Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dynexan 20 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dynexan, zawierającego 20 mg/g lidokainy chlorowodorku w formie żelu do stosowania w jamie ustnej, wykazały brak działania teratogennego u zwierząt podczas organogenezy. Jednakże u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matki, a u szczurów zmniejszone przeżycie potomstwa oraz skrócenie długości ciąży przy dawkach toksycznych podawanych w końcowym okresie ciąży i laktacji. Testy genotoksyczności lidokainy były negatywne, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazał działanie genotoksyczne in vitro oraz indukował nowotwory jamy nosowej, wątroby i tkanek podskórnych u szczurów przy długotrwałej ekspozycji na bardzo wysokie dawki. Znaczenie kliniczne tych zmian przy okresowym stosowaniu leku miejscowo pozostaje niejasne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Dynexan

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania leku Dynexan (żel do stosowania w jamie ustnej zawierający 20 mg/g lidokainy chlorowodorku) obejmowały szereg aspektów, w tym toksyczny wpływ na płodność, genotoksyczność, rakotwórczość oraz tolerancję miejscową i właściwości uczulające. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym.1

Toksyczny wpływ na płodność i rozwój zarodka

W przeprowadzonych badaniach rozwoju zarodka i płodu, gdzie substancję aktywną podawano szczurom lub królikom w okresie organogenezy (rozwoju narządów), nie wykazano działania teratogennego lidokainy. Jest to istotna obserwacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Jednakże u królików zaobserwowano efekt embriotoksyczny po zastosowaniu dawek, które były toksyczne dla organizmu matki.2

Badania na szczurach wykazały zmniejszone przeżycie potomstwa po urodzeniu, gdy matki były leczone w ostatnim okresie ciąży oraz podczas laktacji dawkami lidokainy, które wykazywały działanie toksyczne. Te same dawki wpływały również na długość ciąży.3

Genotoksyczność i rakotwórczość

Testy genotoksyczności przeprowadzone dla lidokainy dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak potencjału wywoływania mutacji genetycznych przez samą substancję czynną. Istotne jest jednak, że 2,6-ksylidyna, będąca metabolitem lidokainy, wykazała działanie genotoksyczne w badaniach in vitro.4

W badaniach rakotwórczości przeprowadzonych na szczurach, które były narażone na działanie 2,6-ksylidyny przez całe życie (począwszy od okresu płodowego), zaobserwowano rozwój nowotworów w następujących lokalizacjach:

  • Jama nosowa
  • Wątroby
  • Tkanki podskórne

Należy podkreślić, że nowotwory te były wywoływane przez bardzo duże dawki 2,6-ksylidyny w badaniach na zwierzętach.5

Istotną informacją z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że znaczenie kliniczne guzów wywołanych przez metabolit lidokainy po okresowym stosowaniu leku jako środka miejscowo znieczulającego nie jest w pełni poznane.6

Tolerancja miejscowa

Badania tolerancji miejscowej produktu leczniczego Dynexan przeprowadzono na policzkach chomików przez okres 4 tygodni. Zaobserwowane reakcje miały charakter niespecyficzny, co jest istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa miejscowego stosowania leku. Po aplikacji preparatu Dynexan nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian w badanych tkankach.7

Właściwości uczulające

W badaniach przeprowadzonych na świnkach morskich wykazano, że preparat Dynexan posiada jedynie niewielkie właściwości uczulające. Jest to istotna informacja w kontekście oceny ryzyka wystąpienia reakcji alergicznych po zastosowaniu leku.8

Podsumowując, przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Dynexan wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu w jamie ustnej, jednak z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka związanego z metabolitem lidokainy (2,6-ksylidyną) przy długotrwałej ekspozycji na duże dawki substancji.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl