Specjalne ostrzeżenia
Abiraterone Fresenius Kabi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Abiraterone Fresenius Kabi

Stosowanie octanu abirateronu wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjenta ze względu na mechanizm działania leku i potencjalne działania niepożądane. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat zagrożeń związanych z terapią oraz zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania produktu leczniczego Abiraterone Fresenius Kabi.¹

Zaburzenia elektrolitowe i sercowo-naczyniowe wynikające z nadmiaru mineralokortykosteroidów

Abiraterone Fresenius Kabi może prowadzić do szeregu zaburzeń wynikających z hamowania CYP17 i związanego z tym zwiększenia stężenia mineralokortykosteroidów. Najczęstsze z nich to nadciśnienie tętnicze, hipokaliemia oraz zastój płynów. Z tego powodu jednoczesne podawanie kortykosteroidu stanowi istotny element terapii, ponieważ hamuje wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), co skutkuje zmniejszeniem częstości i nasilenia tych działań niepożądanych.²

Szczególnej ostrożności wymaga leczenie pacjentów, u których występujące już wcześniej schorzenia mogą ulec pogorszeniu w wyniku:³

• Zwiększenia ciśnienia tętniczego
• Hipokaliemii – szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe
• Zastoju płynów – szczególnie u chorych z:
  • Niewydolnością serca
  • Ciężką lub niestabilną dławicą piersiową
  • Niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
  • Arytmią komorową
  • Ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

Istotne jest, by zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie. Należy podkreślić, że w badaniach klinicznych III fazy z abirateronem nie uczestniczyli pacjenci z:<sup data-drug="Abiraterone Fresenius Kabi" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Abiraterone Fresenius Kabi należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie. Badania 3 fazy abirateronu octanu nie obejmowały pacjentów z niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem tętniczym, istotną klinicznie chorobą serca, potwierdzoną zawałem mięśnia sercowego lub tętniczymi zdarzeniami zakrzepowymi w okresie ostatnich 6 miesięcy, z ciężką lub niestabilną dławicą piersiową lub niewydolnością serca klasy III lub IV wg NYHA (ang. New York Heart Association) (badanie 301) lub niewydolnością serca klasy II do IV (badania 3011 i 302) lub pacjentów z frakcją wyrzutową serca 4

• Niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem tętniczym
• Istotną klinicznie chorobą serca
• Potwierdzonym zawałem mięśnia sercowego lub tętniczymi zdarzeniami zakrzepowymi w ostatnich 6 miesiącach
• Ciężką lub niestabilną dławicą piersiową
• Niewydolnością serca klasy III lub IV wg NYHA (badanie 301) lub klasy II do IV (badania 3011 i 302)
• Frakcją wyrzutową serca <50%

Ponadto, z badań 3011 i 302 wykluczono pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami komorowymi wymagającymi leczenia. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) <50% lub z niewydolnością serca klasy III lub IV wg NYHA (w badaniu 301) lub niewydolnością serca klasy II do IV (w badaniach 3011 i 302).<sup data-drug="Abiraterone Fresenius Kabi" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Z badań 3011 i 302 wykluczono pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami komorowymi, wymagającymi leczenia. Nie określono bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory (ang. Left Ventricular Ejection Fraction, LVEF) 5

Ocena czynności serca i zalecenia dotyczące monitorowania

U pacjentów z istotnym ryzykiem zastoinowej niewydolności serca (np. niewydolność serca w wywiadzie, nieopanowane nadciśnienie lub inne zdarzenia sercowe, takie jak choroba niedokrwienna serca), przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć wykonanie badań oceniających czynność serca, takich jak echokardiografia.⁶

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Abiraterone Fresenius Kabi:⁷

• Należy wdrożyć odpowiednie leczenie niewydolności serca i zoptymalizować czynność serca
• Należy wyrównać zaburzenia takie jak:
  • Nadciśnienie tętnicze
  • Hipokaliemia
  • Zastój płynów

W trakcie terapii konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów, zgodnie z następującym schematem:⁸

1. Co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące leczenia, a następnie
2. Co miesiąc podczas dalszego leczenia

Monitorowaniu podlegają następujące parametry:

• Ciśnienie tętnicze krwi
• Stężenie potasu w osoczu
• Objawy zastoju płynów (przyrost masy ciała, obrzęki obwodowe)
• Inne objawy przedmiotowe i podmiotowe zastoinowej niewydolności serca

Przy wystąpieniu nieprawidłowości należy je niezwłocznie korygować. U pacjentów z hipokaliemią stosujących abirateron stwierdzano wydłużenie odstępu QT, dlatego należy regularnie kontrolować stężenie elektrolitów. Czynność serca należy oceniać zgodnie ze wskazaniami klinicznymi i w przypadku znacznego pogorszenia czynności serca należy rozważyć przerwanie leczenia.⁹

Hepatotoksyczność i zaburzenia czynności wątroby

W kontrolowanych badaniach klinicznych z abirateronem zaobserwowano przypadki znacznego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, które prowadziły do przerwania leczenia lub modyfikacji dawki.¹⁰ Z tego powodu konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów wątrobowych według schematu:

• Przed rozpoczęciem leczenia – ocena wyjściowa aktywności aminotransferaz
• Co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące leczenia
• Następnie co miesiąc

W przypadku wystąpienia klinicznych objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na hepatotoksyczność, należy natychmiast dokonać pomiaru aktywności aminotransferaz w surowicy.¹¹

Postępowanie w przypadku zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych:

1. Jeśli aktywność AlAT lub AspAT zwiększy się ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy (GGN):
   • Natychmiast przerwać leczenie
   • Dokładnie monitorować czynność wątroby
   • Wznowić leczenie w zmniejszonej dawce tylko po powrocie testów czynnościowych wątroby do wartości wyjściowych
2. Jeśli wystąpi ciężka hepatotoksyczność (aktywność AlAT lub AspAT zwiększona ponad 20 razy powyżej GGN):
   • Bezwzględnie przerwać leczenie
   • Nie wdrażać ponownie terapii

Powyższe zalecenia wynikają z obserwacji klinicznych i mają na celu zapobieganie poważnym uszkodzeniom wątroby.¹²

Należy pamiętać, że do badań klinicznych nie włączano pacjentów z czynnym lub objawowym wirusowym zapaleniem wątroby, dlatego nie ma danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tej populacji.¹³

Brak również danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wielokrotnych dawek abirateronu octanu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu:¹⁴

• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa B wg Child-Pugh) zastosowanie produktu należy rozważyć jedynie wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem
• U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C wg Child-Pugh) nie należy stosować produktu leczniczego Abiraterone Fresenius Kabi

Po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających abirateron rzadko zgłaszano przypadki ostrej niewydolności wątroby i nadostrego zapalenia wątroby, które mogą prowadzić do zgonu.¹⁵

Odstawianie kortykosteroidów i postępowanie w sytuacjach stresogennych

Szczególnej ostrożności wymaga proces odstawiania kortykosteroidów u pacjentów leczonych abirateronem. Należy obserwować chorych pod kątem występowania objawów niewydolności nadnerczy. W przypadku kontynuacji leczenia abirateronem po odstawieniu kortykosteroidów konieczne jest monitorowanie pacjentów w kierunku objawów nadmiaru mineralokortykosteroidów.¹⁶

W przypadku gdy pacjent stosujący prednizon lub prednizolon znajduje się w sytuacji szczególnego stresu, może być wskazane zwiększenie dawki kortykosteroidów:¹⁷

• Przed sytuacją stresogenną
• W trakcie jej trwania
• Po zakończeniu sytuacji stresowej

Gęstość kości

U mężczyzn z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami często obserwuje się zmniejszenie gęstości kości. Podczas terapii abirateronem, która wymaga jednoczesnego stosowania glikokortykosteroidów, może dochodzić do nasilenia tego niekorzystnego efektu.¹⁸

Wcześniejsze leczenie ketokonazolem

U pacjentów, którzy wcześniej stosowali ketokonazol w leczeniu raka gruczołu krokowego, można spodziewać się słabszej odpowiedzi na terapię abirateronem.¹⁹

Zaburzenia gospodarki węglowodanowej

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów z abirateronem może nasilać hiperglikemię, dlatego u pacjentów z cukrzycą zaleca się częste kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.²⁰

Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia hipoglikemii. Zgłaszano przypadki obniżonego stężenia glukozy po podaniu abirateronu z prednizonem/prednizolonem u pacjentów z istniejącą wcześniej cukrzycą, którzy jednocześnie stosowali pioglitazon lub repaglinid. Z tego powodu u pacjentów z cukrzycą konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi.²¹

Stosowanie podczas chemioterapii

Bezpieczeństwo i skuteczność jednoczesnego stosowania abirateronu octanu i cytotoksycznej chemioterapii nie zostały określone.²²

Potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem

U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, w tym u pacjentów leczonych abirateronem, mogą wystąpić niedokrwistość i zaburzenia czynności seksualnych.²³

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów leczonych abirateronem zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii, a po odstawieniu leku rabdomioliza ustępowała. Szczególnej ostrożności wymaga leczenie pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują produkty lecznicze związane z występowaniem miopatii/rabdomiolizy.²⁴

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Ze względu na ryzyko zmniejszenia ekspozycji na abirateron, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.²⁵

Skojarzenie abirateronu z prednizonem/prednizolonem i Ra-223

Terapia skojarzona abirateronem i prednizonem/prednizolonem z dichlorkiem radu-223 (Ra-223) jest przeciwwskazana. W badaniach klinicznych wykazano, że takie połączenie leków zwiększa ryzyko złamań oraz wykazuje tendencję do zwiększenia śmiertelności u pacjentów bezobjawowych lub z niewielkimi objawami raka gruczołu krokowego.²⁶

W przypadku gdy planowane jest leczenie Ra-223, zaleca się, aby terapia tym produktem nie była rozpoczynana przez co najmniej 5 dni po ostatnim podaniu produktu leczniczego Abiraterone Fresenius Kabi w skojarzeniu z prednizonem/prednizolonem.²⁷

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkt Abiraterone Fresenius Kabi zawiera substancje pomocnicze, które mogą mieć znaczenie u niektórych pacjentów:²⁸

Zawartość sodu w dawce dwóch tabletek powlekanych 500 mg wynosi 24 mg, co stanowi 1% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu dla osób dorosłych.²⁹