Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Abiraterone Fresenius Kabi

Przedkliniczne badania toksykologiczne obejmujące różne modele zwierzęce wykazały, że abirateron powoduje szereg zmian, głównie w odniesieniu do układu rozrodczego i narządów wrażliwych na androgeny. Zmiany te wynikają z mechanizmu działania abirateronu, którego głównym efektem farmakologicznym jest blokada syntezy testosteronu. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania abirateronu octanu.^{1}

Toksyczność ogólna i zmiany hormonalne

W badaniach toksyczności u zwierząt konsekwentnie obserwowano znaczące obniżenie stężenia krążącego testosteronu. Konsekwencją tego efektu było zmniejszenie masy narządów oraz zmiany morfologiczne i histopatologiczne, dotyczące głównie: narządów rozrodczych, nadnerczy, przysadki mózgowej oraz sutków. Wszystkie zaobserwowane zmiany miały charakter całkowicie lub częściowo odwracalny. Modyfikacje w narządach rozrodczych oraz narządach wrażliwych na działanie androgenów były zgodne z farmakologicznym profilem działania abirateronu. Co istotne, wszystkie zmiany hormonalne związane z leczeniem były odwracalne lub ustępowały po 4-tygodniowym okresie od zakończenia podawania leku.^{2}

Wpływ na płodność

Badania nad płodnością przeprowadzone na szczurach wykazały, że abirateronu octan powodował redukcję płodności zarówno u samców, jak i u samic. Efekt ten miał charakter całkowicie odwracalny w okresie od 4 do 16 tygodni po zaprzestaniu podawania badanego związku. Obserwowane zmiany były zgodne z mechanizmem działania abirateronu i jego wpływem na gospodarkę hormonalną.^{3}

Toksyczność rozwojowa

W badaniach toksycznego wpływu na rozwój przeprowadzonych na szczurach stwierdzono, że abirateronu octan wpływał na przebieg ciąży. Główne zaobserwowane efekty obejmowały zmniejszenie masy płodu oraz zmniejszenie wskaźników przeżycia płodów. Ponadto wykazano wpływ substancji na rozwój zewnętrznych narządów płciowych, jednak należy podkreślić, że abirateronu octan nie wykazywał działania teratogennego (nie powodował wad rozwojowych). Wszystkie obserwowane efekty były związane z farmakologicznym działaniem abirateronu, polegającym na zaburzeniu gospodarki hormonalnej.^{4}

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, badania genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, poza wcześniej opisanymi zmianami w narządach rozrodczych obserwowanymi we wszystkich badaniach toksykologicznych na zwierzętach.^{5}

Badania potencjału rakotwórczego

Przeprowadzono kompleksowe badania potencjału rakotwórczego abirateronu octanu na różnych modelach zwierzęcych:

• 6-miesięczne badanie na transgenicznych myszach (Tg.rasH2) nie wykazało działania rakotwórczego badanego związku^{6}
• W 24-miesięcznym badaniu rakotwórczości u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach. Efekt ten uznano za związany z farmakologicznym działaniem abirateronu i specyficzny dla szczurów^{7}
• Nie stwierdzono działania rakotwórczego u samic szczurów^{8}

Ryzyko środowiskowe

Ocena ryzyka ekotoksykologicznego wykazała, że substancja czynna abirateron stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, szczególnie w odniesieniu do ryb. Informacja ta jest istotna z punktu widzenia prawidłowego postępowania z niewykorzystanym produktem lub odpadami zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi ochrony środowiska.^{9}