stopa płaska wrodzona

Stopa płaska wrodzona (pes planus congenitus) to wada rozwojowa stopy charakteryzująca się obniżeniem lub zniesieniem łuku podłużnego przyśrodkowego, która występuje od urodzenia. W przeciwieństwie do nabytej stopy płaskiej, wrodzona forma jest zazwyczaj sztywna i wynika z nieprawidłowości anatomicznych.

Patologia ta może być spowodowana koalicją (fuzją) kości stępu, pionowym ustawieniem kości skokowej, wadą kostną lub zaburzeniami tkanki łącznej. Często towarzyszy jej przykurcz ścięgna Achillesa oraz wypukłość w środkowej części podeszwy stopy. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie (RTG, USG, MRI), które pozwalają określić stopień deformacji i zaplanować leczenie.

Leczenie stopy płaskiej wrodzonej zależy od nasilenia wady i wieku pacjenta. U niemowląt i małych dzieci stosuje się manipulacje, ćwiczenia oraz opatrunki gipsowe. W cięższych przypadkach lub przy braku poprawy po leczeniu zachowawczym konieczna może być interwencja chirurgiczna, która obejmuje procedury na tkankach miękkich (wydłużenie ścięgien) lub osteotomie korygujące. Nieleczona wada może prowadzić do zaburzeń chodu, dolegliwości bólowych oraz rozwoju zmian zwyrodnieniowych w przyszłości.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl