Dawkowanie i sposób podawania leku Amikacin Kabi

Amikacin Kabi, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, jest antybiotykiem aminoglikozydowym stosowanym w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie tego leku wymaga szczególnej uwagi ze względu na jego profil bezpieczeństwa oraz potrzebę dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta ¹.

Zalecenia ogólne dawkowania

Amikacin Kabi jest zazwyczaj stosowany w terapii skojarzonej z innymi antybiotykami o odpowiednim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Dawkowanie należy dostosować do rodzaju zakażenia, stanu pacjenta oraz zgodnie z lokalnymi wytycznymi terapeutycznymi ².

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek

Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat (o masie ciała powyżej 33 kg) z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) powinni otrzymywać 15 mg/kg masy ciała na dobę. Dawkę tę można podawać jednorazowo lub podzielić na dwie równe dawki po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g ³.

W przypadku pacjentów z zapaleniem wsierdzia oraz gorączkujących pacjentów z neutropenią, lek należy podawać dwa razy na dobę, ponieważ brakuje wystarczających danych klinicznych uzasadniających podawanie jednorazowej dawki dobowej w tych wskazaniach ⁴.

Niemowlęta, małe dzieci i dzieci (w wieku od 4 tygodni do 11 lat) z prawidłową czynnością nerek powinny otrzymywać dawkę 15-20 mg/kg mc./dobę. Można ją podawać jako pojedynczą dawkę dobową lub podzielić na dawki 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. Podobnie jak u dorosłych, w przypadku zapalenia wsierdzia i gorączkujących pacjentów z neutropenią zaleca się podawanie leku dwa razy na dobę ⁵.

Noworodki (w wieku od 0 do 27 dni) wymagają początkowo dawki nasycającej 10 mg/kg mc., a następnie 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin ⁶.

Wcześniaki powinni otrzymywać 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin ⁷.

Maksymalna dawka dobowa

Dawka dobowa amikacyny jest zależna od masy ciała pacjenta. W przypadku zakażeń zagrażających życiu i/lub zakażeń wywołanych przez Pseudomonas, Acinetobacter lub Enterobacteriales, dawka dobowa może zostać zwiększona do maksymalnie 1,5 g na dobę. Takie leczenie powinno odbywać się pod ciągłym nadzorem i nie dłużej niż przez 10 dni ⁸.

Maksymalna dawka całkowita dla dorosłych nie powinna przekraczać 15 g, wliczając w to wcześniejsze leczenie innymi aminoglikozydami ⁹.

Czas trwania leczenia

Całkowity czas trwania leczenia amikacyną powinien być ograniczony do 7-10 dni, w zależności od ciężkości zakażenia ¹⁰. W przypadku ciężkich i powikłanych zakażeń, gdy leczenie musi trwać dłużej niż 10 dni, należy ponownie ocenić zasadność stosowania amikacyny. Kontynuacja terapii wymaga regularnej kontroli stężenia leku w surowicy oraz monitorowania czynności nerek, słuchu i narządu równowagi ¹¹.

Pacjenci z zakażeniami wywołanymi przez wrażliwe patogeny powinni wykazać odpowiedź kliniczną w ciągu 24-48 godzin. Jeżeli poprawa nie następuje w ciągu 3-5 dni, należy rozważyć zmianę leczenia ¹².

Monitorowanie terapii

Czynność nerek należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia oraz monitorować regularnie w trakcie terapii ¹³. Szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia amikacyny w osoczu u wszystkich pacjentów, ze szczególnym uwzględnieniem następujących grup:

• Pacjenci w podeszłym wieku
• Noworodki
• Pacjenci otyli
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
• Pacjenci z mukowiscydozą ¹⁴

Stężenie amikacyny w surowicy krwi należy monitorować w drugim lub trzecim dniu po rozpoczęciu leczenia, a następnie dwa razy w tygodniu oraz po każdej zmianie dawki ¹⁵.

Próbki krwi pobiera się:

• Bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki (stężenie minimalne)
• 30-90 minut po zakończeniu infuzji (stężenie maksymalne)

Przy schemacie wielokrotnych dawek na dobę, stężenie maksymalne nie powinno przekraczać 30-35 µg/ml, a stężenie minimalne powinno być niższe niż 10 µg/ml ¹⁶. W przypadku schematów dawkowania raz na dobę, należy stosować się do lokalnych wytycznych dotyczących monitorowania stężenia w surowicy ¹⁷.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Ocena czynności nerek jest obowiązkowa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów (klirens kreatyniny <50 ml/min) nie zaleca się podawania amikacyny raz na dobę ¹⁸.

Przy przesączaniu kłębuszkowym poniżej 70 ml/min zaleca się zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami, aby uniknąć akumulacji leku. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawka nasycająca amikacyny wynosi 7,5 mg/kg mc. ¹⁹.

Odstęp między dawkami można obliczyć jako 9-krotność poziomu kreatyniny w surowicy. Przykładowo, jeśli stężenie kreatyniny wynosi 2 mg/100 ml, to zalecaną dawkę jednorazową (7,5 mg/kg mc.) należy podawać co 18 godzin (2 × 9 = 18) ²⁰.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i znanym klirensem kreatyniny, dawkę podtrzymującą podawaną co 12 godzin można obliczyć według wzoru: (klirens kreatyniny pacjenta w ml/min ÷ wartość prawidłowa klirensu kreatyniny w ml/min) × dawka amikacyny 7,5 mg/kg mc. ²¹.

Pacjenci wymagający dializy

Pacjenci poddawani hemodializie lub dializie otrzewnowej powinni otrzymywać połowę normalnej dawki pod koniec sesji dializy ²².

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zaburzoną czynność nerek. Ponieważ amikacyna jest wydalana przez nerki, należy u tych pacjentów regularnie oceniać czynność nerek i odpowiednio dostosowywać dawkę ²³.

Pacjenci otyli wymagają szczególnego podejścia do dawkowania ze względu na słabą rozpuszczalność amikacyny w tkance tłuszczowej. Dawkę wylicza się na podstawie szacunkowej idealnej masy ciała powiększonej o 40% nadmiaru. Dawkowanie należy monitorować na podstawie stężeń leku w osoczu. Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać 1,5 g, a czas leczenia nie powinien być dłuższy niż 7-10 dni ²⁴.

Pacjenci z wodobrzuszem wymagają podawania większych dawek w celu uzyskania odpowiednich stężeń w surowicy, co wynika z większej dystrybucji amikacyny w płynie zewnątrzkomórkowym ²⁵.

Sposób podawania

Amikacin Kabi należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej. Preferowany czas podawania jednej infuzji wynosi 30 minut, ale można go wydłużyć do 60 minut ²⁶.

Podawanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży objętość zastosowanego rozcieńczalnika zależy od ilości amikacyny tolerowanej przez pacjenta. Roztwór należy podawać w infuzji trwającej 30-60 minut. U niemowląt czas infuzji powinien być dłuższy – od 1 do 2 godzin ²⁷.

Jeśli u dzieci i młodzieży zalecane jest rozcieńczanie, roztwór do infuzji przygotowuje się przez dodanie odpowiedniej dawki do identycznej ilości rozcieńczalnika (rozcieńczenie 1+1), aby uzyskać 0,25% roztwór amikacyny (2,5 mg/ml) ²⁸.

Szczegółowa tabela dawkowania

Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie amikacyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w zależności od klirensu kreatyniny ²⁹:

Dawkowanie preparatu Amikacin Kabi 5 mg/ml w zależności od masy ciała pacjenta jest istotnym elementem bezpiecznej farmakoterapii. Dla zapewnienia większej dokładności dawkowania zaleca się stosowanie pompy infuzyjnej ³⁰.