zaburzenia krwiotwórcze

Zaburzenia krwiotwórcze to grupa schorzeń dotyczących procesu hematopoezy, czyli powstawania i dojrzewania komórek krwi w szpiku kostnym. Obejmują one nieprawidłowości w produkcji erytrocytów, leukocytów i trombocytów, które mogą prowadzić do anemii, leukopenii, trombocytopenii lub pancytopenii.

Etiologia zaburzeń krwiotwórczych jest zróżnicowana i obejmuje czynniki genetyczne (np. niedokrwistość Fanconiego), nabyte (np. aplazja szpiku wywołana lekami), autoimmunologiczne (np. niedokrwistość autoimmunohemolityczna), niedoborowe (np. niedokrwistość z niedoboru żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego) oraz nowotworowe (np. białaczki, zespoły mielodysplastyczne).

Diagnostyka zaburzeń krwiotwórczych opiera się na morfologii krwi obwodowej, badaniach biochemicznych, ocenie rozmazu krwi obwodowej, biopsji szpiku kostnego oraz badaniach cytogenetycznych i molekularnych. Leczenie jest uzależnione od rodzaju zaburzenia i może obejmować suplementację niedoborów, leczenie immunosupresyjne, terapię celowaną, chemioterapię lub przeszczepienie komórek macierzystych szpiku.

Zaburzenia krwiotwórcze mogą przebiegać jako schorzenia przewlekłe lub ostre, a ich następstwa kliniczne zależą od rodzaju i stopnia upośledzenia hematopoezy. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl