dawka wildagliptyny
Wildagliptyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Lek hamuje rozkład hormonów inkretynowych, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny zależnego od glukozy i zmniejszenia wydzielania glukagonu.
Standardowa dawka wildagliptyny wynosi 50 mg dwa razy na dobę, gdy jest stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą, tiazolidynedionem lub pochodnymi sulfonylomocznika. W przypadku skojarzenia z sulfonylomocznikiem, zaleca się dawkę 50 mg raz na dobę, przyjmowaną rano, w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii.
U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (eGFR <50 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych hemodializie ze schyłkową niewydolnością nerek, zalecana dawka jest zredukowana do 50 mg raz na dobę. Wildagliptyna nie jest zalecana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg skali Child-Pugh), a u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy monitorować funkcję wątroby przed rozpoczęciem leczenia i regularnie podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od aktualnej terapii pacjenta, skuteczności leczenia oraz tolerancji leku. Maksymalna dobowa dawka wildagliptyny wynosi 100 mg, podawanej zwykle w dawkach 50 mg dwa razy na dobę, wraz z metforminą w dawce 850 mg lub 1000 mg dwa razy dziennie. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii na monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej (metformina + pochodna sulfonylomocznika lub insulina), dawka wildagliptyny powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, a metformina powinna być stosowana w dawce zbliżonej do dotychczasowej. W przypadku terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Nie zaleca się stosowania Ipinzanu w terapii trójlekowej z tiazolidynodionem ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
AlAT, AspAT, dawka wildagliptyny, GFR, górna granica normy, hipoglikemia, insulinoterapia z metforminą, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, objawy żołądkowo-jelitowe, pochodne sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tiazolidynodion, wildagliptyna i metformina, zaburzenia czynności wątroby