dysmorfia twarzowo-czaszkowa

Dysmorfia twarzowo-czaszkowa (ang. craniofacial dysmorphism) to termin medyczny opisujący nieprawidłowości w budowie i kształcie twarzy oraz czaszki. Obejmuje szereg anomalii strukturalnych, które mogą dotyczyć różnych części twarzoczaszki, w tym czoła, oczu, nosa, uszu, żuchwy oraz ogólnej symetrii twarzy.

Zmiany dysmorficzne w obrębie twarzoczaszki mogą występować jako izolowany objaw lub stanowić część szerszego obrazu klinicznego w ramach zespołów genetycznych (np. zespół Downa, zespół Aperta, zespół Crouzona, zespół Treachera Collinsa). Etiologia tych zaburzeń obejmuje zarówno czynniki genetyczne (mutacje, aberracje chromosomowe), jak i środowiskowe (ekspozycja na teratogeny w okresie prenatalnym).

Diagnostyka dysmorfii twarzowo-czaszkowej wymaga szczegółowej oceny klinicznej, często z wykorzystaniem zaawansowanych technik obrazowania (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Postępowanie terapeutyczne ma zwykle charakter interdyscyplinarny i może obejmować interwencje chirurgiczne (chirurgia plastyczna, szczękowo-twarzowa, neurochirurgia), ortodontyczne oraz wsparcie psychologiczne dla pacjenta i rodziny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl