Właściwości farmakokinetyczne
Daktarin 20 mg/g

Mikonazol, zawarty w produkcie Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym po miejscowej aplikacji. Substancja utrzymuje się w skórze do 4 dni, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwgrzybicze. Wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne, z biodostępnością poniżej 1%, choć mikonazol i jego metabolity mogą być wykrywane w osoczu po 24 i 48 godzinach od aplikacji. U niemowląt z pieluszkowym zapaleniem skóry stężenia w osoczu pozostają na bardzo niskim lub niemierzalnym poziomie, co potwierdza ograniczoną absorpcję systemową. Wchłonięty mikonazol wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (88,2%) oraz krwinek czerwonych (10,6%), co może wpływać na jego biodostępność w tkankach docelowych.

Właściwości farmakokinetyczne mikonazolu w produkcie Daktarin

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych mikonazolu zawartego w produkcie Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy). Mikonazol to substancja przeciwgrzybicza stosowana miejscowo, której profil farmakokinetyczny charakteryzuje się specyficznymi cechami wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania po aplikacji na skórę.1

Wchłanianie mikonazolu

Czas pozostawania w skórze mikonazolu po aplikacji miejscowej wynosi do 4 dni, co zapewnia przedłużone działanie przeciwgrzybicze w miejscu podania. Istotną cechą farmakokinetyczną mikonazolu jest bardzo ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe po zastosowaniu miejscowym, charakteryzujące się biodostępnością mniejszą niż 1%. Mimo to, przy zastosowaniu odpowiednio czułych metod analitycznych, stężenie mikonazolu i/lub jego metabolitów w osoczu było wykrywalne po 24 i 48 godzinach od aplikacji.2

W badaniach klinicznych zaobserwowano również wchłanianie ogólnoustrojowe mikonazolu po jego wielokrotnym podawaniu u niemowląt z rozpoznaniem pieluszkowego zapalenia skóry. Warto jednak podkreślić, że u wszystkich badanych niemowląt stężenie mikonazolu w osoczu było niemierzalne lub utrzymywało się na bardzo niskim poziomie, co potwierdza minimalną absorpcję ogólnoustrojową substancji czynnej.3

Dystrybucja mikonazolu

W przypadku absorpcji ogólnoustrojowej, mikonazol wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza oraz elementów morfotycznych krwi. Wchłonięty mikonazol wiąże się w znaczącym stopniu z białkami osocza (88,2% całkowitej ilości mikonazolu w krwiobiegu). Ponadto, 10,6% substancji czynnej ulega wiązaniu z krwinkami czerwonymi. Ten wysoki stopień wiązania z białkami może wpływać na biodostępność mikonazolu w tkankach docelowych.4

Metabolizm i wydalanie mikonazolu

Metabolizm mikonazolu zachodzi w organizmie, a niewielkie ilości wchłoniętej substancji czynnej są eliminowane zarówno w postaci niezmienionej, jak i w formie metabolitów. Główna droga eliminacji wchłoniętego mikonazolu przebiega przez przewód pokarmowy, gdzie lek jest wydalany z kałem. Proces ten trwa ponad cztery dni po miejscowym zastosowaniu produktu Daktarin.5

Mniejsze ilości mikonazolu w postaci niezmienionej oraz jego metabolitów są wydalane również przez nerki i pojawiają się w moczu. Ta droga eliminacji ma jednak mniejsze znaczenie w porównaniu z wydalaniem przez przewód pokarmowy.6

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Czas pozostawania w skórze Do 4 dni
Biodostępność po podaniu miejscowym <1%
Wykrywalność w osoczu Po 24 i 48 godzinach od aplikacji
Wiązanie z białkami osocza 88,2%
Wiązanie z krwinkami czerwonymi 10,6%
Główna droga eliminacji Z kałem (postać niezmieniona i metabolity)
Dodatkowa droga eliminacji Z moczem (mniejsze ilości)
Czas eliminacji Ponad 4 dni
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl