zaburzenia rytmu okołodobowego

Zaburzenia rytmu okołodobowego stanowią grupę zaburzeń snu charakteryzujących się desynchronizacją między wewnętrznym zegarem biologicznym pacjenta a zewnętrznymi wskaźnikami czasu, takimi jak światło dzienne czy harmonogram społeczny. Biologiczne rytmy okołodobowe są regulowane przez jądro nadskrzyżowaniowe podwzgórza, które działa jako główny zegar biologiczny organizmu.

Do najczęstszych zaburzeń rytmu okołodobowego należą: zespół opóźnionej fazy snu, zespół przyspieszonej fazy snu, zaburzenie rytmu w systemie niedobowym, nieregularny rytm snu i czuwania oraz zaburzenia rytmu związane z pracą zmianową lub przekraczaniem stref czasowych (jet lag). Objawy obejmują bezsenność, nadmierną senność w ciągu dnia, pogorszenie funkcji poznawczych oraz zaburzenia nastroju.

Diagnostyka zaburzeń rytmu okołodobowego opiera się na wywiadzie klinicznym, dzienniczkach snu, aktygrafii oraz pomiarach markerów biologicznych (np. melatoniny). W leczeniu stosuje się chronoterapię, fototerapię (terapię jasnym światłem), melatoninę oraz modyfikację stylu życia. Zaburzenia te często współwystępują z innymi schorzeniami psychiatrycznymi i somatycznymi, dlatego wymagają kompleksowego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl