dializa siatkówki
Dializa siatkówki to oderwanie siatkówki w jej obwodowej części, gdzie jest ona połączona z ciałem rzęskowym. Najczęściej występuje w przebiegu urazu gałki ocznej, jednak może również powstać samoistnie. W przeciwieństwie do klasycznego odwarstwienia siatkówki, dializa nie rozpoczyna się od pojedynczego otworu, lecz od oderwania na znacznym obwodzie.
Dializa siatkówki stanowi poważny stan okulistyczny, który może prowadzić do progresywnego odwarstwienia siatkówki i utraty widzenia. Zazwyczaj lokalizuje się w kwadrancie dolno-skroniowym oka, co jest istotne diagnostycznie. Pacjenci mogą zgłaszać objawy takie jak mroczki, błyski świetlne, zniekształcenie obrazu oraz postępującą utratę pola widzenia, często opisywaną jako „kurtyna” zachodząca na pole widzenia.
Leczenie dializy siatkówki wymaga interwencji chirurgicznej. Najczęściej stosowanymi metodami są kriopekcja, fotokoagulacja laserowa oraz plombowanie nadtwardówkowe. W bardziej zaawansowanych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie witrektomii. Wczesna diagnostyka i leczenie są kluczowe dla zachowania funkcji wzrokowych, dlatego każdy pacjent z wywiadem urazu oka lub objawami sugerującymi odwarstwienie siatkówki powinien być niezwłocznie skierowany do okulisty.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Odwarstwienie siatkówki – Zapobieganie i profilaktyka
Odwarstwienie siatkówki, występujące u około 1 na 300 osób w ciągu życia, wymaga szczególnej uwagi profilaktycznej, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z wysoką krótkowzrocznością, po operacji zaćmy, z cukrzycą czy zespołem Sticklera. Kluczowym elementem profilaktyki są regularne, kompleksowe badania okulistyczne z rozszerzeniem źrenicy, wykonywane co najmniej raz w roku, a u osób z czynnikami ryzyka nawet częściej. Wczesne wykrycie zmian, takich jak przedarcia siatkówki czy zwyrodnienie kraciaste, umożliwia zastosowanie skutecznych zabiegów profilaktycznych, przede wszystkim fotokoagulacji laserowej, która wykazuje ponad 95% skuteczności w zapobieganiu progresji do pełnego odwarstwienia. Metoda ta wzmacnia przyczep naczyniówkowo-siatkówkowy 3-5-krotnie, a w przypadku pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem, np. z zespołem Sticklera, zalecana jest 360-stopniowa fotokoagulacja obwodowej siatkówki (ora secunda cerclage) z zastosowaniem 800-1200 plamek laserowych, co redukuje ryzyko odwarstwienia z 19% do 1,4%.
badanie okulistyczne z rozszerzeniem źrenicy, ciało szkliste, dializa siatkówki, fotokoagulacja laserowa, fotopsja, krioterapia, naczyniówka, odwarstwienie siatkówki, olej silikonowy, operacja zaćmy, przedarcie siatkówki, pseudofakia, retinopatia proliferacyjna, tamponada, trakcja ciała szklistego, trakcja szklistkowo-siatkówkowa, wysoka krótkowzroczność, zespół Sticklera, zwyrodnienie kraciaste