Interakcje leku
Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe są istotnym aspektem terapii abirateronem, ponieważ wpływają na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia. Abirateron Fresenius Kabi wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi personelu medycznego podczas planowania terapii u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego.¹

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę abirateronu

Przyjmowanie abirateronu octanu z pokarmem znacząco zwiększa jego wchłanianie. Ze względu na brak ustalonych parametrów skuteczności i bezpieczeństwa abirateronu przyjmowanego z jedzeniem, produkt leczniczy nie powinien być podawany razem z pokarmem. Zalecenie to ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia przewidywalnej ekspozycji na substancję czynną.²

Wpływ innych produktów leczniczych na abirateron

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie induktorów CYP3A4. W badaniu klinicznym interakcji farmakokinetycznych przeprowadzonym u zdrowych osób stwierdzono, że ryfampicyna, będąca silnym induktorem CYP3A4, podawana w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni przed jednokrotnym podaniem 1000 mg abirateronu octanu, skutkowała zmniejszeniem średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%. Podczas terapii abirateronem zaleca się unikanie stosowania silnych induktorów CYP3A4, takich jak:

• fenytoina – lek przeciwpadaczkowy
• karbamazepina – lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju
• ryfampicyna – lek przeciwgruźliczy
• ryfabutyna – antybiotyk przeciwmikobakteryjny
• ryfapentyna – lek przeciwgruźliczy
• fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy
• ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – suplement ziołowy

Wyjątkiem są sytuacje, gdy nie istnieje alternatywna opcja terapeutyczna.³

Warto zaznaczyć, że w innym badaniu klinicznym interakcji farmakokinetycznych wykazano, że jednoczesne podawanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, nie miało istotnego klinicznego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Oznacza to, że stosowanie inhibitorów CYP3A4 nie wymaga dostosowania dawkowania abirateronu.⁴

Wpływ abirateronu na inne produkty lecznicze

Abirateron jest inhibitorem metabolizmu wątrobowych enzymów CYP2D6 i CYP2C8, co może prowadzić do zwiększonego narażenia na leki metabolizowane przez te enzymy.⁵

Interakcje z substratami CYP2D6

W badaniach klinicznych wykazano, że abirateron octan (w skojarzeniu z prednizonem) wpływa znacząco na metabolizm substratów CYP2D6. Podczas podawania pojedynczej dawki dekstrometorfanu, będącego modelowym substratem CYP2D6, stwierdzono wzrost całkowitego narażenia na dekstrometorfan (AUC) o około 2,9 razy. Dodatkowo AUC24 dekstrorfanu, aktywnego metabolitu dekstrometorfanu, zwiększyło się o około 33%.⁶

Ze względu na powyższe zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego podawania abirateronu z produktami leczniczymi aktywowanymi lub metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym. Należy rozważyć zmniejszenie dawki produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2D6, które mają wąski indeks terapeutyczny.⁷

Do produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2D6 należą:

• leki przeciwnadciśnieniowe i przeciwarytmiczne: metoprolol, propranolol, propafenon, flekainid
• leki przeciwdepresyjne: dezypramina, wenlafaksyna
• leki przeciwpsychotyczne: haloperydol, rysperydon
• leki przeciwbólowe: kodeina, oksykodon, tramadol (te trzy produkty wymagają CYP2D6 do wytworzenia metabolitów o działaniu przeciwbólowym)

⁸

Interakcje z substratami CYP2C8

W badaniu interakcji lekowych dotyczących cytochromu CYP2C8 przeprowadzonym u zdrowych osób zaobserwowano, że jednoczesne podawanie pioglitazonu z pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu octanu powodowało zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, podczas gdy AUC czynnych metabolitów pioglitazonu M-III i M-IV zmniejszyło się o 10%.⁹

U pacjentów otrzymujących jednocześnie abirateron i substraty CYP2C8 z wąskim indeksem terapeutycznym należy ściśle monitorować objawy toksyczności. Do leków metabolizowanych przez CYP2C8 należą m.in. pioglitazon i repaglinid.¹⁰

Interakcje z lekami transportowanymi przez nośnik OATP1B1

Badania in vitro wskazują, że główne metabolity abirateronu – siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu – hamują wychwyt wątrobowy za pośrednictwem nośnika OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężeń produktów leczniczych eliminowanych przez OATP1B1. Należy jednak podkreślić, że brak dostępnych danych klinicznych potwierdzających interakcje z tym nośnikiem.¹¹

Stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, jak ta z wykorzystaniem abirateronu, może powodować wydłużenie odstępu QT. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu Abiraterone Fresenius Kabi z:

• lekami wydłużającymi odstęp QT
• lekami mogącymi wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes

¹²

Do leków tych należą:

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• metadon – lek stosowany w terapii uzależnień oraz w leczeniu bólu
• moksyfloksacyna – antybiotyk fluorochinolonowy
• leki przeciwpsychotyczne

¹³

Interakcja ze spironolaktonem

Spironolakton, ze względu na swoje powinowactwo do receptora androgenowego, może zwiększać stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania spironolaktonu z produktem leczniczym Abiraterone Fresenius Kabi.¹⁴

Interakcje abirateronu z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Abiraterone Fresenius Kabi nie znajdują się bezpośrednie informacje dotyczące interakcji abirateronu z alkoholem. Jednakże, należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne nakładanie się działań niepożądanych dotyczących wątroby. Abirateron jest metabolizowany głównie w wątrobie, a alkohol może nasilać hepatotoksyczność. Ponadto, terapia abirateronem jest często prowadzona w skojarzeniu z prednizonem, który również może wchodzić w interakcje z alkoholem.

Zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii abirateronem ze względu na:

• potencjalne zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności
• możliwe nakładanie się działań niepożądanych (np. nudności, zawroty głowy, zmęczenie)
• ryzyko interakcji z prednizonem często stosowanym w skojarzeniu z abirateronem

Tabela interakcji abirateronu z innymi lekami