lidokainy chlorowodorek
Lidokainy chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy aminoamidów, powszechnie stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do zniesienia czucia bólu.
W praktyce klinicznej lidokaina jest wykorzystywana w znieczuleniu nasiękowym, powierzchniowym oraz przewodowym, a także jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib. Dostępna jest w różnych postaciach: roztworu do iniekcji, żelu, aerozolu, maści, kremu oraz plastrów. Stosuje się ją przed zabiegami diagnostycznymi i małoinwazyjnymi procedurami medycznymi.
Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i umiarkowanym czasem trwania efektu (1-2 godziny). Metabolizowana jest głównie w wątrobie. Wśród możliwych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, toksyczność OUN (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz kardiotoksyczność przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu dożylnym dużych dawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Calgel, żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawiera lidokainy chlorowodorek (3,3 mg/g) oraz cetylopirydyniowego chlorek (1 mg/g) i nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdza Charakterystyka Produktu Leczniczego. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol 70% (210 mg/g) i etanol (93,35 mg/g), jednak ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe ryzyko działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne jest znikome. Mimo to, lekarz powinien informować pacjentów o potencjalnych indywidualnych reakcjach organizmu, które mogą być modyfikowane przez współistniejące choroby, interakcje lekowe, indywidualną wrażliwość oraz czynniki środowiskowe.
alkohol benzylowy, balsam peruwiański, cetylopirydyniowego chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, kwas benzoesowy, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lidokainy chlorowodorek, makrogologlicerolu hydroksystearynian, miorelaksant centralny, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający w 1 ml 50 mg tiaminy chlorowodorku, 50 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 0,5 mg cyjanokobalaminy, a w ampułce 2 ml odpowiednio 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny i 1 mg cyjanokobalaminy. W ciężkich i bolesnych schorzeniach zaleca się dawkę początkową 2 ml (1 ampułka) dziennie, co pozwala na szybkie osiągnięcie wysokiego stężenia leku we krwi. Po ustąpieniu ostrej fazy lub w mniej ciężkich przypadkach dawkowanie zmniejsza się do 1 wstrzyknięcia 2-3 razy w tygodniu. Leczenie powinno być monitorowane przez lekarza co tydzień, a celem jest jak najszybsze przejście na formę doustną. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany.
alkohol benzylowy, ciężka niewydolność wątroby, cyjanokobalamina, działanie niepożądane, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra faza choroby, pirydoksyny chlorowodorek, roztwór do wstrzykiwań, stężenie leku, tiaminy chlorowodorek, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Produkt leczniczy Lignocainum Jelfa w postaci żelu o stężeniu 20 mg/g lidokainy chlorowodorku, stosowany miejscowo jako środek znieczulający typu amidowego, może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Pomimo lokalnego działania, absorpcja ogólnoustrojowa jest możliwa przy aplikacji na rozległe powierzchnie lub uszkodzoną skórę, co może skutkować działaniami niepożądanymi wpływającymi na sprawność psychomotoryczną. Lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów stosujących lek po raz pierwszy, aplikujących go na duże powierzchnie ciała, z uszkodzoną barierą skórną, przy jednoczesnym stosowaniu innych leków oraz osoby z grup ryzyka, takie jak osoby starsze czy z zaburzeniami funkcji wątroby.
absorpcja ogólnoustrojowa, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, interakcja lekowa, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum Jelfa, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowy środek znieczulający, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sprawność psychomotoryczna, środek znieczulający amidowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (0,0125 mg adrenaliny/ml) jest wskazany do znieczulenia miejscowego w stomatologii, szczególnie w technikach nasiękowych i blokadach nerwów. Preparat ten znajduje zastosowanie zarówno w zabiegach zachowawczych, jak i chirurgicznych, gdzie kluczowa jest kontrola krwawienia. Stężenie adrenaliny 1:80.000 umożliwia miejscową anemizację tkanek, co redukuje intensywność krwawienia podczas procedur takich jak ekstrakcje zębów, chirurgia periodontologiczna, resekcje wierzchołków korzeni czy usuwanie zmian patologicznych. W porównaniu do innych wersji Xylodont 2%, stężenie 1:80.000 jest dedykowane do sytuacji wymagających precyzyjnej kontroli pola operacyjnego, gdzie nadmierne krwawienie mogłoby utrudnić zabieg.
adrenalina, anemizacja tkanek, blokada nerwu, chirurgia periodontologiczna, dysfagia, ekstrakcja chirurgiczna, ekstrakcja zęba, krwawienie, krwawienie śródzabiegowe, lidokainy chlorowodorek, miejscowa anemizacja, obkurczenie naczyń krwionośnych, resekcja wierzchołka korzenia, roztwór do wstrzykiwań, sodu pirosiarczyn, uzupełnienie protetyczne, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gardimax medica truskawkowy 5 mg + 1 mg
Gardimax medica truskawkowy to lek w formie tabletek do ssania zawierający 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, stosowany w leczeniu stanów zapalnych gardła. Lidokaina działa miejscowo znieczulająco, zapewniając szybką ulgę w bólu gardła bez wpływu na przewodzenie impulsów nerwowych. Chloroheksydyna wykazuje szerokie działanie przeciwbakteryjne, hamując enzymy bakteryjne (dehydrogenazy, ATP-azy) oraz destabilizując błony komórkowe bakterii, co prowadzi do efektu bakteriostatycznego przy stężeniach poniżej 20 mg/l oraz bakteriobójczego powyżej tego progu. Substancja jest szczególnie skuteczna wobec bakterii Gram-dodatnich (np. Streptococcus mutans, Streptococcus salivarius), Gram-ujemnych (Escherichia coli), beztlenowych (Selenomonas) oraz drożdżaków Candida albicans.
amidy farmakologiczne, ATP-aza, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, ból gardła, Candida albicans, chloroheksydyny dichlorowodorek, dehydrogenaza, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, fosfolipidy błon komórkowych, lidokainy chlorowodorek, przepuszczalność błon komórkowych, zapalenie gardła, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dynexan 20 mg/g
Dynexan to żel do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający 20 mg/g lidokainy chlorowodorku (w formie uwodnionej), przeznaczony do krótkotrwałego, objawowego leczenia bólu błony śluzowej jamy ustnej, dziąseł oraz warg. Preparat jest wskazany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Substancją pomocniczą o działaniu antyseptycznym jest chlorek benzalkoniowy w stężeniu 1 mg/g. Żel charakteryzuje się białą barwą i konsystencją zbliżoną do maści, co zapewnia dobre przyleganie do błony śluzowej i przedłużone działanie lidokainy poprzez blokadę kanałów sodowych, skutkując miejscowym znieczuleniem i redukcją bólu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bobodent 0,5 g/100 g
Produkt leczniczy Bobodent w postaci żelu zawiera 0,5 g lidokainy chlorowodorku jednowodnego na 100 g preparatu, wraz z substancjami pomocniczymi takimi jak sorbitol ciekły, glikol propylenowy oraz metylu i propylu parahydroksybenzoesan. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego produktu, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej. Brak tych danych ogranicza bezpośrednią ocenę ryzyka na podstawie badań eksperymentalnych.
badania przedkliniczne, genotoksyczność, glikol propylenowy, kancerogenność, lidokainy chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek jednowodny, metylu parahydroksybenzoesan, ocena bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sorbitol ciekły niekrystalizujący, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mucosit –
MUCOSIT to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający 10 g/100 g gęstego wyciągu roślinnego (6-12:1) z kwiatów rumianku (2,0 cz.), nagietka (0,5 cz.), liści podbiału (1,4 cz.), kory dębu (3,0 cz.), liści szałwii (2,0 cz.) oraz ziela tymianku (1,0 cz.). Preparat zawiera także 0,1 g alantoiny wspomagającej regenerację tkanek, 0,3 g olejku rumiankowego o działaniu przeciwzapalnym oraz 0,3 g olejku mięty pieprzowej o działaniu chłodzącym i odświeżającym. Dodatkowo obecna jest lidokaina chlorowodorek jako miejscowy środek znieczulający, a także konserwanty: bronopol, sodu benzoesan (E211) i etylu parahydroksybenzoesan (E214). Żel zawiera karbomer jako substancję żelotwórczą oraz regulator pH – sodu wodorotlenek, a rozpuszczalnikiem jest woda oczyszczona. Produkt dostępny jest w tubach 15 g i 30 g, z okresem ważności 2 lata przy przechowywaniu w temperaturze do 25°C.
alantoina, błona śluzowa jamy ustnej, bronopol, działanie chłodzące, działanie przeciwzapalne, etylu parahydroksybenzoesan, karbomer, konserwant, kora dębu, kwiat nagietka, kwiat rumianku, lidokainy chlorowodorek, liść podbiału, liść szałwii, niezgodność farmaceutyczna, olejek mięty pieprzowej, olejek rumiankowy, regeneracja tkanek, sodu benzoesan, sodu wodorotlenek, środek znieczulający miejscowy, substancja znieczulająca, wyciąg gęsty, żel do dziąseł, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolon, silny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy) i drogach podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna). Ostra toksyczność po podaniu doustnym jest niska (LD50 > 4 g/kg u szczurów). Długotrwałe podawanie dawek 3 i 10 mg/kg masy ciała wiązało się z typowymi dla glikokortykosteroidów efektami, takimi jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy, osłabienie odporności, zanik mięśni szkieletowych oraz zmniejszona aktywność szpiku kostnego. Metyloprednizolonu aceponian stosowany miejscowo wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla glikokortykosteroidów, bez dodatkowych efektów nawet przy aplikacji na dużych powierzchniach skóry i pod okluzją. Badania miejscowej tolerancji i drażniącego działania dostawowego nie wykazały istotnych nieprawidłowości.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, błona maziowa, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, efekt letalny, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, lidokainy chlorowodorek, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon aceponian, mutacja genetyczna, osłabienie odporności, płyn stawowy, podanie dostawowe, podanie wielokrotne, policytemia, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodów, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada wrodzona, właściwości uczulające, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych, zniekształcenie szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Wskazania do stosowania
Cynku glukonian, będący solą kwasu glukonowego i cynku, charakteryzuje się wysoką biodostępnością i dobrą tolerancją, co czyni go wartościową substancją czynną w preparatach leczniczych stosowanych miejscowo w jamie ustnej i gardle. W produktach takich jak Dezaftan med i Envil gardło, cynku glukonian występuje w dawkach zapewniających odpowiednią ilość jonów cynku (np. 3,7 mg jonów cynku w 1 ml aerozolu Dezaftan med), które wykazują działanie przeciwzapalne, wspomagające gojenie błon śluzowych oraz działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Preparaty te zawierają również cetylopirydyniowy chlorek (1,5–2,9 mg) o działaniu antyseptycznym oraz lidokainę chlorowodorek (1,0–1,96 mg) o działaniu miejscowo znieczulającym, co pozwala na kompleksowe leczenie stanów zapalnych jamy ustnej, dziąseł, gardła oraz infekcji górnych dróg oddechowych, w tym anginy i owrzodzeń takich jak afty czy pleśniawki.
aerozol do stosowania, afty, angina, aparat ortodontyczny, cetylopirydyniowy chlorek, cynk glukonian, działanie antyseptyczne, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, lidokainy chlorowodorek, owrzodzenie błony śluzowej, proteza dentystyczna, tabletka do ssania, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Skład i postać leku – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Orofar Junior to tabletki do ssania zawierające 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku na tabletkę, co zapewnia działanie przeciwbakteryjne i miejscowo znieczulające w leczeniu dolegliwości gardła i jamy ustnej. Preparat zawiera 1 g sorbitolu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją fruktozy, oraz 40 mg aromatu pomarańczowego zawierającego potencjalne alergeny: cytral, cytronellol, geraniol, limonen i linalol. Tabletki mają formę białych do lekko żółtych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek z oznaczeniami „Zyma” i „OR”, co umożliwia przedłużony kontakt substancji czynnych z błoną śluzową jamy ustnej i gardła, zwiększając skuteczność terapeutyczną.
benzoksoniowy chlorek, błona śluzowa jamy ustnej, celuloza mikrokrystaliczna, dolegliwości gardła, działanie przeciwbakteryjne, lidokainy chlorowodorek, nietolerancja fruktozy, niezgodność farmaceutyczna, reakcja alergiczna, regulator kwasowości, skuteczność terapeutyczna, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja słodząca, tabletka do ssania, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Produkt leczniczy Dentinox N, zawierający nalewkę z rumianku (15%), lidokainy chlorowodorek (0,34%) oraz makrogolu eter laurylowy (0,32%) w formie żelu do stosowania miejscowego na dziąsła, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Składniki aktywne działają lokalnie, bez efektów ogólnoustrojowych, które mogłyby upośledzać funkcje psychomotoryczne. Zawartość etanolu w preparacie wynosi maksymalnie 9,5%, jednak ze względu na miejscowe stosowanie i niewielką dawkę jednorazową, absorpcja do krwiobiegu jest minimalna i nie wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, efekt ogólnoustrojowy, etanol, funkcje psychomotoryczne, glikol propylenowy, interakcja lekowa, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, nalewka z rumianku, ośrodkowy układ nerwowy, preparat stomatologiczny, śluzówka jamy ustnej, sorbitol, środek znieczulający miejscowy, substancja pomocnicza, żel miejscowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem, roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe środki miejscowo znieczulające oraz na substancje pomocnicze preparatu. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,117–0,12 mmol sodu (2,7–2,75 mg), co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu. Preparat dostępny jest w ampułkach o pojemnościach 2 ml (20 mg lidokainy), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) oraz 20 ml (200 mg), co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki do stanu klinicznego pacjenta i planowanego zabiegu.
ciśnienie wewnątrzczaszkowe, hipotensja, hipowolemia, koagulopatia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, lek miejscowo znieczulający amidowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, powikłanie neurologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapaść krążeniowa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Mydrane, stosowany w trakcie operacji zaćmy w postaci jednorazowej iniekcji do przedniej komory oka, zawiera tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefryny chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml). Standardowa dawka 0,2 ml roztworu dostarcza odpowiednio 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny i 2 mg lidokainy. Lek wywołuje pożądany efekt midriazy, czyli rozszerzenia źrenicy, co może prowadzić do przejściowych zaburzeń widzenia. Te zmiany wzrokowe mają umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika głównie z działania tropikamidu i fenylefryny.
- Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorek benzoksoniowy, stosowany w preparatach takich jak Orofar Junior (1 mg chlorku benzoksoniowego i 1 mg lidokainy chlorowodorku w tabletkach do ssania), wymaga zachowania ścisłych środków ostrożności. Terapia nie powinna przekraczać 7 dni bez konsultacji lekarskiej, aby uniknąć maskowania poważniejszych schorzeń. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u osób starszych powyżej 60 lat z tendencją do zachłystywania się, ze względu na ryzyko zaburzeń połykania. Stosowanie leku powinno być odseparowane od posiłków i higieny jamy ustnej (zwłaszcza stosowania past do zębów), aby zapobiec interakcjom i zmniejszeniu skuteczności terapeutycznej. U pacjentów z uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej lub gardła należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększoną biodostępność substancji i ryzyko działań niepożądanych.
biodostępność, ból gardła, chlorek benzoksoniowy, dysfagia, działanie niepożądane, higiena jamy ustnej, jama ustna i gardło, lidokainy chlorowodorek, modyfikacja terapii, monitorowanie odpowiedzi terapeutycznej, nasilenie objawów, pasta do zębów, przypadkowe przedawkowanie, środek anionowy, tabletka do ssania, uszkodzenie błony śluzowej, weryfikacja diagnozy, wysoka gorączka, zaburzenie połykania, zachłystywanie, zdrętwienie jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Olfen 75 w formie roztworu do wstrzykiwań zawiera diklofenak sodowy (75 mg) oraz lidokainy chlorowodorek jednowodny (20 mg) w każdej 2 ml ampułce. W składzie preparatu znajduje się również 6,94 mg sodu (w tym 5,40 mg pochodzącego z substancji czynnej) oraz 480 mg glikolu propylenowego, co może wpływać na profil bezpieczeństwa stosowania. Postać farmaceutyczna – roztwór do wstrzykiwań – zapewnia szybki początek działania, jednak wiąże się z potencjalnie wyższym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych, co jest istotne przy ocenie ryzyka w praktyce klinicznej.
bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak sodowy, droga parenteralna, działanie niepożądane, forma doustna, glikol propylenowy, interakcja lekowa, lidokainy chlorowodorek, ostrzeżenie specjalne, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przedawkowanie leku, roztwór do wstrzykiwań, środek ostrożności, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Orofar MAX to lek w formie pastylek twardych, zawierający 2 mg cetylopirydyniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na pastylkę. Preparat przeznaczony jest do stosowania miejscowego w leczeniu dolegliwości jamy ustnej i gardła, łącząc działanie antyseptyczne cetylopirydyniowego chlorku z miejscowym znieczuleniem lidokainy. Pastylki mają charakterystyczny miętowy smak, zawierają 1,107 g sorbitolu oraz olejek miętowy z limonenem (0,0035 mg), co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nadwrażliwościami lub nietolerancjami. Substancje pomocnicze, takie jak lewomentol, acesulfam potasowy, skrobia kukurydziana i inne, zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i organoleptyczne preparatu.
acesulfam potasowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, cetylopirydyniowy chlorek, dolegliwości jamy ustnej i gardła, folia aluminiowa, folia PVC, kwas cytrynowy, lewomentol, lidokainy chlorowodorek, limonen, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, olejek miętowy, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, sorbitol, substancja pomocnicza, właściwości farmaceutyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neiraxin® B –
Neiraxin® B w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg pirydoksyny chlorowodorku, 100 mg tiaminy chlorowodorku, 1 mg cyjanokobalaminy oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku w 2 ml ampułce, a także 40 mg alkoholu benzylowego jako substancji pomocniczej. Lek może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny czy zatrzymanie oddechu, które mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto, obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (tachykardia bardzo rzadko, bradykardia i arytmie o nieznanej częstości), a także objawy ze strony układu nerwowego, w tym drgawki, splątanie i zaburzenia świadomości, szczególnie po szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do dobrze ukrwionych tkanek. Alkohol benzylowy może wywoływać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
alkohol benzylowy, arytmia, bradykardia, cyjanokobalamina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drętwienie, drgawki, lidokainy chlorowodorek, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyny chlorowodorek, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, tiaminy chlorowodorek, trądzik, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Instillido 20 mg/ml
Lek Instillido w postaci żelu w ampułko-strzykawce zawiera lidokainę w stężeniu 20 mg/ml (20,1 mg/ml lidokainy chlorowodorku, co odpowiada 21,5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe środki znieczulające miejscowo (np. bupiwakainę, mepiwakainę, ropiwakainę, artykainę), a także na składniki pomocnicze preparatu. W opakowaniach o pojemności 6 ml i 11 ml zawartość substancji czynnej wynosi odpowiednio 120,6 mg i 221,1 mg. Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych.
amidowe leki znieczulające, ampułko-strzykawka, artykaina, bupiwakaina, działania niepożądane, leki znieczulające amidowe, leki znieczulające miejscowo, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, mepiwakaina, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, ropiwakaina, stężenie lidokainy, substancja czynna, terapia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lignocainum Jelfa w postaci żelu zawiera 20 mg/g lidokainy chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne miejscowe anestetyki amidowe (np. bupiwakainę, mepiwakainę, prylokainę) oraz na substancje pomocnicze, w tym metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne typu późnego. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z udokumentowaną alergią na parabeny, a w przypadku wątpliwości co do nadwrażliwości wskazane jest przeprowadzenie testów alergicznych przed zastosowaniem preparatu.
bupiwakaina, leki miejscowo znieczulające amidowe, lidokainy chlorowodorek, mepiwakaina, metoda znieczulenia, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, pochodna estrowa, propylu parahydroksybenzoesan, prylokaina, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na lidokainę, reakcja krzyżowa, reakcja typu późnego, środki znieczulające amidowe, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Diklofenak sodowy w dawce 75 mg, zawarty w preparacie Olfen 75 wraz z lidokainą chlorowodorkiem jednowodnym 20 mg, może wywoływać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmęczenie i zawroty głowy, które istotnie wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Szczególnie istotne jest, że forma parenteralna leku oraz obecność glikolu propylenowego (480 mg w ampułce) mogą przyspieszać i nasilać te objawy. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, zwracając uwagę na indywidualną reakcję na lek oraz konieczność zachowania ostrożności zwłaszcza w pierwszych dniach terapii.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dicloratio (75 mg + 20 mg)/2 ml
Dicloratio to roztwór do wstrzykiwań zawierający 75 mg diklofenaku sodowego oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w 2 ml ampułce. Diklofenak zapewnia działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, natomiast lidokaina działa miejscowo znieczulająco. Roztwór ma pH w zakresie 7,9-8,9, co jest istotne klinicznie, gdyż alkaliczny odczyn przeciwdziała niekorzystnym interakcjom farmaceutycznym, zwłaszcza z preparatami o kwaśnym pH. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian, N-acetylocysteina, makrogol 400, glikol propylenowy oraz woda do wstrzykiwań, które stabilizują i poprawiają właściwości farmaceutyczne preparatu.
diklofenak sodowy, disodu edetynian, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, lidokainy chlorowodorek, makrogol, N-acetylocysteina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przeciwutleniacz, roztwór do wstrzykiwań, szkło hydrolityczne, utylizacja leków, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, znieczulenie miejscowe, związek chelatujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Instillido 20 mg/ml
Produkt leczniczy Instillido to żel zawierający lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20,1 mg/ml (odpowiadające 21,5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego). Dostępny jest w jałowych ampułko-strzykawkach o pojemnościach 6 ml (120,6 mg lidokainy chlorowodorku) oraz 11 ml (221,1 mg lidokainy chlorowodorku). Żel jest przezroczysty, prawie bezbarwny, o pH 6,5, co zapewnia dobrą tolerancję tkankową. Substancje pomocnicze to hypromeloza, wodorotlenek sodu oraz woda oczyszczona. Opakowania zawierają 10 ampułko-strzykawek i są zabezpieczone w jałowych blistrach, co jest istotne dla zachowania sterylności preparatu przeznaczonego do procedur medycznych.
ampułko-strzykawka, guma bromobutylowa, hypromeloza, lidokainy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pH preparatu, polimer celulozowy, polipropylen, postać farmaceutyczna, preparat jałowy, sodu wodorotlenek, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja odpadów medycznych, woda oczyszczona, wyrób medyczny jednorazowego użytku, żel farmaceutyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ophtesic 20 mg/g
Ophtesic to żel do oczu w pojemnikach jednodawkowych, zawierający lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, stosowany do miejscowego znieczulenia podczas zabiegów okulistycznych. Jego postać żelu umożliwia dłuższy kontakt substancji czynnej z powierzchnią gałki ocznej, co przekłada się na skuteczniejsze i bardziej stabilne znieczulenie rogówki oraz spojówki. Produkt jest szczególnie przydatny podczas procedur takich jak tonometria, badania gonioskopowe, usuwanie ciał obcych, drobne zabiegi chirurgiczne, biopsje, iniekcje doszklistkowe i podspojówkowe, zabiegi laserowe oraz inne badania diagnostyczne wymagające znieczulenia powierzchni oka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocain 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku wykazały brak bezpośredniego działania mutagennego samej substancji czynnej, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna, stosowany w dużych, prawie toksycznych dawkach, wykazuje potencjał mutagenny in vitro. Długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej po 2-letniej ekspozycji na wysokie dawki 2,6-ksylidyny, co wskazuje na możliwe ryzyko rakotwórczości u ludzi przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek lidokainy. W związku z tym zaleca się ograniczenie stosowania lidokainy do najkrótszego możliwego czasu i unikanie długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, badania przedkliniczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, guzy łagodne i złośliwe, jama nosowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi maciczny, rozwój behawioralny, teratogenność, test mutagenności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Procto-Glyvenol (50 mg + 20 mg)/g
Procto-Glyvenol krem doodbytniczy zawiera dwie substancje czynne: tribenozyd w stężeniu 50 mg/g oraz lidokainy chlorowodorek 20 mg/g, co zapewnia kompleksowe działanie przeciwhemoroidalne oraz miejscowo znieczulające. Preparat ma postać białego, jednorodnego kremu o słabym zapachu, co ułatwia aplikację i równomierne rozprowadzenie składników aktywnych. Lek dostępny jest w aluminiowej tubie o pojemności 30 g, wyposażonej w polietylenową zakrętkę z lateksowym połączeniem oraz specjalny aplikator umożliwiający precyzyjne podanie do kanału odbytu. Substancje pomocnicze, takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz alkohol cetylowy, mogą wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.
alkohol cetylowy, aplikator polietylenowy, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwhemoroidalne, emolient, emulgator, izopropylu palmitynian, kanał odbytu, konserwant przeciwbakteryjny, krem doodbytniczy, kwas stearynowy, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter cetostearylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sorbitanu stearynian, sorbitol ciekły, substancja powierzchniowo czynna, tribenozyd, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lignox 50 mg/g
Lignox, zawierający 50 mg lidokainy chlorowodorku w 1 g żelu, może wywoływać łagodne i przemijające zaburzenia sprawności psychofizycznej, które wpływają na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta. Mimo miejscowego stosowania, możliwe jest wchłanianie lidokainy do krwiobiegu, co może skutkować niewielkim, ale istotnym klinicznie wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Objawy takie jak senność, zaburzenia koncentracji, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koordynacji czy zawroty głowy wymagają od pacjenta zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych skutkach oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wyraźnych zaburzeń psychomotorycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, funkcjonowanie poznawcze, interakcje lekowe, lidokainy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, wchłanianie substancji czynnej, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia psychofizyczne, zawroty głowy, żel lidokainy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Preparat Mydrane w stężeniu 0,2 mg tropikamidu, 3,1 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na ml, podawany jest w dawce 0,2 ml (odpowiadającej 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny i 2 mg lidokainy) dokomorowo przez chirurga okulistę na początku zabiegu okulistycznego. Lek służy do indukcji mydriazy oraz miejscowego znieczulenia i jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów, u których przedoperacyjnie uzyskano odpowiednie rozszerzenie źrenicy po zastosowaniu kropli rozszerzających. Preparat charakteryzuje się pH 6,9-7,5 oraz osmolalnością 290-350 mOsmol/kg, a jego roztwór jest klarowny, lekko brązowawo-żółty i wolny od cząstek. Zawartość sodu w dawce wynosi 0,59 mg, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
badanie przedoperacyjne, chirurg okulista, ekspozycja ogólnoustrojowa, fenylefryny chlorowodorek, iniekcja dokomorowa, komora przednia oka, krople do oczu, lidokainy chlorowodorek, mydriaza, nacięcie główne, podanie dokomorowe, procedura antyseptyczna, rozszerzenie źrenicy, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający, tropikamid, worek spojówkowy, wstrzyknięcie, zabieg operacyjny, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000
Produkt leczniczy Xylodont 2% z adrenaliną wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na obecność pirosiarczynu sodu, który może wywoływać reakcje alergiczne i ciężkie napady astmatyczne u osób predysponowanych. Zgłaszano rzadkie przypadki zgonów u pacjentów bez wcześniejszej nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, co wymaga konsultacji z lekarzem psychiatrią przed podaniem znieczulenia. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lidokainy zależy od właściwego doboru dawki i techniki podania, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki i stężenia.