Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Moloxin 400 mg/250 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Moloxin

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny opierają się na szeregu badań konwencjonalnych z powtarzanym podawaniem substancji, badań toksyczności narządowej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku Moloxin.¹

Toksyczność narządowa w badaniach z powtarzalnym podawaniem leku

W badaniach z powtarzalnym podawaniem moksyfloksacyny zaobserwowano toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy i wątrobę zarówno u gryzoni, jak i nie-gryzoni. U małp odnotowano objawy toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Należy podkreślić, że te objawy toksyczne obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dużych dawek moksyfloksacyny lub po długotrwałym leczeniu, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.²

Wpływ na narząd wzroku

Wykazano, że moksyfloksacyna podawana psom doustnie w dużych dawkach (≥60 mg/kg masy ciała), prowadząca do uzyskania stężenia w osoczu ≥20 mg/l, powodowała zmiany w elektroretinogramie. W odosobnionych przypadkach obserwowano również atrofię siatkówki. Zmiany te występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.³

Toksyczność związana z drogą podania

Badania przedkliniczne wykazały istotne różnice w profilu bezpieczeństwa moksyfloksacyny w zależności od sposobu podania dożylnego:

• Przy szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 45 mg/kg masy ciała obserwowano najwyraźniejsze oznaki ogólnej toksyczności.⁴
• Natomiast przy powolnej infuzji tej samej dawki (40 mg/kg masy ciała) trwającej dłużej niż 50 minut, nie obserwowano objawów toksyczności.⁵

Po dotętniczym podaniu moksyfloksacyny obserwowano zmiany zapalne w okołotętniczej tkance miękkiej, co jednoznacznie wskazuje na konieczność unikania podawania leku tą drogą.⁶

Genotoksyczność i karcinogenność

Moksyfloksacyna wykazała właściwości genotoksyczne w testach in vitro przeprowadzonych z zastosowaniem bakterii lub hodowli komórek ssaków. Jednak istotne jest, że testy in vivo nie potwierdziły genotoksycznego działania moksyfloksacyny, mimo stosowania bardzo dużych dawek tej substancji.⁷

W badaniach typu inicjacja-promocja przeprowadzonych na szczurach nie wykazano właściwości kancerogennych moksyfloksacyny.⁸

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Badania in vitro ujawniły, że moksyfloksacyna może wpływać na czynność elektrofizjologiczną serca, powodując wydłużenie odstępu QT. Należy jednak podkreślić, że efekt ten obserwowano tylko przy dużych stężeniach substancji.⁹

W badaniach na psach, którym podawano moksyfloksacynę dożylnie w dawce 30 mg/kg masy ciała, wykazano, że stopień wydłużenia odstępu QT wyraźnie zależał od szybkości podawania infuzji:

Im krótszy był czas infuzji, tym większe było wydłużenie odstępu QT. Co istotne, nie zaobserwowano wydłużenia odstępu QT, jeśli dawkę 30 mg/kg masy ciała podawano w infuzji trwającej 60 minut.¹⁰

Wpływ na rozród i rozwój płodu

Badania dotyczące wpływu moksyfloksacyny na rozmnażanie, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (szczury, króliki, małpy), wykazały, że substancja przenika przez barierę łożyskową.¹¹

Wyniki badań na poszczególnych gatunkach zwierząt:

• Szczury i małpy: Badania przy podaniu doustnym i dożylnym (szczury) oraz doustnym (małpy) nie wykazały działania teratogennego ani zaburzeń płodności związanych z podawaniem moksyfloksacyny.¹²
• Króliki: U płodów króliczych obserwowano nieznaczne zwiększenie liczby przypadków wad rozwojowych kręgów i żeber, ale tylko po podaniu bardzo wysokiej dawki 20 mg/kg masy ciała drogą dożylną. Warto podkreślić, że efekt ten był związany z ciężką toksycznością u samic królików.¹³

U małp i królików stężenia moksyfloksacyny w surowicy odpowiadające poziomom stężeń terapeutycznych u ludzi powodowały zwiększenie liczby poronień.¹⁴

Wpływ na chrząstkę stawową

Zgodnie z danymi dla całej grupy chinolonów, również moksyfloksacyna powoduje uszkodzenie chrząstek w dużych, obciążonych stawach u niedojrzałych zwierząt. Jest to istotna informacja w kontekście ograniczeń stosowania tej grupy leków u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu.¹⁵