substytucja hormonu tarczycy

Substytucja hormonu tarczycy to terapia polegająca na uzupełnianiu niedoboru hormonów tarczycy poprzez podawanie syntetycznych odpowiedników. Najczęściej stosowana jest lewotyroksyna (T4), która w organizmie ulega konwersji do aktywnej biologicznie trijodotyroniny (T3).

Wskazaniami do substytucji są przede wszystkim niedoczynność tarczycy (pierwotna i wtórna), stan po tyreoidektomii, leczenie uzupełniające w zróżnicowanym raku tarczycy oraz profilaktyka wola nawrotowego. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wieku pacjenta, masy ciała, chorób współistniejących oraz wyników badań laboratoryjnych.

Monitorowanie skuteczności leczenia opiera się na regularnym oznaczaniu stężenia TSH (docelowo w zakresie referencyjnym), a w niektórych przypadkach również fT4. U pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, osób starszych czy kobiet w ciąży substytucję należy prowadzić ze szczególną ostrożnością, stopniowo zwiększając dawkę i częściej kontrolując parametry laboratoryjne.

Leczenie substytucyjne jest zwykle długotrwałe, często dożywotnie, a jego przerwanie może prowadzić do nawrotu objawów niedoczynności tarczycy. Optymalne jest przyjmowanie lewotyroksyny rano, na czczo, około 30-60 minut przed posiłkiem, dla zapewnienia prawidłowego wchłaniania leku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl