Interakcje leku
Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Febuksostat, jako inhibitor oksydazy ksantynowej (XO), może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji lekowych febuksostatu oraz zalecenia dotyczące postępowania w przypadku terapii łączonej.¹

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Merkaptopuryna/azatiopryna – nie zaleca się równoległego stosowania febuksostatu z tymi lekami. Mechanizm hamowania oksydazy ksantynowej przez febuksostat może powodować znaczące zwiększenie stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu, co w konsekwencji prowadzi do poważnej mielotoksyczności. Jeżeli jednoczesne podawanie tych leków jest konieczne, dawkę merkaptopuryny/azatiopryny należy zmniejszyć do 20% lub mniejszej wartości z uprzednio przepisanych dawek.²

Powyższe zalecenie dotyczące dostosowania dawki opiera się na analizie modelowania i symulacji danych przedklinicznych u szczurów, co zostało potwierdzone wynikami badania klinicznego interakcji lek-lek u zdrowych ochotników. W badaniu tym uczestnicy otrzymywali samą azatioprynę w dawce 100 mg oraz zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).³

Interakcje z lekami przeciwnowotworowymi

W badaniu głównym dotyczącym zespołu rozpadu guza, febuksostat podawano w dawce 120 mg na dobę pacjentom poddawanym różnym rodzajom chemioterapii, w tym terapii przeciwciałami monoklonalnymi. Należy jednak zaznaczyć, że w tym badaniu nie analizowano szczegółowo potencjalnych interakcji pomiędzy febuksostatem a lekami cytotoksycznymi, dlatego nie można wykluczyć wystąpienia takich interakcji podczas leczenia przeciwnowotworowego.⁴

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C8

Febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. Badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg rosiglitazonu doustnie nie wpływało na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu N-desmetyl rosiglitazonu. Wskazuje to, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo, a zatem nie wymaga się jakiejkolwiek zmiany dawkowania podczas jednoczesnego podawania febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.⁵

Interakcje z teofiliną

Przeprowadzono specjalne badanie interakcji u zdrowych ochotników w celu oceny, czy hamowanie XO przez febuksostat może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, co obserwowano w przypadku innych inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, że jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg na dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę ani bezpieczeństwo stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania specjalnej ostrożności przy równoczesnym podawaniu febuksostatu w dawce 80 mg i teofiliny. Należy jednak zaznaczyć, że brak danych dotyczących interakcji dla febuksostatu w dawce 120 mg z teofiliną.⁶

Interakcje z inhibitorami glukuronidacji

Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferazy (UGT). Produkty lecznicze, które hamują glukuronidację, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać na eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań równoległe stosowanie febuksostatu i naproksenu 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat (Cmax wzrost o 28%, AUC wzrost o 41% i t1/2 wzrost o 26%). Wyniki badań klinicznych wskazują jednak, że stosowanie naproksenu lub innych leków z grupy NLPZ/inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem częstości zdarzeń niepożądanych.⁷

Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki zarówno febuksostatu, jak i naproksenu.⁸

Interakcje z lekami indukującymi glukuronidację

Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu febuksostatu, co w konsekwencji może obniżyć jego skuteczność terapeutyczną. Z tego względu zaleca się monitorowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia febuksostatem u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki indukujące enzymy UGT.⁹

Interakcje z innymi lekami

Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną, indometacyną, hydrochlorotiazydem lub warfaryną bez konieczności modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej równolegle stosowanej substancji aktywnej.¹⁰

Badania kliniczne potwierdziły, że podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność czynnika krzepnięcia VII również nie ulegały zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.¹¹

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6

Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych uczestników, dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla dezypraminy, która jest substratem CYP2D6. Wskazuje to na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na enzym CYP2D6 in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagało modyfikacji dawki tych leków.¹²

Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy

Badania wykazały, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (około 1 godzinę) i wywołuje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax. Nie zaobserwowano jednak znaczącej zmiany wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy.¹³

Interakcje febuksostatu z alkoholem

Nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośrednie interakcje między febuksostatem a alkoholem. Jednak należy wziąć pod uwagę ogólne zasady ostrożności dotyczące spożywania alkoholu podczas farmakoterapii.

Teoretycznie, alkohol może wpływać na metabolizm febuksostatu, ponieważ etanol może modulować aktywność enzymów UGT, które są odpowiedzialne za metabolizm febuksostatu. Ponadto, zarówno alkohol jak i febuksostat mogą wpływać na czynność wątroby i nerek, co może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Uwzględniając mechanizm działania febuksostatu jako inhibitora oksydazy ksantynowej oraz potencjalny wpływ alkoholu na metabolizm wątrobowy, podczas terapii febuksostatem zaleca się:

• Ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie u pacjentów z współistniejącymi chorobami wątroby
• Monitorowanie funkcji wątroby i nerek u pacjentów regularnie spożywających alkohol
• Zwrócenie szczególnej uwagi na potencjalne działania niepożądane związane z febuksostatem przy jednoczesnym spożyciu alkoholu

Tabela interakcji febuksostatu z innymi lekami