Wskazania do stosowania
Concor Cor 5 5 mg

Concor Cor, zawierający bisoprolol w dawkach 5 mg i 10 mg, jest selektywnym β1-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca z upośledzoną czynnością skurczową lewej komory, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. W niewydolności serca bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawia funkcję lewej komory, jednak terapia powinna być wprowadzana stopniowo u pacjentów w fazie stabilnej choroby, pod kontrolą lekarską. W nadciśnieniu tętniczym lek obniża aktywność reninową osocza i opór obwodowy, wykazując efekt hipotensyjny utrzymujący się przez 24 godziny przy dawkowaniu raz na dobę. Bisoprolol jest szczególnie wskazany u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu nadkomorowego, stanem po zawale mięśnia sercowego, jaskrą lub migreną, dzięki wysokiej kardioselektywności i minimalnemu wpływowi na ciśnienie śródgałkowe.

Wskazania do stosowania leku Concor Cor

Lek Concor Cor, zawierający substancję czynną bisoprolol w postaci fumaranu, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w tabletkach powlekanych, jest stosowany w trzech głównych wskazaniach klinicznych. Tabletki mają charakterystyczny kształt serca i są wyposażone w rowek dzielący, który umożliwia ich podzielenie na równe dawki, co ułatwia precyzyjne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta.1

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca

Podstawowym wskazaniem do zastosowania leku Concor Cor jest leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. W tym wskazaniu Concor Cor znajduje zastosowanie u pacjentów, u których doszło do upośledzenia zdolności lewej komory serca do kurczenia się, co skutkuje zmniejszeniem objętości wyrzutowej i frakcji wyrzutowej lewej komory.2

Bisoprolol, jako selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, poprzez blokowanie wpływu układu współczulnego na mięsień sercowy, zmniejsza częstość akcji serca, obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz stopniowo poprawia funkcję lewej komory. Ważne jest, aby pacjent przed rozpoczęciem leczenia bisoprololem znajdował się w fazie stabilnej niewydolności serca, ponieważ wprowadzenie leku beta-adrenolitycznego w fazie ostrej może pogorszyć stan kliniczny.

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Concor Cor jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, gdzie wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami hipotensyjnymi.3 Lek zmniejsza aktywność reninową osocza oraz opór obwodowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Efekt hipotensyjny bisoprololu utrzymuje się przez całą dobę przy dawkowaniu raz na dobę, co sprzyja przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego lek może być polecany szczególnie pacjentom, u których współistnieją inne schorzenia, takie jak choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca pochodzenia nadkomorowego, czy stan po przebytym zawale mięśnia sercowego, gdzie blokada receptorów beta-adrenergicznych przynosi dodatkowe korzyści kliniczne.

Leczenie dławicy piersiowej

Trzecim istotnym wskazaniem do stosowania leku Concor Cor jest dławica piersiowa.4 Bisoprolol, zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen (poprzez zwolnienie częstości akcji serca i zmniejszenie kurczliwości) oraz wydłużając czas rozkurczu (co sprzyja lepszemu ukrwieniu mięśnia sercowego), skutecznie łagodzi objawy dławicy piersiowej i zwiększa tolerancję wysiłku.

Lek jest szczególnie korzystny u pacjentów z dławicą wysiłkową, gdzie zwiększona aktywność układu współczulnego podczas wysiłku fizycznego prowadzi do przyspieszenia akcji serca i nasilenia dolegliwości stenokardialnych. Poprzez blokadę receptorów β1-adrenergicznych lek zapobiega nadmiernemu wzrostowi częstości akcji serca w trakcie wysiłku, zmniejszając tym samym ryzyko wystąpienia bólu dławicowego.

Kiedy i w jakich warunkach polecić stosowanie Concor Cor

Rozpoczęcie leczenia niewydolności serca

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca bisoprololem należy rozpoczynać od stopniowego zwiększania dawki, zgodnie z ustalonym schematem. Jest to szczególnie ważne, ponieważ nagłe wprowadzenie leku beta-adrenolitycznego u pacjentów z niewydolnością serca może prowadzić do przejściowego pogorszenia stanu klinicznego. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem terapii pacjent znajdował się w fazie stabilnej (bez zaostrzeń w ostatnim okresie), a wprowadzanie leku odbywało się pod ścisłą kontrolą lekarską.

Przed rozpoczęciem leczenia należy się upewnić, że pacjent otrzymuje podstawowe leczenie niewydolności serca, które może obejmować inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), diuretyki oraz ewentualnie glikozydy nasercowe. Ważne jest również wykluczenie przeciwwskazań do stosowania beta-adrenolityków.

Dobór pacjentów z nadciśnieniem tętniczym

W przypadku nadciśnienia tętniczego, Concor Cor może być polecany jako lek pierwszego wyboru lub jako element terapii skojarzonej. Szczególnie korzystne efekty można uzyskać u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym współistniejącym z:

  • Chorobą niedokrwienną serca
  • Zaburzeniami rytmu serca pochodzenia nadkomorowego
  • Stanem po zawale mięśnia sercowego
  • Jaskrą (w przeciwieństwie do nieselektywnych beta-adrenolityków, bisoprolol ma minimalny wpływ na ciśnienie śródgałkowe)
  • Migreną (profilaktyka)

Wybierając Concor Cor w leczeniu nadciśnienia tętniczego, należy brać pod uwagę jego wysoki stopień kardioselektywności, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z blokadą receptorów β2-adrenergicznych (skurcz oskrzeli, zaburzenia metaboliczne).

Pacjenci z dławicą piersiową

W przypadku dławicy piersiowej, Concor Cor należy polecić przede wszystkim pacjentom z:

  • Dławicą wysiłkową stabilną
  • Dławicą naczynioskurczową (jako element terapii skojarzonej z antagonistami wapnia)
  • Niemym niedokrwieniem
  • Zespołem X (dławica mikrokrążeniowa)

Lek szczególnie dobrze sprawdza się u pacjentów, u których dolegliwości dławicowe są prowokowane wysiłkiem fizycznym lub sytuacjami stresowymi, powodującymi zwiększenie aktywności układu współczulnego.

Szczególne grupy pacjentów

Przy przepisywaniu leku Concor Cor należy zwrócić uwagę na następujące grupy pacjentów:

  • Pacjenci w podeszłym wieku – u których często występuje polipragmazja i zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Bisoprolol, dzięki swojej selektywności, jest dobrze tolerowany przez osoby starsze, jednak należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszych dawek.
  • Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – u których zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawkowania, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie parametrów narządowych.
  • Pacjenci z cukrzycą – u których dzięki wysokiej kardioselektywności bisoprololu, ryzyko maskowania objawów hipoglikemii i wpływu na metabolizm węglowodanów jest zmniejszone w porównaniu z nieselektywnymi beta-adrenolitykami.
  • Pacjenci z łagodnymi chorobami układu oddechowego – u których selektywność bisoprololu zmniejsza ryzyko skurczu oskrzeli, jednak należy zachować ostrożność i monitorować funkcję oddechową.

Dawkowanie i sposób podawania

Concor Cor jest dostępny w dwóch dawkach: 5 mg i 10 mg, w postaci tabletek powlekanych z rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.5 Lek podaje się doustnie, raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem.

W przypadku niewydolności serca zaleca się ścisłe przestrzeganie schematu stopniowego zwiększania dawki, rozpoczynając od niskich dawek (zazwyczaj 1,25 mg) i stopniowo je zwiększając, w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej pacjenta.

W nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w razie potrzeby. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl