Przeciwwskazania stosowania leku Auroxetyn

Lek Auroxetyn (atomoksetyna) w postaci kapsułek twardych (10 mg, 18 mg, 25 mg, 40 mg) jest przeciwwskazany w kilku precyzyjnie określonych sytuacjach klinicznych, które bezwzględnie wykluczają jego stosowanie. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii pacjentów z ADHD.¹

Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze

Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atomoksetynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. W przypadku wystąpienia w przeszłości reakcji alergicznej lub nadwrażliwości, należy bezwzględnie odstąpić od wdrożenia leczenia Auroxetynem.²

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)

Auroxetyn nie może być podawany równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Ta interakcja lekowa może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Należy zachować odpowiednie okresy przerwy między stosowaniem tych leków:³

• Po zakończeniu terapii IMAO należy odczekać co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem podawania atomoksetyny – okres ten jest niezbędny do eliminacji IMAO z organizmu⁴
• Po odstawieniu atomoksetyny konieczne jest zachowanie 2-tygodniowego okresu karencji przed wdrożeniem terapii inhibitorem MAO⁵

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Jaskra z wąskim kątem stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania atomoksetyny. W badaniach klinicznych wykazano, że lek powoduje rozszerzenie źrenic, co u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem może prowadzić do nagłego zamknięcia kąta przesączania i gwałtownego wzrostu ciśnienia śródgałkowego, potencjalnie skutkującego trwałym uszkodzeniem wzroku.⁶

Przeciwwskazania związane z układem sercowo-naczyniowym

Auroxetyn jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego lub zaburzeniami naczyń mózgowych. Te przeciwwskazania wynikają z potencjalnego wpływu atomoksetyny na parametry hemodynamiczne.⁷

Ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe

Do ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych stanowiących przeciwwskazanie do stosowania Auroxetynu należą:⁸

• Ciężkie nadciśnienie tętnicze – atomoksetyna może powodować wzrost ciśnienia krwi
• Niewydolność serca – ze względu na potencjalne obciążenie układu krążenia
• Miażdżyca zarostowa tętnic – ryzyko nasilenia objawów niedokrwienia
• Dławica piersiowa – może dojść do zaostrzenia dolegliwości wieńcowych
• Hemodynamicznie istotne wrodzone wady serca – lek może zaburzać i tak już nieprawidłową hemodynamikę
• Kardiomiopatie – możliwe nasilenie dysfunkcji mięśnia sercowego
• Zawał mięśnia sercowego – zwłaszcza w wywiadzie niedawno przebyty
• Zaburzenia rytmu serca potencjalnie zagrażające życiu – ryzyko nasilenia arytmii
• Kanałopatie – zaburzenia spowodowane nieprawidłowym działaniem kanałów jonowych, które mogą predysponować do groźnych zaburzeń rytmu serca

Ciężkie zaburzenia naczyń mózgowych

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych nie powinni otrzymywać atomoksetyny. Do tych zaburzeń zalicza się:⁹

• Tętniaki naczyń mózgowych – ze względu na ryzyko pęknięcia w wyniku potencjalnych wzrostów ciśnienia tętniczego
• Udar mózgu (przebyty lub ostry) – atomoksetyna może wpływać na przepływ mózgowy

Guz chromochłonny nadnerczy

Auroxetyn jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym guzem chromochłonnym nadnerczy (phaeochromocytoma), zarówno obecnie, jak i w przeszłości. Przeciwwskazanie to wynika z ryzyka nasilenia ciężkiego nadciśnienia tętniczego u tych pacjentów, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego.¹⁰

Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie leku?

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań istnieją sytuacje, w których należy odradzić stosowanie leku Auroxetyn ze względu na podwyższone ryzyko działań niepożądanych:¹¹

• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi – wymaga indywidualnej oceny kardiologicznej przed włączeniem leku
• Podczas równoczesnego stosowania leków wpływających na ciśnienie tętnicze – możliwe interakcje
• U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami układu autonomicznego
• W przypadku pacjentów z wywiadem w kierunku epizodów przedłużenia odstępu QT lub rodzinnym wywiadem zespołu długiego QT
• U osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby ze względu na metabolizm leku
• Przy równoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna, chinidyna)

W każdym przypadku wątpliwości co do możliwości zastosowania Auroxetynu, zaleca się przeprowadzenie dokładnej oceny korzyści względem ryzyka oraz konsultację ze specjalistami odpowiednich dziedzin (kardiolog, neurolog) przed podjęciem decyzji o włączeniu leku.¹²