Właściwości farmakodynamiczne

Olfen 75 jest produktem leczniczym zawierającym jako substancje czynne diklofenak sodowy w dawce 75 mg oraz lidokainy chlorowodorek jednowodny w dawce 20 mg w jednej ampułce (2 ml). Preparat ten występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań i jest przejrzystym do lekko żółtego roztworem w szklanych ampułkach ze szkła oranżowego.¹

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Pod względem farmakoterapeutycznym diklofenak sodowy, będący główną substancją czynną preparatu Olfen 75, należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych i przeciwreumatycznych, a dokładniej do pochodnych kwasu octowego. Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją ATC przypisano mu kod M 01 AB 05.²

Mechanizm działania

Diklofenak sodowy wykazuje złożony mechanizm działania, charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jest to związek niesteroidowy o udokumentowanym działaniu przeciwreumatycznym, przeciwzapalnym, przeciwbólowym oraz przeciwgorączkowym. Głównym mechanizmem działania diklofenaku, co zostało potwierdzone w badaniach doświadczalnych, jest hamowanie biosyntezy prostaglandyn. Związki te odgrywają kluczową rolę w patogenezie stanów zapalnych, powstawaniu bólu oraz w mechanizmie rozwoju gorączki.³

Wpływ na chrząstkę stawową

Warto podkreślić istotną właściwość diklofenaku sodowego związaną z jego wpływem na chrząstkę stawową. W badaniach in vitro wykazano, że diklofenak sodowy w stężeniach odpowiadających osiąganym w organizmie ludzkim nie hamuje biosyntezy proteoglikanów w chrząstce. Jest to ważna cecha różniąca go od niektórych innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą wykazywać negatywny wpływ na metabolizm chrząstki stawowej.⁴

Informacje o składnikach pomocniczych

Produkt Olfen 75 zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, które mogą mieć znaczenie kliniczne. W każdej ampułce 2 ml znajduje się 6,94 mg sodu (w tym 5,40 mg pochodzącego bezpośrednio z substancji czynnej – diklofenaku sodowego) oraz 480 mg glikolu propylenowego, co należy uwzględnić podczas stosowania u pacjentów z określonymi schorzeniami lub ograniczeniami dietetycznymi.⁵