objawów związane z długim okresem półtrwania leku. Leczenie przedawkowania obejmuje ograniczenie dalszego wchłaniania nebiwololu poprzez płukanie żołądka (do 1-2 godzin od zażycia), podanie węgla aktywnego oraz środków przeczyszczających. Terapia objawowa obejmuje stosowanie atropiny lub metyloatropiny w bradykardii, płynoterapię i katecholaminy w niedociśnieniu i wstrząsie, beta-mimetyków wziewnych przy skurczu oskrzeli oraz leki inotropowe, diuretyki i tlenoterapię w ostrej niewydolności serca. W ciężkich przypadkach wskazane jest podanie izoprenaliny (5 μg/min wlew dożylny) lub dobutaminy (2,5 μg/min wlew dożylny), a w razie braku efektu – terapia skojarzona izoprenalina + dopamina lub glukagon (50-100 μg/kg dożylnie, z możliwością powtórzenia i kontynuacji wlewem 70 μg/kg/godz.). W opornych przypadkach rozważa się czasową elektrostymulację serca lub wszczepienie rozrusznika.

Przedawkowanie leku – nebiwolol

Przedawkowanie nebiwololu, jako beta-adrenolityku, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Chociaż dla produktu leczniczego Nedal 5 mg nie są dostępne specyficzne dane dotyczące przypadków przedawkowania, informacje na temat ogólnych objawów i postępowania w przypadku przedawkowania leków beta-adrenolitycznych są dobrze udokumentowane i mają zastosowanie również w przypadku nebiwololu.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie nebiwololu charakteryzuje się wystąpieniem typowych objawów nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Objawy te mogą rozwijać się gwałtownie i stanowić bezpośrednie zagrożenie dla funkcji życiowych pacjenta.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm Nasilenie
Bradykardia Zwolnienie czynności serca, często poniżej 50 uderzeń/min Nadmierna blokada receptorów β1 w mięśniu sercowym Od umiarkowanej do ciężkiej, możliwe zatrzymanie krążenia
Niedociśnienie tętnicze Znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi Zmniejszenie pojemności minutowej serca i rozszerzenie naczyń obwodowych Może prowadzić do wstrząsu i niedokrwienia narządów
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych, duszność, świsty Zniesienie antagonistycznego działania adrenaliny na receptory β2 w oskrzelach Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z astmą lub POChP
Ostra niewydolność serca Obrzęk płuc, zastój krwi w krążeniu małym Osłabienie kurczliwości mięśnia sercowego Stan zagrażający życiu, wymaga natychmiastowej interwencji

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania nebiwololu powinno odbywać się w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej pod ścisłym nadzorem personelu medycznego, z możliwością stałego monitorowania parametrów życiowych.3

Eliminacja leku z organizmu

W pierwszej kolejności należy podjąć działania mające na celu ograniczenie dalszego wchłaniania nebiwololu:4

Leczenie objawowe przedawkowania

Terapia przedawkowania nebiwololu powinna być ukierunkowana na konkretne objawy kliniczne:5

  1. Bradykardia i nasilone reakcje ze strony nerwu błędnego:
  2. Niedociśnienie tętnicze i wstrząs:
  3. Skurcz oskrzeli:
    • Wspomaganie oddychania – w ciężkich przypadkach
    • Beta-mimetyki wziewne (jeśli reakcja na nie jest zachowana)
  4. Ostra niewydolność serca:

Farmakologiczne odwrócenie blokady beta-adrenergicznej

W przypadku ciężkiego przedawkowania nebiwololu konieczne może być zastosowanie specyficznych leków przeciwdziałających blokadzie receptorów beta-adrenergicznych:7

  • Chlorowodorek izoprenaliny – agonista receptorów beta-adrenergicznych
    • Dawkowanie: powolny wlew dożylny, dawka początkowa około 5 μg/min
    • Kontynuacja do uzyskania pożądanego efektu klinicznego
  • Dobutamina – agonista receptorów β1-adrenergicznych o działaniu inotropowym dodatnim
    • Dawkowanie: wlew dożylny, dawka początkowa 2,5 μg/min
    • Stopniowe zwiększanie dawki do uzyskania odpowiedzi klinicznej

W przypadku braku odpowiedzi na monoterapię, możliwe jest zastosowanie terapii skojarzonej:8

Leczenie w przypadkach opornych

Jeżeli powyższe metody farmakologiczne okażą się nieskuteczne, należy rozważyć podanie glukagonu:9

  • Glukagonhormon peptydowy zwiększający kurczliwość mięśnia sercowego niezależnie od receptorów beta-adrenergicznych
    • Dawkowanie początkowe: 50-100 μg/kg dożylnie
    • Możliwość powtórzenia dawki w ciągu godziny
    • W razie konieczności kontynuacja leczenia we wlewie dożylnym 70 μg/kg/godzinę

Postępowanie w ekstremalnych przypadkach

W przypadkach skrajnej bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne może być konieczne zastosowanie metod inwazyjnych:10

Monitorowanie i obserwacja

Pacjenci po przedawkowaniu nebiwololu wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym:11

Okres obserwacji powinien być odpowiednio długi ze względu na przedłużone działanie nebiwololu i możliwość nawrotu objawów przedawkowania, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek lub wątroby.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl