Właściwości farmakodynamiczne

Febuksostat Laboratorios Liconsa należy do grupy farmakoterapeutycznej: Produkty przeciw dnie moczanowej, leki hamujące wytwarzanie kwasu moczowego (kod ATC: M04AA03). Jest to lek charakteryzujący się unikatowym mechanizmem działania oraz udowodnioną skutecznością kliniczną w kontrolowaniu hiperurykemii oraz dny moczanowej.¹

Mechanizm działania

Kwas moczowy stanowi końcowy produkt metabolizmu puryny u ludzi i jest wytwarzany w kaskadzie metabolicznej: hipoksantyna → ksantyna → kwas moczowy. Obie transformacje w tym szlaku są katalizowane przez enzym oksydazę ksantynową (XO). Febuksostat, będący pochodną 2-aryltiazolu, osiąga swoje działanie terapeutyczne poprzez selektywne hamowanie oksydazy ksantynowej, co prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi.²

Febuksostat określany jest jako silny, niepurynowy selektywny inhibitor XO (NP-SIXO) o wyjątkowo wysokiej aktywności, charakteryzujący się wartością hamowania Ki in vitro poniżej jednego nanomola. Wykazano, że febuksostat skutecznie hamuje zarówno utlenione, jak i zredukowane postacie enzymu oksydazy ksantynowej. Istotną cechą selektywności febuksostatu jest to, że w stężeniach terapeutycznych nie hamuje innych enzymów uczestniczących w metabolizmie puryny lub pirymidyny, takich jak: deaminaza guaniny, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, dekarboksylaza monofosforanu orotydyny czy fosforylaza nukleozydów purynowych.³

Skuteczność kliniczna w dnie moczanowej

Skuteczność kliniczną febuksostatu potwierdzono w trzech kluczowych badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT i CONFIRMS), w których łącznie wzięło udział 4101 pacjentów z hiperurykemią i dną moczanową. We wszystkich tych badaniach febuksostat wykazał lepszą zdolność do zmniejszania i utrzymywania stężenia kwasu moczowego w surowicy w porównaniu z allopurynolem.⁴

Badanie APEX

APEX (Allopurinol and Placebo-Controlled Efficacy Study of Febuxostat) było randomizowanym, podwójnie zaślepionym, wieloośrodkowym badaniem klinicznym fazy 3, trwającym 28 tygodni. Badaniem objęto 1072 pacjentów, których przydzielono do grup otrzymujących: placebo (n=134), febuksostat 80 mg na dobę (n=267), febuksostat 120 mg na dobę (n=269), febuksostat 240 mg na dobę (n=134) lub allopurynol (300 mg na dobę [n=258] u pacjentów z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy ≤1,5 mg/dl lub 100 mg na dobę [n=10] u pacjentów z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy >1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). Dawka 240 mg febuksostatu została zastosowana wyłącznie w celu oceny bezpieczeństwa (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki).^{1,5 mg/dl i ≤2,0 mg/dl). Jako dawkę oceny bezpieczeństwa zastosowano dawkę 240 mg febuksostatu (2-krotność zalecanej największej dawki).”>5}

Badanie APEX wykazało statystycznie istotną wyższość zarówno febuksostatu w dawce 80 mg na dobę, jak i 120 mg na dobę w porównaniu ze standardowymi dawkami allopurynolu (300 mg/100 mg) w zakresie zmniejszania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl (357 µmol/l).⁶

Badanie FACT

FACT (Febuxostat Allopurinol Controlled Trial) było randomizowanym, podwójnie zaślepionym, wieloośrodkowym badaniem klinicznym fazy 3, o dłuższym 52-tygodniowym okresie obserwacji. W badaniu wzięło udział 760 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grup otrzymujących: febuksostat 80 mg na dobę (n=256), febuksostat 120 mg na dobę (n=251) lub allopurynol 300 mg na dobę (n=253).⁷

Podobnie jak w badaniu APEX, również FACT wykazało statystycznie istotną wyższość stosowania febuksostatu w dawkach 80 mg i 120 mg na dobę w porównaniu ze standardowymi dawkami allopurynolu pod względem zmniejszania i utrzymywania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl (357 µmol/l).⁸

Podsumowanie wyników badań APEX i FACT

Sumaryczna analiza wyników badań APEX i FACT daje szczegółowy obraz skuteczności febuksostatu w porównaniu z allopurynolem. Odsetek pacjentów, u których uzyskano stężenie kwasu moczowego w surowicy poniżej 6,0 mg/dl (357 µmol/l) podczas ostatnich trzech comiesięcznych wizyt, przedstawia się następująco:⁹

Badania wykazały, że febuksostat zmniejsza stężenie kwasu moczowego w surowicy szybko i trwale. Redukcja stężenia kwasu moczowego do wartości <6,0 mg/dl (357 µmol/l) obserwowana była już podczas wizyty w 2. tygodniu leczenia, a następnie utrzymywała się przez cały okres terapii.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Febuksostat zmniejszał stężenia kwasu moczowego w surowicy szybko i trwale. Zmniejszenie stężenia kwasu moczowego w surowicy do wartości 10

Badanie CONFIRMS

Badanie CONFIRMS było randomizowanym, kontrolowanym badaniem klinicznym fazy 3, trwającym 26 tygodni, którego celem była ocena bezpieczeństwa i skuteczności febuksostatu w dawkach 40 mg i 80 mg w porównaniu z allopurynolem w dawce 300 mg lub 200 mg u pacjentów z dną moczanową i hiperurykemią. Badaniem objęto 2269 pacjentów, przydzielonych do grup otrzymujących: febuksostat 40 mg na dobę (n=757), febuksostat 80 mg na dobę (n=756) lub allopurynol w dawce 300/200 mg na dobę (n=756). Należy podkreślić, że co najmniej 65% pacjentów włączonych do badania miało łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min), a przez cały 26-tygodniowy okres badania prowadzono obowiązkowe leczenie zapobiegające zaostrzeniu dny moczanowej.¹¹

Odsetek pacjentów, u których podczas wizyty końcowej stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło <6,0 mg/dl (357 µmol/l), wynosił 45% w grupie otrzymującej febuksostat 40 mg, 67% w grupie otrzymującej febuksostat 80 mg i 42% w grupie otrzymującej allopurynol 300/200 mg.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy 12

Skuteczność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

W badaniu APEX szczegółowej ocenie poddano 40 pacjentów z niewydolnością nerek (definiowaną jako wyjściowe stężenie kreatyniny w surowicy w zakresie >1,5 mg/dl i <2,0 mg/dl). U pacjentów z niewydolnością nerek przydzielonych do grupy allopurynolu dawkę tego leku ograniczono do 100 mg na dobę. W tej podgrupie pacjentów pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl) osiągnięto u 44% pacjentów otrzymujących febuksostat 80 mg na dobę, 45% pacjentów otrzymujących febuksostat 120 mg na dobę i aż 60% pacjentów przyjmujących febuksostat 240 mg na dobę, w porównaniu z 0% w grupach otrzymujących allopurynol 100 mg na dobę lub placebo.^{1,5 mg/dl i 13}

Co istotne, nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w procentowym zmniejszeniu stężenia kwasu moczowego w surowicy u zdrowych uczestników w porównaniu z pacjentami z zaburzeniami czynności nerek (58% w grupie z prawidłową czynnością nerek i 55% w grupie z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek).¹⁴

Również w badaniu CONFIRMS dokonano prospektywnej analizy skuteczności u pacjentów z dną moczanową i zaburzeniami czynności nerek. Wyniki jednoznacznie wykazały, że febuksostat był znacznie skuteczniejszy w zmniejszaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy do wartości <6,0 mg/dl w porównaniu z allopurynolem w dawce 300 mg/200 mg u pacjentów z dną moczanową i łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (stanowiących 65% badanej populacji).<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu CONFIRMS dokonano prospektywnej analizy u pacjentów z dną moczanową i zaburzeniem czynności nerek i wykazano, że febuksostat był znacznie bardziej skuteczny w zmniejszaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy do 15

Skuteczność u pacjentów z wysokim stężeniem kwasu moczowego

Około 40% pacjentów włączonych do badań APEX i FACT miało wyjściowe stężenie kwasu moczowego w surowicy ≥10 mg/dl. W tej podgrupie pacjentów z wysokim stężeniem kwasu moczowego pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl podczas ostatnich trzech wizyt) osiągnięto u 41% pacjentów otrzymujących febuksostat 80 mg na dobę, 48% otrzymujących febuksostat 120 mg na dobę i aż 66% pacjentów przyjmujących febuksostat 240 mg na dobę, w porównaniu z zaledwie 9% w grupie leczonej allopurynolem (300 mg/100 mg na dobę) i 0% w grupie placebo.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="U około 40% pacjentów (połączone wyniki badań APEX i FACT) stwierdzono początkowe stężenie kwasu moczowego w surowicy ≥10 mg/dl. W tej podgrupie pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy 16

W badaniu CONFIRMS, analizując podgrupę pacjentów z wyjściowym stężeniem kwasu moczowego w surowicy ≥10 mg/dl, pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego <6,0 mg/dl podczas wizyty końcowej) osiągnięto u 27% (66/249) pacjentów leczonych febuksostatem 40 mg na dobę, 49% (125/254) leczonych febuksostatem 80 mg na dobę i 31% (72/230) leczonych allopurynolem 300/200 mg na dobę.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu CONFIRMS odsetek pacjentów, u których osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy (stężenie kwasu moczowego w surowicy 17

Wpływ leczenia na zaostrzenia dny moczanowej

Badanie APEX – zaostrzenia dny moczanowej

W badaniu APEX, podczas 8-tygodniowego okresu stosowania leczenia zapobiegającego zaostrzeniom, odsetek pacjentów wymagających terapii z powodu zaostrzenia dny moczanowej był wyższy w grupie otrzymującej febuksostat 120 mg (36%) w porównaniu do grupy otrzymującej febuksostat 80 mg (28%), allopurynol 300 mg (23%) i placebo (20%). Zaostrzenia obserwowano głównie po zakończeniu okresu profilaktyki i stopniowo ustępowały z upływem czasu. W okresie od 8. do 28. tygodnia badania od 46% do 55% pacjentów otrzymało leczenie z powodu zaostrzenia dny moczanowej. W ostatnich 4 tygodniach badania (tygodnie 24-28) zaostrzenie dny moczanowej obserwowano u 15% pacjentów leczonych febuksostatem (w dawkach 80 mg i 120 mg), 14% leczonych allopurynolem 300 mg i 20% otrzymujących placebo.¹⁸

Badanie FACT – zaostrzenia dny moczanowej

Podobnie w badaniu FACT, podczas 8-tygodniowego okresu profilaktyki, odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej był wyższy w grupie febuksostatu 120 mg (36%) w porównaniu do grupy febuksostatu 80 mg (22%) i allopurynolu 300 mg (21%). Po zakończeniu 8-tygodniowego okresu profilaktyki również obserwowano zaostrzenia, które stopniowo ustępowały. W okresie od 8. do 52. tygodnia badania 64% do 70% pacjentów otrzymało leczenie z powodu zaostrzenia dny moczanowej. W ostatnich 4 tygodniach badania (tygodnie 49-52) zaostrzenie dny obserwowano u 6-8% pacjentów leczonych febuksostatem (80 mg, 120 mg) i 11% leczonych allopurynolem 300 mg.¹⁹

Zbiorcza analiza wyników badań APEX i FACT wykazała, że odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej był niższy w grupach, które osiągnęły średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl, <5,0 mg/dl lub <4,0 mg/dl po rozpoczęciu badania, w porównaniu z grupą o średnim stężeniu kwasu moczowego ≥6,0 mg/dl w okresie ostatnich 32 tygodni terapii (od tygodnia 20-24 do tygodnia 49-52).<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej (badania APEX i FACT) był liczebnie mniejszy w grupach, które osiągnęły średnie stężenie kwasu moczowego w surowicy po rozpoczęciu badania <6,0 mg/dl, <5,0 mg/dl lub 20

W badaniu CONFIRMS odsetek pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny moczanowej (od 1. dnia do 6. miesiąca) wynosił 31% w grupach otrzymujących febuksostat i 25% w grupie allopurynolu. Nie zaobserwowano różnic w odsetku pacjentów wymagających leczenia z powodu zaostrzenia dny między grupami febuksostatu 40 mg i 80 mg.²¹

Długotrwałe badania kliniczne

Badanie EXCEL

Badanie EXCEL (C02-021) było 3-letnim, otwartym, wieloośrodkowym, kontrolowanym allopurynolem badaniem rozszerzonym fazy 3, oceniającym bezpieczeństwo długotrwałego stosowania febuksostatu u pacjentów, którzy ukończyli jedno z podstawowych badań fazy 3 (APEX lub FACT). Do badania włączono 1086 pacjentów, otrzymujących: febuksostat 80 mg na dobę (n=649), febuksostat 120 mg na dobę (n=292) lub allopurynol 300/100 mg na dobę (n=145). Około 69% pacjentów nie wymagało zmiany leczenia w celu osiągnięcia końcowego leczenia podtrzymującego. Z badania wykluczono pacjentów, u których stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło <6,0 mg/dl podczas 3 kolejnych pomiarów.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Badanie EXCEL (C02-021): badanie EXCEL było trwającym 3 lata badaniem klinicznym fazy 3., otwartym, wieloośrodkowym, kontrolowanym allopurynolem, rozszerzonym dotyczącem bezpieczeństwa, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli badanie podstawowe fazy 3. (APEX lub FACT). Do badania włączono 1086 pacjentów: febuksostat 80 mg na dobę (n=649), febuksostat 120 mg na dobę (n=292) i allopurynol w dawce 300/100 mg na dobę [n=145]. Około 69% pacjentów nie wymagało zmiany leczenia w celu osiągnięcia końcowego leczenia podtrzymującego). Pacjenci, u których stężenie kwasu moczowego w surowicy wynosiło 22

Wyniki wykazały, że stężenie kwasu moczowego w surowicy utrzymywało się na stałym, odpowiednio niskim poziomie przez cały okres badania. U 91% pacjentów leczonych febuksostatem 80 mg oraz 93% leczonych febuksostatem 120 mg stężenie kwasu moczowego w surowicy utrzymywało się na poziomie <6,0 mg/dl w 36. miesiącu terapii.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Stężenie kwasu moczowego w surowicy utrzymywało się na stałym poziomie w czasie całego badania (np. 91% i 93% pacjentów w początkowym etapie leczenia febuksostatem odpowiednio w dawce 80 mg i 120 mg, miało stężenie kwasu moczowego w surowicy 23

Dane z trzyletniego okresu leczenia wykazały również zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń dny moczanowej – mniej niż 4% pacjentów wymagało leczenia z powodu zaostrzenia (czyli ponad 96% pacjentów nie wymagało takiego leczenia) w okresie pomiędzy 16-24 miesiącem oraz 30-36 miesiącem terapii.²⁴

Szczególnie istotnym efektem długotrwałej terapii febuksostatem było całkowite ustąpienie wyczuwalnych guzków dnawych u znacznej liczby pacjentów. Podczas wizyty końcowej stwierdzono całkowity zanik wyczuwalnych guzków dnawych (obecnych na początku leczenia) u 46% pacjentów leczonych febuksostatem 80 mg i 38% pacjentów leczonych febuksostatem 120 mg.²⁵

Badanie FOCUS

Badanie FOCUS (TMX-01-005) było 5-letnim, otwartym, wieloośrodkowym badaniem fazy II, oceniającym długoterminowe bezpieczeństwo stosowania febuksostatu u pacjentów, którzy ukończyli 4-tygodniowy etap podwójnie zaślepionego podawania leku w badaniu TMX-00-004. Do badania włączono 116 pacjentów, którzy początkowo otrzymywali febuksostat w dawce 80 mg raz na dobę. U 62% pacjentów nie było konieczne dostosowanie dawki w celu utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl, natomiast 38% wymagało korekty dawkowania w celu osiągnięcia docelowego stężenia.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Badanie FOCUS (TMX-01-005) było 5-letnim badaniem klinicznym fazy II, otwartym, wieloośrodkowym, rozszerzającym badaniem dotyczącym bezpieczeństwa stosowania, przeznaczonym dla pacjentów, którzy ukończyli 4-tygodniowy etap podawania febuksostatu w podwójnie zaślepiony sposób w badaniu TMX-00-004. 116 pacjentów zostało włączonych i otrzymało początkowo febuksostat w dawce 80 mg raz na dobę. 62% pacjentów nie wymagało dostosowania dawkowania w celu utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy 26

Wyniki badania FOCUS potwierdziły wysoką skuteczność febuksostatu w długotrwałej kontroli hiperurykemii – odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy <6,0 mg/dl (357 µmol/l) podczas wizyty końcowej był większy niż 80% (zakres 81-100%) dla każdej stosowanej dawki febuksostatu.<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w surowicy 27

Bezpieczeństwo kliniczne

W badaniach klinicznych fazy III obserwowano niewielkie nieprawidłowości w testach czynności wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Odsetek ten był porównywalny z wynikami uzyskanymi u pacjentów leczonych allopurynolem (4,2%).²⁸

W długotrwałych, otwartych badaniach rozszerzonych obserwowano podwyższone wartości TSH (>5,5 µIU/ml) zarówno u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%), jak i u pacjentów leczonych allopurynolem (5,8%).^{5,5 µIU/ml) obserwowano u pacjentów leczonych przez długi okres czasu febuksostatem (5,5%) i u pacjentów leczonych allopurynolem (5,8%) w długotrwałych otwartych badaniach rozszerzonych (patrz punkt 4.4).”>29}

Skuteczność w zespole rozpadu guza

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu w zapobieganiu i leczeniu zespołu rozpadu guza (TLS, Tumor Lysis Syndrome) oceniano w badaniu FLORENCE (FLO-01). Wyniki jednoznacznie wykazały, że febuksostat skuteczniej i szybciej zmniejsza stężenie kwasu moczowego w surowicy w porównaniu z allopurynolem.³⁰

Badanie FLORENCE było randomizowanym (1:1) badaniem klinicznym fazy III z podwójnie ślepą próbą, porównującym skuteczność febuksostatu w dawce 120 mg raz na dobę z allopurynolem w dawce 200-600 mg na dobę (średnia dawka dobowa allopurynolu [± standardowe odchylenie] wynosiła 349,7 ± 112,90 mg). Do badania kwalifikowano pacjentów, którzy mogli być poddani leczeniu allopurynolem lub nie mieli dostępu do rasburykazy. Uczestnikami badania byli pacjenci z nowotworami krwi poddawani chemioterapii z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza.³¹

Pierwszorzędowymi punktami końcowymi badania były: pole pod krzywą zależności stężenia kwasu moczowego w surowicy (AUC sUA1-8) oraz zmiana stężenia kreatyniny w surowicy (sC) od wartości wyjściowych do wartości w 8. dniu leczenia. Wyniki wykazały, że średnia wartość AUC sUA1-8 (mgxh/dl) była znacząco niższa w grupie febuksostatu (514,0 ± 225,71) w porównaniu z grupą allopurynolu (708,0 ± 234,42), przy różnicy oznaczonej metodą najmniejszych kwadratów wynoszącej -196,794 (95% przedział ufności: -238,600; -154,988; p<0,0001).<sup data-drug="Febuxostat Laboratorios Liconsa" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Średnia wartość AUC sUA sUA1-8 (mgxh/dl) była znamiennie niższa dla febuksostatu (514,0 ± 225,71 w porównaniu do 708,0 ± 234,42; różnica oznaczona metodą najmniejszych kwadratów: -196,794 [95% przedział ufności: -238,600; -154,988]; p32

Co istotne, średnie stężenie kwasu moczowego w grupie febuksostatu było znacząco niższe już od pierwszych 24 godzin leczenia i utrzymywało się na niższym poziomie w każdym kolejnym punkcie pomiaru. Jednocześnie nie odnotowano znaczącej klinicznie różnicy w średniej zmianie stężenia kreatyniny w surowicy (%) pomiędzy grupami febuksostatu i allopurynolu (odpowiednio: -0,83 ± 26,98 vs -4,92 ± 16,70; różnica oznaczona metodą najmniejszych kwadratów: 4,0970 [95% przedział ufności: -0,6467; 8,8406]; p=0,0903).³³

W odniesieniu do drugorzędowych punktów końcowych nie stwierdzono znaczących różnic w częstości występowania zespołu rozpadu guza pomiędzy grupami febuksostatu i allopurynolu. Ryzyko względne wynosiło 0,875 (95% przedział ufności: 0,4408; 1,7369; p=0,8488). Podobnie, nie było istotnych różnic w częstości występowania potwierdzonego klinicznie TLS, który wystąpił u 1,7% pacjentów leczonych febuksostatem i 1,2% pacjentów leczonych allopurynolem (ryzyko względne: 0,994; 95% przedział ufności: 0,9691; 1,0199; p=1,0000).³⁴

Profil bezpieczeństwa w obu grupach był porównywalny – częstość występowania wszystkich działań niepożądanych pojawiających się w trakcie leczenia wynosiła 67,6% w grupie febuksostatu i 64,7% w grupie allopurynolu, natomiast działania niepożądane związane bezpośrednio z produktem leczniczym wystąpiły u 6,4% pacjentów w obu grupach.³⁵

Podsumowując, badanie FLORENCE wykazało, że febuksostat w dawce 120 mg jest bardziej skuteczny niż allopurynol w dawkach 200-600 mg w kontrolowaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy u pacjentów z ryzykiem TLS. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest dostępnych danych porównujących febuksostat z rasburykazą oraz nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania febuksostatu u pacjentów z ostrymi, ciężkimi postaciami TLS, np. u pacjentów, u których inne produkty obniżające stężenie kwasu moczowego we krwi okazały się nieskuteczne.³⁶