Dawkowanie i sposób podawania
Micalcet 90 mg
Dawkowanie leku Micalcet jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji narządów. U dorosłych i osób powyżej 65 lat z wtórną nadczynnością przytarczyc zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg/dobę. Celem terapii jest utrzymanie stężenia intact PTH (iPTH) w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l), mierzonego co najmniej 12 godzin po podaniu leku. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, szczególnie w pierwszym tygodniu leczenia i po zmianie dawki, z zaleceniem utrzymania skorygowanego stężenia wapnia powyżej 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l). W przypadku hipokalcemii stosuje się odpowiednie modyfikacje dawkowania i leczenia wspomagającego, w tym podawanie związków wiążących fosforany i steroli witaminy D. U dzieci (3-18 lat) dawka początkowa wynosi ≤ 0,20 mg/kg/dobę, z maksymalną dawką do 2,5 mg/kg/dobę, nie przekraczającą 180 mg/dobę, a dawkowanie dostosowuje się na podstawie pomiarów iPTH i wapnia.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Micalcet
- Dawkowanie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc
- Monitorowanie stężenia wapnia i dostosowanie dawki
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży w zależności od suchej masy ciała
- Zasady modyfikacji dawki na podstawie poziomu iPTH u dzieci i młodzieży
- Zamiana etelkalcetydu na Micalcet
- Dawkowanie w raku przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Micalcet
Dawkowanie leku Micalcet zależy od wskazania, wieku pacjenta oraz funkcji narządów. Lek dostępny jest w trzech dawkach: 30 mg, 60 mg i 90 mg w postaci tabletek powlekanych. Właściwe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla uzyskania optymalnych efektów terapeutycznych.1
Dawkowanie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc
U dorosłych pacjentów oraz osób w podeszłym wieku (>65 lat) z wtórną nadczynnością przytarczyc zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 180 mg raz na dobę. Celem jest uzyskanie pożądanego stężenia hormonu przytarczyc (PTH) u dializowanych pacjentów w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l) w teście intact PTH (iPTH).2
Stężenie PTH należy oznaczać przynajmniej 12 godzin po podaniu leku. Badanie powinno być wykonane po 1-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia lub modyfikacji dawki, a następnie monitorowane co 1-3 miesiące w okresie leczenia podtrzymującego. Do pomiaru stężenia PTH można wykorzystywać test intact PTH (iPTH) lub bio-intact PTH (biPTH).3
Monitorowanie stężenia wapnia i dostosowanie dawki
Przed rozpoczęciem leczenia Micalcetem skorygowane stężenie wapnia w surowicy powinno być równe lub większe od dolnej granicy zakresu normy. W początkowym okresie leczenia stężenie wapnia należy kontrolować często, zwłaszcza w pierwszym tygodniu po rozpoczęciu leczenia lub po modyfikacji dawki. Po ustaleniu dawki podtrzymującej, stężenie wapnia w surowicy należy oznaczać w przybliżeniu raz w miesiącu.4
W przypadku obniżenia skorygowanego stężenia wapnia w surowicy poniżej wartości 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i/lub wystąpienia objawów hipokalcemii, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań zależnych od stopnia hipokalcemii.5
| Skorygowane stężenie wapnia w surowicy lub objawy kliniczne | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| < 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i > 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub wystąpienie objawów hipokalcemii | Podać związki wiążące fosforany zawierające wapń, sterole witaminy D i/lub modyfikować stężenie wapnia w płynie dializacyjnym. |
| < 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i > 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub trwałe objawy hipokalcemii pomimo prób zwiększenia stężenia wapnia | Zmniejszyć lub wstrzymać dawkę produktu Micalcet. |
| ≤ 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub utrzymujące się objawy hipokalcemii, gdy dawki witaminy D nie można zwiększyć | Wstrzymać podawanie Micalcetu do osiągnięcia stężenia wapnia ≥ 8,0 mg/dl (2,0 mmol/l) i/lub ustąpienia objawów hipokalcemii. Następnie wznowić leczenie najmniejszą dawką. |
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci w wieku od 3 do poniżej 18 lat z wtórną nadczynnością przytarczyc, przed rozpoczęciem leczenia Micalcetem, skorygowane stężenie wapnia w surowicy powinno być w górnej granicy zakresu zależnego od wieku lub powyżej. Należy także zapewnić dokładne monitorowanie poziomu wapnia.6
Zalecana dawka początkowa dla dzieci ≥ 3 lat do < 18 lat wynosi ≤ 0,20 mg/kg raz na dobę, na podstawie suchej masy ciała. Dawka może być zwiększana kolejno zgodnie z dostępnymi wielkościami, jednak nie częściej niż raz na 4 tygodnie. Maksymalna dawka wynosi 2,5 mg/kg/dobę, nie przekraczając całkowitej dawki dobowej 180 mg.7
Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży w zależności od suchej masy ciała
| Sucha masa ciała pacjenta (kg) | Dawka początkowa (mg) | Dostępne wielkości pozostałych dawek (mg) |
|---|---|---|
| 10 do < 12,5 | 1 | 1; 2,5; 5; 7,5; 10 i 15 |
| ≥ 12,5 do < 25 | 2,5 | 2,5; 5; 7,5; 10; 15 i 30 |
| ≥ 25 do < 36 | 5 | 5; 10; 15; 30 i 60 |
| ≥ 36 do < 50 | 5 | 5; 10; 15; 30; 60 i 90 |
| ≥ 50 do < 75 | 10 | 10; 15; 30; 60; 90 i 120 |
| ≥ 75 | 15 | 15; 30; 60; 90; 120 i 180 |
Modyfikacja dawki u dzieci i młodzieży powinna opierać się na pomiarach stężenia PTH i wapnia w surowicy. Poziom iPTH należy mierzyć co najmniej 12 godzin po podaniu Micalcetu, w okresie od 1 do 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia lub modyfikacji dawki.8
Zasady modyfikacji dawki na podstawie poziomu iPTH u dzieci i młodzieży
- Jeżeli wartość iPTH wynosi < 150 pg/ml (15,9 pmol/l) i ≥ 100 pg/ml (10,6 pmol/l) – należy zmniejszyć dawkę Micalcetu do następnej niższej dawki.9
- Jeżeli wartość iPTH wynosi < 100 pg/ml (10,6 pmol/l) – należy przerwać podawanie Micalcetu i wznowić od następnej niższej dawki, gdy wartość iPTH wyniesie > 150 pg/ml (15,9 pmol/l). W przypadku przerwania leczenia na dłużej niż 14 dni, leczenie należy rozpocząć od zalecanej dawki początkowej.Zasady modyfikacji dawki u dzieci i młodzieży na podstawie stężenia wapnia
Stężenie wapnia w surowicy należy mierzyć w ciągu 1 tygodnia po rozpoczęciu leczenia lub modyfikacji dawkowania Micalcetu. Po ustaleniu dawki podtrzymującej zalecane jest cotygodniowe monitorowanie stężenia wapnia.11
Skorygowane stężenie wapnia w surowicy lub objawy kliniczne Zalecane postępowanie Stężenie wapnia jest na lub poniżej dolnej granicy normy dla danego przedziału wiekowego lub wystąpią kliniczne objawy hipokalcemii niezależnie od stężenia wapnia Zakończyć leczenie Micalcetem. Podawać suplementy wapnia, związki wiążące fosforany zawierające wapń, sterole witaminy D zgodnie z klinicznymi wskazaniami. Stężenie wapnia jest powyżej dolnej granicy normy dla danego przedziału wiekowego i kliniczne objawy hipokalcemii ustąpiły Wznowić podawanie Micalcetu od następnej niższej dawki. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż 14 dni, należy rozpocząć od dawki początkowej. Jeżeli pacjent otrzymywał najmniejszą możliwą dawkę (1 mg/dobę), należy rozpocząć od takiej samej dawki. Po zakończeniu podawania leku należy zmierzyć skorygowane stężenie wapnia w surowicy w ciągu 5-7 dni.12
Należy pamiętać, że bezpieczeństwo i skuteczność stosowania cynakalcetu u dzieci poniżej 3 lat nie zostały ustalone z powodu braku wystarczających danych.13
Zamiana etelkalcetydu na Micalcet
Zamiana etelkalcetydu na Micalcet oraz odpowiedni okres eliminacji leku z ustroju nie zostały klinicznie przebadane. U pacjentów, którzy przerwali przyjmowanie etelkalcetydu, nie należy rozpoczynać podawania Micalcetu co najmniej do momentu ukończenia trzech kolejnych sesji hemodializy. Po tym okresie należy zmierzyć stężenie wapnia w surowicy i upewnić się, że mieści się ono w dopuszczalnym zakresie przed rozpoczęciem podawania Micalcetu.14
Dawkowanie w raku przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc
Dawkowanie u dorosłych i osób w podeszłym wieku
W leczeniu raka przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc u dorosłych i osób w podeszłym wieku (>65 lat) zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie według schematu: 30 mg dwa razy na dobę, 60 mg dwa razy na dobę, 90 mg dwa razy na dobę oraz 90 mg trzy lub cztery razy na dobę, w zależności od potrzeb. Celem jest zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy do wartości z górnej granicy normy lub poniżej tej granicy.15
Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 90 mg cztery razy na dobę. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy powinno odbywać się w ciągu tygodnia po rozpoczęciu leczenia lub modyfikacji dawki, a po ustaleniu dawki podtrzymującej – co 2-3 miesiące.16
Po osiągnięciu maksymalnej dawki Micalcetu należy okresowo monitorować stężenie wapnia. Jeżeli nie udaje się utrzymać klinicznie istotnego zmniejszenia stężenia wapnia w surowicy, należy rozważyć odstawienie leku.17
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania cynakalcetu w leczeniu raka przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc u dzieci nie zostało ustalone z powodu braku dostępnych danych.18
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. Jednak pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby powinni być ściśle monitorowani podczas zwiększania dawki oraz kontynuacji leczenia Micalcetem.19
Sposób podawania
Micalcet przeznaczony jest do podania doustnego. Tabletki należy przyjmować w całości – nie wolno ich rozgryzać, zgniatać ani dzielić. Zaleca się przyjmowanie leku w trakcie lub niedługo po posiłku, ponieważ badania wykazały, że biodostępność cynakalcetu zwiększa się, gdy jest przyjmowany z pokarmem.20
U dzieci wymagających dawek mniejszych niż 30 mg lub u pacjentów, którzy nie są w stanie połykać tabletek, należy zastosować inną, odpowiednią postać leku dostępną na rynku.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania