Abiraterone Fresenius Kabi
Tabletki, 250 mg
Produkt zawiera 250 mg abirateronu octanu w każdej tabletce oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w terapii raka gruczołu krokowego, zarówno w przypadkach nowo rozpoznanego, hormonowrażliwego raka z przerzutami, jak i w opornym na kastrację nowotworze z przerzutami. Lek jest podawany w skojarzeniu z prednizolonem oraz terapią supresji androgenowej. Jest stosowany również u pacjentów po niepowodzeniu chemioterapii lub gdy chemioterapia nie jest jeszcze wskazana.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Abiraterone Fresenius Kabi, zawierający 250 mg octanu abirateronu w tabletce, jest stosowany w leczeniu przerzutowego raka gruczołu krokowego, zarówno hormonowrażliwego (mHSPC), jak i opornego na kastrację (mCRPC). Standardowa dawka wynosi 1000 mg (4 tabletki) raz na dobę, podawana na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), zawsze w skojarzeniu z prednizolonem – 5 mg/dobę w mHSPC oraz 10 mg/dobę w mCRPC. U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie obejmuje aktywność aminotransferaz (co 2 tygodnie przez 3 miesiące, potem co miesiąc), ciśnienie tętnicze, stężenie potasu (utrzymanie ≥4,0 mM) oraz objawy zastoju płynów, ze szczególną uwagą u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca.
W przypadku hepatotoksyczności (AlAT lub AspAT >5× GGN) leczenie należy natychmiast przerwać, a po normalizacji wznowić w dawce zmniejszonej do 500 mg/dobę z intensywnym monitorowaniem enzymów wątrobowych. Przy nawrocie toksyczności lub ciężkiej hepatotoksyczności (AlAT lub AspAT >20× GGN) leczenie należy definitywnie przerwać. Dawkowanie nie wymaga korekty przy łagodnych zaburzeniach czynności wątroby (Child-Pugh A), natomiast przy umiarkowanych (Child-Pugh B) stosowanie jest możliwe tylko po ocenie korzyści i ryzyka, a przy ciężkich (Child-Pugh C) jest przeciwwskazane. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak brak jest danych klinicznych u chorych z ciężką niewydolnością nerek. Pominięcie dawki nie wymaga podwójnej dawki następnego dnia. Lek nie jest wskazany u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
abirateron, AlAT, aminotransferazy, analogi gonadoliberyny, AspAT, ciężkie zaburzenia wątroby, ciśnienie tętnicze, hepatotoksyczność, hipokaliemia, kastracja chirurgiczna, kastracja farmakologiczna, łagodne zaburzenia wątroby, mCRPC, mHSPC, nadciśnienie tętnicze, obrzęk, octan abirateronu, prednizolon, przerzutowy hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, przerzutowy oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, skala Child-Pugh, stężenie potasu, toksyczność leku, umiarkowane zaburzenia wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów -
Działania niepożądane
Abiraterone Fresenius Kabi, zawierający octan abirateronu w dawce 250 mg, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Analiza danych z badań klinicznych fazy 3 wykazała, że najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to obrzęk obwodowy (23% vs 17% placebo), hipokaliemia (18% vs 8%), nadciśnienie tętnicze (22% vs 16%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT). Działania niepożądane stopnia 3 i 4 wg CTCAE obejmowały hipokaliemię (6% vs 1%), nadciśnienie (7% vs 5%) oraz obrzęk obwodowy (1% vs 1%). Występowały również poważne powikłania, takie jak choroby serca, hepatotoksyczność, złamania i alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. Ryzyko działań niepożądanych było wyższe u pacjentów wrażliwych na hormony, z gorszym statusem ECOG (≥2) oraz u osób w wieku ≥75 lat. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów zmniejsza częstość i nasilenie efektów mineralokortykosteroidowych.
Hepatotoksyczność, manifestująca się wzrostem aktywności aminotransferaz i bilirubiny, wystąpiła u około 6% pacjentów w stopniu 3 i 4, najczęściej w pierwszych 3 miesiącach terapii. W badaniach wykluczono pacjentów z niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem, istotnymi chorobami serca, ciężką niewydolnością serca oraz znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku znacznego wzrostu parametrów wątrobowych (AlAT lub AspAT >5 x GGN, bilirubina >3 x GGN) zalecane jest przerwanie terapii. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe, takie jak migotanie przedsionków (2,6% vs 2,0%), tachykardia (1,9% vs 1,0%) i dławica piersiowa (1,7% vs 0,8%), występowały częściej w grupie leczonej. Personel medyczny powinien monitorować i zgłaszać wszelkie działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii octanem abirateronu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferazy, analog LHRH, arytmia, biegunka, bilirubina, cukrzyca, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, efekt mineralokortykosteroidowy, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, supresja androgenowa, tachykardia, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamania -
Profil bezpieczeństwa leku
Abiraterone Fresenius Kabi jest przeciwwskazany u kobiet, w tym karmiących piersią oraz kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Lek nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jego stosowanie bez ograniczeń w tym zakresie. W dokumentacji brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem, co oznacza brak specyficznych zaleceń lub ostrzeżeń w tym obszarze.
U pacjentów seniorów nie ma konieczności dostosowania dawki, a lek jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn, w tym osób starszych. W przypadku zaburzeń czynności nerek zaleca się ostrożność, mimo że nie jest konieczne modyfikowanie dawki, ze względu na brak danych klinicznych u pacjentów z ciężkimi dysfunkcjami nerek. Podobnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, lek można stosować u osób z łagodnymi zaburzeniami bez zmiany dawki, natomiast umiarkowane zaburzenia wymagają oceny korzyści i ryzyka, a stosowanie jest przeciwwskazane w ciężkich zaburzeniach wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
-
Przeciwwskazania
Octan abirateronu w preparacie Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 180 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby klasy C wg Child-Pugh, ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności i zaburzeń metabolizmu leku. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz izotopem radu-223 (Ra-223) z powodu podwyższonego ryzyka powikłań. Należy również unikać terapii u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy, galaktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh) konieczne jest ostrożne monitorowanie parametrów wątrobowych i ocena stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z substancjami metabolizowanymi w wątrobie, oraz na planowane leczenie radioizotopowe, zwłaszcza Ra-223. Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest dokładna ocena ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami elektrolitowymi (szczególnie hipokaliemią) oraz predyspozycją do retencji płynów. Regularne kontrole laboratoryjne, w tym testy wątrobowe i stężenia elektrolitów, są niezbędne do oceny bezpieczeństwa i kontynuacji leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Abiraterone Fresenius Kabi, choroba sercowo-naczyniowa, interakcja lekowa, izotop radu-223, leczenie radioizotopowe, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, octan abirateronu, parametry wątrobowe, prednizon, retencja płynów, skala Child-Pugh, stężenie elektrolitów, test wątrobowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Octan abirateronu (Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg) stosowany w terapii onkologicznej nie posiada swoistego antidotum w przypadku przedawkowania, co wymaga wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego. Podstawowe działania obejmują natychmiastowe przerwanie podawania leku, stabilizację parametrów życiowych oraz systematyczne monitorowanie czynności serca (w tym EKG pod kątem niemiarowości), poziomu elektrolitów ze szczególnym uwzględnieniem hipokaliemii, objawów zastoju płynów oraz funkcji wątroby (enzymy ALT, AST, bilirubina). Przedawkowanie może manifestować się tachykardią, bradykardią, arytmiami, hipokaliemią, retencją płynów oraz uszkodzeniem hepatocytów, co wymaga odpowiedniego leczenia, w tym suplementacji potasu i stosowania leków moczopędnych.
Pacjent po incydencie przedawkowania wymaga ścisłego nadzoru klinicznego przez co najmniej kilka dni, z regularnym monitorowaniem funkcji serca, nerek i wątroby ze względu na ryzyko opóźnionych powikłań. Warto również uwzględnić obecność 180 mg laktozy w każdej tabletce, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kompleksowe postępowanie obejmuje zarówno ocenę kliniczną, jak i laboratoryjną, a brak specyficznego antidotum podkreśla konieczność wczesnej interwencji i monitorowania parametrów życiowych oraz biochemicznych w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Abiraterone Fresenius Kabi, ALT, antidotum, arytmia, AST, bilirubina, bradykardia, czynność wątroby, EKG, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hipokaliemia, leczenie hepatoprotekcyjne, leczenie objawowe, leczenie onkologiczne, leczenie przeciwarytmiczne, lek moczopędny, monitorowanie czynności serca, niemiarowość serca, nietolerancja laktozy, obrzęki obwodowe, octan abirateronu, retencja płynów, stężenie potasu, suplementacja potasu, tachykardia, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia rytmu serca, zastój płynów -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężeń testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne, z normalizacją w ciągu 4 tygodni po zakończeniu ekspozycji. W badaniach na szczurach odnotowano przejściowe obniżenie płodności u obu płci, z pełnym powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. Wpływ na rozwój prenatalny obejmował zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co jest zgodne z farmakologicznym profilem abirateronu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi poza zmianami w narządach rozrodczych wynikającymi z mechanizmu działania leku.
Ocena potencjału rakotwórczego w modelach zwierzęcych wykazała brak działania u myszy transgenicznych (Tg.rasH2) oraz u samic szczurów, natomiast u samców szczurów stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder w 24-miesięcznym badaniu, co uznano za efekt specyficzny gatunkowo i związany z farmakologicznym działaniem abirateronu, ograniczający jego znaczenie kliniczne. Ponadto, abirateron stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, szczególnie dla ryb, co wymaga uwzględnienia w procedurach utylizacji produktu i zapobieganiu zanieczyszczeniu środowiska naturalnego. Całościowa ocena profilu bezpieczeństwa wskazuje na przewidywalne i odwracalne efekty farmakologiczne, bez istotnych ryzyk toksycznych dla ludzi przy prawidłowym stosowaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
abirateron octan, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, masa narządów, mechanizm działania leku, nadnercza, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, przysadka, sutki, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne -
Skład i postać leku
Abiraterone Fresenius Kabi jest dostępny w postaci tabletek doustnych zawierających 250 mg octanu abirateronu. Tabletki mają owalny kształt (ok. 16 mm x 9,5 mm), są białe do białawego i oznaczone znakami „ATN” oraz „250”. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna (180 mg/tabletkę), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, powidon, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna i magnezu stearynian, wpływają na właściwości fizykochemiczne i biodostępność leku. Produkt jest pakowany w butelki HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi, po 120 tabletek w opakowaniu, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
Ze względu na mechanizm działania abirateronu, lek może mieć teratogenne działanie, dlatego kobiety w ciąży lub potencjalnie ciężarne powinny unikać kontaktu z produktem bez odpowiednich środków ochronnych (np. rękawiczek). Niewykorzystane tabletki i odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, mając na uwadze potencjalne zagrożenie dla środowiska wodnego. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych wymagających specjalnych środków ostrożności podczas przygotowywania i podawania leku. Produkt należy przechowywać zgodnie z ogólnymi zasadami dla leków, bez konieczności spełniania szczególnych warunków przechowywania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Abiraterone Fresenius Kabi, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niedobór laktazy, niezgodność farmaceutyczna, octan abirateronu, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, toksyczność środowiskowa -
Specjalne ostrzeżenia
Terapia abirateronem octanem wiąże się z ryzykiem wystąpienia nadciśnienia tętniczego, hipokaliemii oraz zastoju płynów, co jest efektem zwiększonego stężenia mineralokortykosteroidów wskutek hamowania enzymu CYP17. Wskazane jest jednoczesne stosowanie kortykosteroidów, które poprzez hamowanie wydzielania ACTH mogą ograniczyć te działania niepożądane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zwłaszcza z niewydolnością serca (klasy III-IV wg NYHA lub II-IV w badaniach 3011 i 302), frakcją wyrzutową lewej komory poniżej 50%, niestabilną dławicą piersiową, arytmiami komorowymi oraz niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego. Monitorowanie parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, stężenie potasu w osoczu oraz objawy zastoinowej niewydolności serca powinno odbywać się co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co miesiąc. W przypadku hipokaliemii obserwowano wydłużenie odstępu QT, co wymaga regularnej oceny czynności serca i ewentualnej modyfikacji terapii.
Podczas leczenia abirateronem konieczne jest także monitorowanie funkcji wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Wzrost ich aktywności powyżej 5-krotnej górnej granicy normy wymaga natychmiastowego przerwania terapii i ścisłej kontroli, a w przypadku wzrostu powyżej 20-krotnej – trwałego odstawienia leku. Abirateronu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) oraz u osób z aktywnym wirusowym zapaleniem wątroby. U pacjentów z cukrzycą zaleca się częste monitorowanie glikemii ze względu na ryzyko hiperglikemii i hipoglikemii w skojarzeniu z glikokortykosteroidami. Ponadto, stosowanie abirateronu z silnymi induktorami CYP3A4 jest przeciwwskazane, a łączenie z Ra-223 zwiększa ryzyko złamań i śmiertelności, dlatego odstęp między terapiami powinien wynosić co najmniej 5 dni. Produkt zawiera laktozę i jest praktycznie wolny od sodu (23 mg w dawce 1000 mg abirateronu).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Abiraterone Fresenius Kabi
abirateron, aminotransferazy, arytmia komorowa, brak laktazy, chemioterapia cytotoksyczna, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, dławica piersiowa, echokardiografia, enzym CYP17, enzymy wątrobowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, gęstość kości, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon adrenokortykotropowy, induktor enzymu CYP3A4, migotanie przedsionków, mineralokortykosteroid, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, ostra niewydolność wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, stężenie potasu w osoczu, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Abirateronu octan, substancja czynna leku Abiraterone Fresenius Kabi, jest selektywnym inhibitorem enzymu CYP17, kluczowego w biosyntezie androgenów, wykazującym podwójną aktywność 17α-hydroksylazy i C17,20-liazy. Po podaniu doustnym ulega konwersji do aktywnej formy, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia testosteronu i innych androgenów w surowicy, przewyższając efekty analogów LHRH czy orchidektomii. Terapia abirateronem stosowana jest w zaawansowanym, hormonozależnym raku gruczołu krokowego, zarówno w przerzutowym, hormonowrażliwym (mHSPC), jak i opornym na kastrację (mCRPC) nowotworze. W badaniach klinicznych III fazy wykazano, że 38% pacjentów leczonych abirateronem osiągnęło co najmniej 50% redukcję PSA, w porównaniu do 10% w grupie placebo. Dawkowanie standardowe wynosi 1000 mg/dobę abirateronu w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem (5 mg raz lub dwa razy na dobę), przy jednoczesnej terapii supresji androgenowej (agonista LHRH lub orchidektomia).
Skuteczność abirateronu potwierdzono w trzech randomizowanych badaniach klinicznych III fazy (3011, 302, 301) obejmujących różne populacje pacjentów z mHSPC i mCRPC, zarówno przed, jak i po chemioterapii docetakselem. W badaniu 3011 włączono pacjentów z nowo rozpoznanym mHSPC o wysokim ryzyku (co najmniej 2 z 3 czynników: suma Gleasona ≥8, ≥3 przerzuty kostne, przerzuty trzewne). W trakcie terapii należy monitorować potencjalne działania niepożądane wynikające z nadprodukcji mineralokortykosteroidów, a także unikać stosowania spironolaktonu, który może zakłócać ocenę skuteczności leczenia poprzez wpływ na poziom PSA. Kontynuacja terapii powinna być prowadzona do momentu spełnienia określonych kryteriów wykluczenia, a ocena odpowiedzi terapeutycznej opiera się na monitorowaniu stężenia PSA oraz klinicznych wskaźnikach progresji choroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
17α-hydroksylaza, 20-liaza, abirateronu octan, analog LHRH, biosynteza androgenów, C17, CYP17, dehydroepiandrosteron, docetaksel, dysfagia, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego z przerzutami, inhibitor CYP17, mineralokortykosteroid, nowotwór hormono-zależny, orchidektomia, prednizolon, prednizon, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację z przerzutami, rak hormonowrażliwy gruczołu krokowego, receptor androgenowy, skala Gleasona, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy -
Właściwości farmakokinetyczne
Abirateron octan po doustnym podaniu na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) w około 2 godziny, charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,8%) oraz dużą objętością dystrybucji (~5630 l). Biodostępność leku jest silnie zależna od obecności pokarmu, zwłaszcza tłuszczów, co powoduje wzrost AUC do 10-krotnego i Cmax do 17-krotnego w porównaniu z podaniem na czczo. Metabolizm abirateronu zachodzi głównie w wątrobie, prowadząc do powstania dominujących metabolitów – siarczanu abirateronu i siarczanu N-tlenku abirateronu, które stanowią po około 43% całkowitej promieniotwórczości. Okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 15 godzin, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (88%, w tym 55% w postaci niezmienionego abirateronu octanu) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5%). Ze względu na zmienność ekspozycji farmakokinetycznej, zaleca się przyjmowanie leku na czczo, co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, aby zapewnić stabilną biodostępność.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się istotne zmiany farmakokinetyczne: w łagodnych zaburzeniach (Child-Pugh A) AUC wzrasta o 11% z wydłużeniem t½ do 18 godzin, w umiarkowanych (Child-Pugh B) AUC rośnie o 260% z t½ około 19 godzin, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Child-Pugh C) AUC zwiększa się aż o 600%, a wolna frakcja leku o 80%, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania abirateronu octanu w tej grupie. W przypadku niewydolności nerek, w tym u pacjentów dializowanych, nie stwierdzono istotnego wzrostu ekspozycji, co nie wymaga modyfikacji dawkowania, choć zaleca się ostrożność u chorych z rakiem gruczołu krokowego i ciężką niewydolnością nerek. W razie rozwoju hepatotoksyczności podczas terapii konieczne może być zawieszenie lub dostosowanie dawki leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
abirateron octan, biodostępność, biosynteza androgenów, Cmax, farmakokinetyka, hemodializa, hepatotoksyczność, hydroliza, in vivo, klasyfikacja Child-Pugh, krańcowe stadium choroby nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, rak gruczołu krokowego z przerzutami, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, skala Child-Pugh, sulfuryzacja, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Abiraterone Fresenius Kabi, zawierający 250 mg octanu abirateronu w jednej tabletce, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Substancja czynna nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolności psychomotoryczne, co potwierdza brak konieczności wprowadzania specjalnych ostrzeżeń w tym zakresie. Tabletka o wymiarach około 16 mm na 9,5 mm zawiera również 180 mg laktozy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru, jednak nie wpływa to na zdolność prowadzenia pojazdów. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o braku istotnego wpływu leku na te zdolności oraz odnotować tę informację w dokumentacji medycznej.
Mimo braku istotnego wpływu octanu abirateronu na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta na terapię, możliwe interakcje z innymi lekami oraz ogólny stan zdrowia i chorobę podstawową, które mogą niezależnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się zachowanie ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia, oraz monitorowanie pacjenta pod kątem ewentualnych objawów niepożądanych mogących zaburzać sprawność psychomotoryczną. Kompleksowa edukacja pacjenta w zakresie bezpieczeństwa farmakoterapii pozostaje kluczowym elementem praktyki klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
abiraterone, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba podstawowa, dokumentacja medyczna, interakcja lekowa, laktoza, nietolerancja laktozy, octan abirateronu, reakcja indywidualna, sprawność psychomotoryczna, stan ogólny pacjenta, substancja pomocnicza, terapia, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Abiraterone Fresenius Kabi, zawierający 250 mg octanu abirateronu w tabletkach, jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn, wyłącznie w skojarzeniu z prednizolonem. Wskazania obejmują: 1) nowo zdiagnozowany, wysokiego ryzyka, hormonowrażliwy rak prostaty z przerzutami (mHSPC) w terapii pierwszej linii wraz z supresją androgenową (ADT); 2) rak oporny na kastrację z przerzutami (mCRPC) u pacjentów bezobjawowych lub z minimalnymi objawami, po niepowodzeniu ADT, ale przed chemioterapią; 3) mCRPC z progresją po chemioterapii z docetakselem. Tabletki mają postać owalną (16 x 9,5 mm), zawierają 180 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Decyzja o terapii powinna uwzględniać dokładną ocenę kliniczną, stadium choroby, obecność przerzutów oraz wcześniejsze leczenie.
Stosowanie abirateronu wymaga monitorowania skuteczności terapii oraz działań niepożądanych, zwłaszcza związanych z prednizolonem. W mHSPC wysokiego ryzyka lek jest elementem terapii pierwszej linii w połączeniu z ADT i prednizolonem. W mCRPC bezobjawowym lub z minimalnymi objawami abirateron stosuje się przed chemioterapią, natomiast u pacjentów z progresją po docetakselu stanowi opcję leczenia po wcześniejszych terapiach. W przypadku progresji choroby konieczna jest modyfikacja leczenia zgodnie z aktualnymi wytycznymi onkologicznymi. Terapia abirateronem wymaga ścisłej współpracy interdyscyplinarnej i indywidualizacji leczenia w oparciu o stan kliniczny pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
ADT, chemioterapia, docetaksel, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, mCRPC, mHSPC, niepowodzenie terapii supresji androgenowej, nietolerancja laktozy, nowotwór gruczołu krokowego, octan abirateronu, prednizolon, progresja choroby, progresja choroby nowotworowej, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak prostaty, terapia pierwszej linii, terapia skojarzona, terapia supresji androgenowej