Przedawkowanie
Siarczan magnezu

Przedawkowanie siarczanu magnezu (Inj. Magnesii Sulfurici 20%, 200 mg/ml) prowadzi do hipermagnezemii, której objawy kliniczne zależą od stężenia magnezu w surowicy. W ciężkich przypadkach obserwuje się depresję oddechową, blok serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), hipotensję oraz zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego manifestujące się osłabieniem mięśni i zmniejszeniem odruchów. Umiarkowana i ciężka hipermagnezemia wpływa na układ nerwowo-mięśniowy, natomiast ciężka hipermagnezemia dodatkowo powoduje zaburzenia układu krążenia i oddechowego. Szczególnie narażone na toksyczne działanie magnezu są osoby z niewydolnością nerek, pacjenci w podeszłym wieku oraz kobiety w ciąży leczone siarczanem magnezu w stanach przedrzucawkowych lub rzucawkach.

Przedawkowanie siarczanu magnezu

Przedawkowanie siarczanu magnezu może prowadzić do szeregu poważnych objawów niepożądanych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Siarczan magnezu (Magnesii sulfas), dostępny między innymi w postaci preparatu Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma (200 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), przy przekroczeniu zalecanych dawek może powodować szereg niekorzystnych efektów klinicznych, związanych głównie z działaniem depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. 1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie siarczanu magnezu prowadzi do wystąpienia hipermagnezemii, która może manifestować się licznymi objawami klinicznymi o różnym nasileniu, w zależności od stężenia magnezu w surowicy krwi. Objawy te dotyczą głównie układu nerwowo-mięśniowego, układu krążenia oraz układu oddechowego. 2

Objaw przedawkowania Opis Związek ze stężeniem Mg w surowicy
Depresja oddechowa Obniżenie częstości i głębokości oddechów, mogące prowadzić do niewydolności oddechowej Ciężkie stany hipermagnezemii
Blok serca Zaburzenia przewodnictwa w układzie bodźcoprzewodzącym serca Ciężkie stany hipermagnezemii
Zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Osłabienie mięśniowe, zaburzenia odruchów, zmniejszenie napięcia mięśniowego Umiarkowana i ciężka hipermagnezemia
Hipotensja Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych Ciężka hipermagnezemia
Zaburzenia świadomości Od senności do śpiączki Ciężka hipermagnezemia

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie zatrucia siarczanem magnezu wymaga szybkiej interwencji i obejmuje kilka kluczowych działań. Podstawowym postępowaniem jest dożylne podanie soli wapnia, które działa antagonistycznie wobec magnezu, oraz zapewnienie właściwej wentylacji poprzez zastosowanie sztucznego oddychania w przypadkach ciężkiej depresji oddechowej. 3

Konkretne schematy leczenia

U pacjentów dorosłych z przedawkowaniem siarczanu magnezu, zaleca się dożylne podanie 5-10 mEq wapnia, co odpowiada 10-20 ml 10% roztworu Calcium gluconate. Takie postępowanie powinno skutecznie odwrócić zarówno depresję oddechową, jak i blok serca wywołane zatruciem magnezem. 4

Postępowanie uzupełniające

Dodatkowe leczenie zależy od funkcji nerek pacjenta:

  • U pacjentów z prawidłową czynnością nerek należy podawać odpowiednie ilości płynów, co wspomaga naturalne wydalanie nadmiaru jonów magnezu z organizmu. Nawodnienie stanowi istotny element terapii wspomagającej eliminację magnezu. 5
  • W przypadkach ciężkiej hipermagnezemii, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zalecane jest zastosowanie technik pozaustrojowego oczyszczania krwi. Zarówno dializa otrzewnowa, jak i hemodializa mogą być skuteczne w szybkim usuwaniu nadmiaru magnezu z organizmu. 6

Szczególne grupy ryzyka

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których ryzyko wystąpienia objawów przedawkowania siarczanu magnezu jest zwiększone:

  • Pacjenci z niewydolnością nerek – ze względu na zmniejszone wydalanie magnezu
  • Pacjenci w podeszłym wieku – z powodu często występującego obniżenia funkcji nerek
  • Kobiety w ciąży otrzymujące siarczan magnezu w leczeniu stanu przedrzucawkowego lub rzucawki

Monitorowanie pacjenta

Podczas leczenia przedawkowania siarczanu magnezu konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, obejmujące:

  • Regularne pomiary stężenia magnezu w surowicy
  • Ciągłe monitorowanie czynności układu oddechowego
  • Monitorowanie czynności układu krążenia (EKG, ciśnienie tętnicze)
  • Ocenę odruchów ścięgnistych jako wczesnego wskaźnika hipermagnezemii
  • Monitorowanie diurezy i funkcji nerek

Szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania siarczanu magnezu i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego rokowania pacjenta. Szczególnie istotne jest natychmiastowe podanie preparatów wapnia oraz zapewnienie właściwej wentylacji w przypadku depresji oddechowej. 7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl