słabe wchłanianie
Słabe wchłanianie (inaczej zespół złego wchłaniania lub malabsorpcja) to stan kliniczny, w którym dochodzi do zaburzenia procesów wchłaniania składników odżywczych w przewodzie pokarmowym. Problem może dotyczyć wielu substancji, w tym makroelementów (białka, tłuszcze, węglowodany), mikroelementów (witaminy, minerały) oraz wody i elektrolitów.
Przyczyny słabego wchłaniania są różnorodne i obejmują choroby trzustki (np. przewlekłe zapalenie trzustki), choroby wątroby i dróg żółciowych, choroby jelit (np. celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, nietolerancje pokarmowe), zaburzenia mikrobioty jelitowej, a także stan po operacjach przewodu pokarmowego. Dodatkowe czynniki ryzyka to niektóre leki, alkohol oraz niedożywienie.
Objawy malabsorpcji mogą obejmować biegunkę (często tłuszczową), utratę masy ciała pomimo zachowanego apetytu, obrzęki, niedokrwistość, osłabienie, osteoporozę, zaburzenia krzepnięcia, neuropatię oraz zmiany skórne. Diagnostyka obejmuje badania krwi, kału, testy oddechowe, badania obrazowe oraz endoskopowe z pobraniem wycinków.
Leczenie słabego wchłaniania jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz suplementację brakujących składników odżywczych. W zależności od etiologii może obejmować dietę bezglutenową (w celiakii), enzymy trzustkowe (w niewydolności trzustki), leki immunosupresyjne (w chorobach zapalnych jelit) oraz suplementację witamin, minerałów i innych niezbędnych składników pokarmowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Octenisept oral mono 1 mg/ml
Octenisept oral mono zawiera oktenidynę dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, stosowaną miejscowo w jamie ustnej. Substancja ta charakteryzuje się słabym wchłanianiem przez błonę śluzową jamy ustnej oraz ograniczoną absorpcją z przewodu pokarmowego po przypadkowym połknięciu, co skutkuje minimalną ekspozycją ogólnoustrojową. W związku z tym parametry dystrybucji i metabolizmu oktenidyny nie są klinicznie istotne, a jej działanie ogranicza się głównie do miejsca aplikacji. Brak znaczących przemian metabolicznych oraz minimalna absorpcja systemowa podkreślają lokalny charakter działania preparatu.
absorpcja z przewodu pokarmowego, biotransformacja, błona śluzowa jamy ustnej, dystrybucja tkankowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja oktenidyny, model zwierzęcy, Octenisept oral mono, oktenidyna dwuchlorowodorek, parametr farmakokinetyczny, roztwór do stosowania w jamie ustnej, słabe wchłanianie, wchłanianie ogólnoustrojowe, wydalanie nerkowe