Specjalne ostrzeżenia
Febuxostat Laboratorios Liconsa

Febuksostat wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, takimi jak choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, udar czy zastoinowa niewydolność serca, ze względu na ryzyko zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej, co potwierdzają wyniki badania CARES, choć badanie FAST nie wykazało istotnych różnic w częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu z allopurynolem. Zaleca się regularne monitorowanie kardiologiczne tych pacjentów. U chorych z nowotworami hematologicznymi i ryzykiem zespołu rozpadu guza (TLS) wskazane jest ścisłe monitorowanie funkcji serca. Ponadto, febuksostat może wywoływać poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz DRESS, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wcześniejszą nadwrażliwością na allopurynol. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i bezwzględne unikanie ponownego podawania.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania febuksostatu

Stosowanie febuksostatu wymaga uwzględnienia szeregu czynników ryzyka oraz przestrzegania szczególnych środków ostrożności w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych działań profilaktycznych.1

Ryzyko sercowo-naczyniowe

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub innymi poważnymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi (zawał mięśnia sercowego, udar, zastoinowa niewydolność serca, niestabilna dławica piersiowa) należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu febuksostatu. W badaniu porejestracyjnym CARES zaobserwowano zwiększoną liczbę śmiertelnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w przypadku stosowania febuksostatu w porównaniu z allopurynolem. Jednak w późniejszym badaniu FAST febuksostat nie wykazywał gorszych wyników niż allopurynol pod względem częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych zarówno ze skutkiem śmiertelnym, jak i bez.2

Zalecenia kliniczne: Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi wymagają regularnego monitorowania podczas terapii febuksostatem. Szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa kardiotoksycznego febuksostatu są dostępne w danych dotyczących działań niepożądanych oraz badań klinicznych.3

Monitorowanie kardiologiczne w zespole rozpadu guza (TLS)

U pacjentów z nowotworami hematologicznymi leczonych chemioterapią, u których występuje umiarkowane do wysokiego ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), należy prowadzić ścisłe monitorowanie czynności serca podczas terapii febuksostatem, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione.4

Reakcje alergiczne i nadwrażliwości

Notowano rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu febuksostatu, w tym potencjalnie zagrażające życiu przypadki:

  • Zespół Stevensa-Johnsona
  • Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
  • Ostre reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny
  • Reakcje z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)

Większość tych reakcji występowała w pierwszych miesiącach terapii. Czynniki ryzyka obejmują zaburzenia czynności nerek oraz wcześniejszą nadwrażliwość na allopurynol. Reakcje DRESS mogą przebiegać z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi oraz dysfunkcją nerek lub wątroby.5

Postępowanie kliniczne: Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych oraz podmiotowych reakcji nadwrażliwości i regularnie monitorować. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych terapię febuksostatem należy natychmiast przerwać. Wczesne odstawienie leku zwiększa szanse na lepsze rokowanie. Bezwzględnie przeciwwskazane jest ponowne wprowadzenie febuksostatu u pacjentów, u których wystąpiły wcześniej ciężkie reakcje alergiczne, zespół Stevensa-Johnsona czy reakcje anafilaktyczne.6

Ostre napady dny moczanowej

Terapia febuksostatem może początkowo powodować zaostrzenie objawów dny moczanowej z powodu mobilizacji kwasu moczowego z tkanek. Wynika to z mechanizmu działania leku powodującego zmiany stężenia kwasu moczowego w surowicy. Z tego powodu należy przestrzegać następujących zasad:7

  1. Nie rozpoczynać leczenia febuksostatem przed całkowitym ustąpieniem ostrego napadu dny
  2. Stosować profilaktykę przeciwzapalną (NLPZ lub kolchicyna) przez co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii febuksostatem
  3. W przypadku wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia, nie przerywać podawania febuksostatu, lecz równolegle leczyć zaostrzenie w sposób odpowiedni dla danego pacjenta

Długotrwałe leczenie febuksostatem prowadzi do zmniejszenia częstości i nasilenia ataków dny.8

Ryzyko odkładania się złogów ksantyny

U pacjentów z przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. w nowotworach złośliwych, podczas leczenia przeciwnowotworowego, w zespole Lescha-Nyhana) może wystąpić podwyższone stężenie ksantyny w moczu. W rzadkich przypadkach może to prowadzić do odkładania się złogów ksantyny w drogach moczowych. Z uwagi na brak wystarczających danych klinicznych, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów z zespołem Lescha-Nyhana.9

Interakcje lekowe wymagające szczególnej uwagi

Merkaptopuryna/azatiopryna

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania febuksostatu i merkaptopuryny/azatiopryny. Jeśli połączenie tych leków jest konieczne, należy:10

  • Zredukować dawkę merkaptopuryny/azatiopryny do 20% lub mniej poprzednio stosowanej dawki
  • Ściśle monitorować parametry hematologiczne
  • Dostosować dawkę merkaptopuryny/azatiopryny w oparciu o odpowiedź terapeutyczną i objawy toksyczności

Powyższe zalecenia wynikają z faktu, że febuksostat poprzez hamowanie oksydazy ksantynowej może zwiększać stężenie merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu, prowadząc do nasilenia ich toksyczności.11

Teofilina

Febuksostat w dawce 80 mg można stosować u pacjentów leczonych równolegle teofiliną bez ryzyka zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu, ponieważ badania u zdrowych ochotników nie wykazały jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej. Należy jednak zauważyć, że brak jest danych dla febuksostatu w dawce 120 mg podawanego jednocześnie z teofiliną.12

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci po przeszczepieniach narządów

Z powodu braku wystarczających danych klinicznych, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów po przeszczepieniach narządów.13

Monitorowanie funkcji narządów

Funkcja wątroby

W trakcie badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u 5,0% pacjentów leczonych febuksostatem. Zaleca się wykonanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie okresową kontrolę parametrów wątrobowych w oparciu o ocenę kliniczną.14

Funkcja tarczycy

W długotrwałych badaniach obserwowano podwyższone stężenia TSH (>5,5 µIU/ml) u pacjentów leczonych febuksostatem przez dłuższy okres. Zaleca się ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy oraz odpowiednie monitorowanie funkcji tego gruczołu.Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza

Febuksostat zawiera laktozę (każda tabletka 120 mg zawiera 109,0 mg laktozy jednowodnej). Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.16 17

Sód

Febuksostat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że produkt zasadniczo nie zawiera sodu.18

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl