lidokainy chlorowodorek
Lidokainy chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy aminoamidów, powszechnie stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do zniesienia czucia bólu.
W praktyce klinicznej lidokaina jest wykorzystywana w znieczuleniu nasiękowym, powierzchniowym oraz przewodowym, a także jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib. Dostępna jest w różnych postaciach: roztworu do iniekcji, żelu, aerozolu, maści, kremu oraz plastrów. Stosuje się ją przed zabiegami diagnostycznymi i małoinwazyjnymi procedurami medycznymi.
Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i umiarkowanym czasem trwania efektu (1-2 godziny). Metabolizowana jest głównie w wątrobie. Wśród możliwych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, toksyczność OUN (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz kardiotoksyczność przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu dożylnym dużych dawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Aesculan to maść doodbytnicza zawierająca 62,5 mg wyciągu suchego z kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., cortex) oraz 5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na gram preparatu. Wyciąg z kory kasztanowca, otrzymywany w stosunku ekstrakcyjnym 40-90:1 z użyciem 90% metanolu, wykazuje działanie przeciwzapalne i wzmacniające naczynia krwionośne, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie. Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak tanina (działanie ściągające), olejek eteryczny rumiankowy (działanie przeciwzapalne i łagodzące), makrogol 300 (solubilizator), wazelinę białą, lanolinę, parafinę ciekłą oraz bronopol jako środek konserwujący. Należy zwrócić uwagę na możliwość miejscowych reakcji skórnych wywołanych przez bronopol i lanolinę.
aplikacja doodbytnicza, bronopol, działanie przeciwzapalne, kora kasztanowca, lanolina, lidokainy chlorowodorek, makrogol, maść doodbytnicza, niezgodność farmaceutyczna, olejek rumiankowy, parafina ciekła, reakcja skórna, tanina, wazelina, właściwości ściągające, wyciąg z kory kasztanowca, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dezaftan med (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Ocena profilu bezpieczeństwa leku Dezaftan med, zawierającego cetylopirydyniowy chlorek (2,9 mg/ml), lidokainę chlorowodorek jednowodny (1,96 mg/ml) oraz cynku glukonian (25,6 mg/ml), wykazała korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. W pojedynczej dawce aerozolu (0,17 ml) znajduje się odpowiednio 0,493 mg, 0,333 mg oraz 4,352 mg tych substancji, a przy standardowym dawkowaniu 3 dawek (0,51 ml) pacjent otrzymuje 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 13,065 mg cynku glukonianu (1,875 mg jonu cynku). Badania toksyczności ujawniły działania niepożądane jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy narażenia terapeutycznego, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa preparatu.
aerozol do jamy ustnej, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cetylopirydyniowy chlorek, cynku glukonian, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, jon cynku, lidokainy chlorowodorek, maksymalna dawka terapeutyczna, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania, poziom narażenia, profil bezpieczeństwa, substancja czynna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Dawkowanie lidokainy powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta oraz miejsca podania, z zachowaniem zasady stosowania najmniejszej skutecznej dawki. U zdrowych dorosłych maksymalna dawka nie powinna przekraczać 200 mg, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawki maksymalne nie powinny być powtarzane częściej niż co 1,5 godziny. W znieczuleniu odcinkowym dożylnym stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór 10 mg/ml lidokainy chlorowodorku jest stosowany w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym, z dawką próbną 2-5 ml podawaną co najmniej 5 minut przed dawką całkowitą, aby uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego lub podpajęczynówkowego. Typowe dawki dla różnych blokad obejmują np. 20-30 ml roztworu 10 mg/ml (200-300 mg) w blokadzie krzyżowych korzeni nerwowych oraz 3-5 ml roztworu 10 mg/ml (30-50 mg) w blokadzie przykręgowej.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, dawka próbna, dermatom, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, sól fizjologiczna, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bobodent 0,5 g/100 g
Lek Bobodent w formie żelu o stężeniu lidokainy chlorowodorku jednowodnego 0,5 g/100 g jest wskazany do miejscowego stosowania na śluzówkę jamy ustnej u niemowląt w celu łagodzenia bólu związanego z ząbkowaniem. Zalecana jednorazowa dawka to kropla żelu wielkości ziarna grochu, aplikowana 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 6 aplikacji na dobę. Preparat powinien być stosowany doraźnie, szczególnie po posiłkach i przed snem, poprzez delikatne wmasowanie żelu w bolesne miejsce na dziąśle, przy zachowaniu odpowiedniej higieny (czyste ręce lub wacik).
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xylodont 2%
Stosowanie lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (produkt Xylodont 2%, 1,8 ml = 36 mg lidokainy) wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w stomatologii, gdzie odnotowano rzadkie, lecz śmiertelne przypadki u pacjentów bez wcześniejszej nadwrażliwości. Kluczowe jest precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała, wieku i stanu ogólnego pacjenta oraz odpowiedni dobór techniki iniekcji. Niezbędne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu medycznego, monitorowanie pacjenta podczas i po zabiegu oraz zapewnienie sprzętu do resuscytacji, aby minimalizować ryzyko powikłań i działań niepożądanych.
duszność, działanie niepożądane, efekt znieczulający, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt do resuscytacji, szum w uszach, technika iniekcji, toksyczne działanie lidokainy, toksyczność, wywiad medyczny, zabieg stomatologiczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Produkt leczniczy Dentinox N w postaci żelu do stosowania na dziąsła zawiera trzy główne składniki aktywne: nalewkę z rumianku (Chamomillae tinctura) w stężeniu 15% (1500 mg/10 g żelu), lidokainy chlorowodorek 0,34% (34 mg/10 g żelu) oraz makrogolu eter laurylowy 0,32% (32 mg/10 g żelu). Pomimo braku dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tych substancji, preparat jest stosowany miejscowo, co sugeruje ograniczone wchłanianie systemowe. Dodatkowo, żel zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak glikol propylenowy (1500 mg/10 g) oraz sorbitol ciekły (1000 mg/10 g), a zawartość etanolu nie przekracza 9,5%.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lignocain 2% 20 mg/ml
Ocena wpływu lidokainy zawartej w preparacie Lignocain 2% (20 mg/ml) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Lidokaina, stosowana miejscowo podczas zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych lub na dużych powierzchniach ciała, może wpływać na sprawność psychomotoryczną pacjenta. Lekarz powinien uwzględnić rodzaj i zakres zabiegu, dawkę leku (np. 100 mg w ampułce 5 ml, 200 mg w 10 ml, 400 mg w 20 ml), indywidualną reakcję pacjenta oraz możliwe interakcje farmakologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, chorobami sercowo-naczyniowymi oraz przyjmujących leki depresyjne na OUN.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba sercowo-naczyniowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka leku, interakcja lekowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, Lignocain, splątanie, sprawność psychomotoryczna, środek miejscowo znieczulający, wchłanianie systemowe, zabieg chirurgiczny, zabieg stomatologiczny, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, znieczulenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neiraxin® B –
Produkt leczniczy Neiraxin® B w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera w jednej ampułce (2 ml) 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6), 100 mg tiaminy chlorowodorku (witamina B1), 1 mg cyjanokobalaminy (witamina B12) oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku. Kluczowym aspektem oceny bezpieczeństwa stosowania preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest zawartość witaminy B6, której bezpieczna dobowa dawka w tych grupach wynosi 25 mg. Neiraxin® B dostarcza dawkę czterokrotnie przekraczającą tę wartość, co stanowi istotne przeciwwskazanie do jego stosowania w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu oraz niemowlęcia karmionego piersią.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Envil gardło to lek w formie tabletek do ssania zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu, wykazujący działanie przeciwbakteryjne, miejscowo znieczulające i łagodzące podrażnienia błony śluzowej gardła. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1 tabletkę co 1-2 godziny, maksymalnie 8 tabletek na dobę, natomiast u dzieci powyżej 6 lat 1 tabletkę co 2-3 godziny, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia. Tabletki należy powoli ssać, nie żuć ani nie połykać, aby zapewnić optymalne uwalnianie substancji czynnych i ich działanie miejscowe. Zaleca się stosowanie leku na czczo, czyli godzinę przed lub po posiłku, co zwiększa skuteczność terapeutyczną.
aspartam, błona śluzowa gardła, cetylopirydyniowy chlorek, dysfagia, działanie miejscowe, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, fenyloketonuria, glukonian cynku, lidokainy chlorowodorek, mannitol, nietolerancja mannitolu, podrażnienie błony śluzowej, skuteczność terapeutyczna, substancja aktywna, substancja czynna, tabletka do ssania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Allefin to żel do stosowania miejscowego na skórę, zawierający 20 mg difenhydraminy chlorowodorku oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku w 1 gramie preparatu. Produkt ma postać klarownego do mętnego żelu o barwie od bezbarwnej do białawej i charakteryzuje się cytronelowym zapachem. Substancje aktywne wykazują działanie przeciwhistaminowe oraz miejscowo znieczulające, co czyni preparat odpowiednim do leczenia zmian skórnych. Dodatkowo, żel zawiera 60 mg glikolu propylenowego (E 1520) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu.
Allefin, aplikacja leku, dawkowanie leku, difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, droga podania, glikol propylenowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, miejsce zmienione chorobowo, podanie na skórę, postać farmaceutyczna, postać żelu, stosowanie miejscowe na skórę, substancja aktywna, substancja pomocnicza, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Cynk glukonian, obecny w preparatach Dezaftan med (aerozol do jamy ustnej i tabletki do ssania) oraz Envil gardło (tabletki do ssania), nie wykazuje udokumentowanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. W aerozolu Dezaftan med pojedyncza dawka 0,17 ml zawiera 4,352 mg cynku glukonianu (0,629 mg jonów cynku), a zalecane 3 dawki dostarczają 13,065 mg cynku glukonianu (1,875 mg jonów cynku). Tabletki do ssania obu preparatów zawierają 17,42 mg cynku glukonianu (2,5 mg jonów cynku). Mimo braku jednoznacznych danych, obecność dodatkowych substancji czynnych, takich jak cetylopirydyniowy chlorek i lidokainy chlorowodorek, może teoretycznie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta.
aerozol do jamy ustnej, cetylopirydyniowy chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, cynk glukonian, Dezaftan med, Envil gardło, funkcja psychomotoryczna, jon cynku, lidokainy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, preparat leczniczy, schorzenie neurologiczne, sprawność psychomotoryczna, stężenie cynku, tabletka do ssania, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Lek Xylodont 2% z adrenaliną jest stosowany w stomatologii do znieczulenia miejscowego, zarówno nasiękowego, jak i blokad nerwów, podczas zabiegów zachowawczych i chirurgicznych w jamie ustnej. Preparat zawiera 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku i występuje w trzech wariantach stężenia adrenaliny: 1:100 000 (0,01 mg/ml), 1:80 000 (0,0125 mg/ml) oraz 1:50 000 (0,02 mg/ml). Wkład zawiera 1,8 ml roztworu, co odpowiada odpowiednio 36 mg lidokainy i 0,018 mg, 0,0225 mg lub 0,036 mg adrenaliny. Wariant 1:100 000 jest zalecany do znieczulenia o przedłużonym czasie działania, natomiast 1:80 000 i 1:50 000 służą głównie do uzyskania miejscowej anemizacji i redukcji krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Benzoksoniowy chlorek, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje działanie antyseptyczne bez istotnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Preparat Orofar Junior zawiera 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku w formie tabletek do ssania, które nie powodują upośledzenia funkcji psychomotorycznych. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie tego preparatu nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów podczas terapii miejscowej w obrębie jamy ustnej i gardła.
benzoksoniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie miejscowe, działanie znieczulające, efekty ogólnoustrojowe, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, lidokainy chlorowodorek, Orofar Junior, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, sorbitol, sprawność psychoruchowa, stany zapalne jamy ustnej i gardła, substancje pomocnicze, tabletki do ssania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dynexan 20 mg/g
Lek Dynexan w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest reakcja anafilaktyczna, mogąca przejść w wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia i wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter miejscowy lub ogólnoustrojowy, a ich nasilenie zależy od stężenia lidokainy w surowicy, miejsca i dawki podania, a także od indywidualnych cech pacjenta, takich jak funkcja wątroby, wiek, masa ciała oraz choroby współistniejące, zwłaszcza kardiologiczne i endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy). Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i mają przeważnie łagodny, przejściowy charakter, co nie wymaga szczegółowego opisu poszczególnych objawów.
błona śluzowa jamy ustnej, choroba serca, kontaktowe zapalenie skóry, lidokainy chlorowodorek, nadczynność tarczycy, niedoczulica, obrzęk miejscowy, pieczenie błony śluzowej, pokrzywka, populacja szczególna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, terminologia MedDRA, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Instillido 20 mg/ml
Produkt leczniczy Instillido, zawierający lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml w formie żelu, dostępny jest w ampułko-strzykawkach o pojemności 6 ml (120,6 mg lidokainy) oraz 11 ml (221,1 mg lidokainy). Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest oceniany jako mało prawdopodobny. Niemniej jednak, ze względu na możliwość indywidualnej nadwrażliwości na lidokainę, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, co wymaga szczególnej uwagi lekarza przepisującego lek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lignocainum Jelfa to żel o stężeniu 20 mg/g lidokainy chlorowodorku, stosowany głównie w anestezjologii, laryngologii oraz urologii. Preparat ma postać przezroczystej lub lekko opalizującej, bezbarwnej masy, zawierającej substancje pomocnicze takie jak hydroksyetyloceluloza (substancja żelująca), metylu i propylu parahydroksybenzoesan (konserwanty o potencjale alergizującym), a także środki do regulacji pH (sodu wodorotlenek i kwas solny). Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemności 30 g, z różnymi akcesoriami (kaniula lub membrana) dostosowanymi do specyfiki zastosowania klinicznego. Przed użyciem w urologii konieczne jest aseptyczne połączenie kaniuli z tubą oraz kontrola terminu ważności.
aseptyka, cewka moczowa, działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, hydroksyetyloceluloza, konserwant, kwas solny, lidokainy chlorowodorek, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sodu wodorotlenek, substancja żelująca, urologia, znieczulenie cewki moczowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lignocainum Jelfa w postaci żelu o stężeniu 20 mg/g zawiera lidokainę chlorowodorek, której miejscowe stosowanie może prowadzić do miejscowych reakcji uczuleniowych oraz działań ogólnoustrojowych po wchłonięciu do krwiobiegu. Ryzyko i nasilenie działań niepożądanych zależy od stężenia lidokainy w surowicy, na które wpływają dawka, miejsce aplikacji, stan pacjenta, wydolność wątroby, wiek, masa ciała oraz współistniejące choroby, takie jak choroby serca czy nadczynność tarczycy. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: bradykardia, zapaść sercowo-naczyniowa, hipotensja, zawroty głowy, parestezje, senność (wczesny objaw toksyczności), zaburzenia psychiczne (pobudzenie, niepokój, dezorientacja), zmiany skórne, pokrzywka, obrzęki oraz reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
bradykardia, choroba serca, dezorientacja, dysfagia, działanie ogólnoustrojowe, hipotensja, lidokainy chlorowodorek, nadczynność tarczycy, niepokój, obrzęk, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, senność, stężenie w surowicy krwi, toksyczność OUN, wydolność wątroby, zaburzenia perfuzji narządowej, zaburzenia świadomości, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zmiany skórne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mydrane
Produkt leczniczy Mydrane, zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), stosowany jest w okulistyce w dawce 0,2 ml, co odpowiada 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny i 2 mg lidokainy. Przekroczenie tej dawki jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksyczności i uszkodzenia komórek śródbłonka rogówki. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa u pacjentów z cukrzycą, chorobami rogówki, zapaleniem błony naczyniowej oka, nieprawidłowościami źrenicy, ciemną tęczówką, połączonymi operacjami zaćmy i przeszczepem rogówki oraz u osób zagrożonych zespołem wiotkiej tęczówki. Mydrane nie jest zalecany u pacjentów z płytką komorą przednią, jaskrą z ostrym zamknięciem kąta przesączania oraz podczas operacji zaćmy połączonej z witrektomią ze względu na działanie zwężające naczynia fenylefryny.
aminy presyjne, arytmia, blok przewodzenia, bradykardia, choroba rogówki, ciemna tęczówka, ciężki wstrząs, depresja oddechowa, dysfagia, działanie sympatykomimetyczne, działanie wazokonstrykcyjne, epilepsja, fenylefryny chlorowodorek, hipotonia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, klirens kreatyniny, lidokainy chlorowodorek, miastenia, miażdżyca tętnic, mioza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nieprawidłowość źrenicy, pacjent diabetyczny, płytka komora przednia, przeszczep rogówki, przeszkoda podpęcherzowa, rozszerzenie źrenicy, śródbłonek rogówki, tropikamid, witrektomia, wypadnięcie tęczówki, zaburzenia gruczołu krokowego, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności oddechowej, zapalenie błony naczyniowej oka, zastoinowa niewydolność serca, zespół wiotkiej tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Allefin jest dostępny w postaci żelu o stężeniu 20 mg difenhydraminy chlorowodorku oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku na gram preparatu. Żel charakteryzuje się klarowną do mętnej konsystencją, barwą od bezbarwnej do białawej oraz cytronelowym zapachem. Substancje pomocnicze obejmują m.in. glikol propylenowy (60 mg/g) pełniący funkcję rozpuszczalnika i środka konserwującego, hydroksyetylocelulozę jako zagęszczacz, olejek eteryczny cytronelowy nadający zapach, disodu edetynian stabilizujący preparat oraz wodę oczyszczoną. Produkt jest pakowany w tuby aluminiowe o pojemnościach 5 g, 20 g i 30 g, z odpowiednimi zabezpieczeniami i opakowaniami tekturowymi.
difenhydraminy chlorowodorek, disodu edetynian, glikol propylenowy, hydroksyetyloceluloza, lakier epoksydowo-fenolowy, lidokainy chlorowodorek, membrana farmaceutyczna, olejek cytronelowy, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, środek konserwujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja zagęszczająca, związek chelatujący - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Calgel to żel do stosowania miejscowego na dziąsła u niemowląt, zawierający lidokainy chlorowodorek (3,3 mg/g) oraz cetylopirydyniowy chlorek (1 mg/g). Lidokaina działa miejscowo znieczulająco, szybko łagodząc ból związany z ząbkowaniem, natomiast cetylopirydyniowy chlorek wykazuje właściwości antyseptyczne, zmniejszając ryzyko wtórnych infekcji bakteryjnych w obrębie podrażnionych dziąseł. Preparat ma postać żółtawobrązowego żelu o charakterystycznym zapachu, co ułatwia precyzyjną aplikację i zapewnia dłuższy kontakt substancji czynnych z błoną śluzową. Calgel jest wskazany do stosowania u niemowląt w okresie ząbkowania, zwykle od 4. do 30. miesiąca życia, w przypadku objawów takich jak obrzęk, zaczerwienienie dziąseł, nadmierne ślinienie, drażliwość, zaburzenia snu czy utrata apetytu.
Przed zastosowaniem Calgelu konieczne jest wykluczenie innych przyczyn dolegliwości, np. infekcji jamy ustnej, które mogą dawać podobne objawy. Preparat działa objawowo, przynosząc szybką ulgę w bólu i stanie zapalnym, jednak nie wpływa na przyczynę ząbkowania, które jest naturalnym procesem rozwojowym. W trakcie kwalifikacji do terapii należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak makrogologlicerolu hydroksystearynian, sorbitol (210 mg/g), etanol (93,35 mg/g), kwas benzoesowy (0,00384 mg/g), balsam peruwiański oraz alkohol benzylowy (0,00096 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje u niektórych niemowląt. Stosowanie leku powinno być monitorowane pod kątem ewentualnych działań niepożądanych i zgodne z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i wskazań klinicznych.
cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, infekcja jamy ustnej, leczenie objawowe, lidokainy chlorowodorek, makrogologlicerolu hydroksystearynian, obrzęk dziąseł, stan zapalny tkanki, utrata apetytu, wyrzynanie zębów mlecznych, ząbkowanie u niemowląt, zaburzenie snu, żel do dziąseł - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dynexan 20 mg/g
Dynexan, żel do stosowania w jamie ustnej zawierający 20 mg/g lidokainy chlorowodorku, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo. Miejscowe stosowanie lidokainy w zalecanych dawkach nie powoduje znaczącego wchłaniania ogólnoustrojowego, minimalizując ryzyko działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną. Preparat zawiera również 1 mg/g chlorku benzalkoniowego jako substancję pomocniczą.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, dawkowanie leku, działanie niepożądane, lidokaina miejscowa, lidokainy chlorowodorek, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, skuteczność terapeutyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja miejscowo znieczulająca, wchłanianie ogólnoustrojowe, zdolność psychomotoryczna, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach 6,6-krotnie przekraczających zalecane dawki kliniczne u ludzi. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy w kontekście teratogenności. Jednakże, brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz mutagennego substancji czynnej, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar Junior, zawierający 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku w formie tabletek do ssania, cechuje się minimalnym ryzykiem klinicznie istotnych interakcji farmakologicznych. Benzoksoniowy chlorek wykazuje bardzo ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe po podaniu miejscowym, co znacząco redukuje potencjał interakcji z innymi lekami. Lidokaina, mimo teoretycznej możliwości interakcji, zwłaszcza z lekami przeciwarytmicznymi, ze względu na niską dawkę i ograniczone wchłanianie, również nie powinna powodować istotnych klinicznie efektów synergistycznych. Zaleca się jednak monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie inne miejscowo znieczulające środki oraz osoby przyjmujące leki przeciwarytmiczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i ryzyku połknięcia preparatu.
benzoksoniowy chlorek, błona śluzowa jamy ustnej, działanie drażniące, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, efekt addytywny, grupa amidów, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lidokainy chlorowodorek, podrażnienie miejscowe, produkt leczniczy, wchłanianie ogólnoustrojowe, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu zawiera difenhydraminy chlorowodorek (20 mg/g) oraz lidokainy chlorowodorek (10 mg/g) i cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na nasilone działania niepożądane, jednak zgłaszane reakcje skórne, takie jak rumień oraz reakcje alergiczne (świąd, wysypka, obrzęk), występują z częstością nieznaną. Preparat zawiera również glikol propylenowy (E 1520) w ilości 60 mg/g, który może indukować miejscowe reakcje skórne u wrażliwych pacjentów. Systemowa ekspozycja na składniki aktywne jest minimalna, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
difenhydraminy chlorowodorek, działania ogólnoustrojowe, ekspozycja systemowa, glikol propylenowy, klasyfikacja MedDRA, konsultacja alergologiczna, konsultacja dermatologiczna, leczenie objawowe, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000 (20 mg + 0,01 mg)/ml
Xylodont 2% z adrenaliną to roztwór do iniekcji stosowany w anestezji stomatologicznej, dostępny w trzech wariantach różniących się stężeniem adrenaliny: 1:100 000, 1:80 000 oraz 1:50 000. Każdy mililitr roztworu zawiera 20 mg lidokainy chlorowodorku, natomiast zawartość adrenaliny wynosi odpowiednio 0,01 mg, 0,0125 mg oraz 0,02 mg. Wkład o objętości 1,8 ml zawiera 36 mg lidokainy i odpowiednio 0,018 mg, 0,0225 mg lub 0,036 mg adrenaliny. Preparat zawiera również substancję pomocniczą – sodu pirosiarczyn, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Roztwór jest sterylny, dostarczany w szklanych wkładach przeznaczonych do stosowania w strzykawkach stomatologicznych, co zapewnia precyzyjne i bezpieczne podanie leku.
adrenaliny winian, anestezja stomatologiczna, działanie niepożądane, izotoniczność roztworu, lidokainy chlorowodorek, personel medyczny, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, skuteczność terapeutyczna, sodu pirosiarczyn, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ophtesic 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Ophtesic w postaci żelu do oczu, wykazały, że toksyczność względem ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego pojawia się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności lidokainy. Warto podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego lidokainy ze względu na krótki czas stosowania terapeutycznego, co ogranicza ryzyko długotrwałej ekspozycji.
6-dimetyloanilina, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, narażenie przewlekłe, ocena ryzyka, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, żel do oczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Produkt leczniczy Lidocaine Fresenius Kabi, dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 2% (20 mg/ml), zawiera lidokainę chlorowodorek i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne amidowe środki znieczulające oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny, aby wykluczyć reakcje krzyżowe. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z całkowitym blokiem przedsionkowo-komorowym ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń przewodzenia i niewydolności krążenia, a także u osób z hipowolemią, gdyż może to prowadzić do toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy, manifestującego się niedociśnieniem, arytmiami i zapaścią krążeniową.
blok przedsionkowo-komorowy, całkowity blok serca, hipovolemia, leki znieczulające amidowe, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność krążenia, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, toksyczność lidokainy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości antyarytmiczne, wywiad alergologiczny, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Produkt leczniczy Lignocainum Jelfa w postaci żelu o stężeniu 20 mg/g lidokainy chlorowodorku jest stosowany do miejscowego znieczulenia śluzówki jamy ustnej oraz powierzchni narzędzi medycznych podczas zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych. W zabiegach laryngologicznych żel aplikuje się pędzlowaniem na błony śluzowe, natomiast w urologii do znieczulenia cewki moczowej wprowadza się 15-20 ml preparatu za pomocą jałowej kaniuli, z zaleceniem zaciskania ujścia cewki u mężczyzn przez 5 minut po aplikacji. Po jednorazowym użyciu kaniuli i żelu nie wolno ich ponownie stosować ze względu na ryzyko zakażeń krzyżowych. Dawkowanie musi uwzględniać szybkie wchłanianie lidokainy z błon śluzowych oraz indywidualne cechy pacjenta, zwłaszcza u dzieci, osób z niską masą ciała, osłabionych, w podeszłym wieku oraz przy stosowaniu dużych dawek.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Olfen 75 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 75 mg diklofenaku sodowego oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, stosowany w celu szybkiego działania przeciwbólowego, zwłaszcza gdy podanie doustne lub doodbytnicze jest niemożliwe. Zaleca się podawanie pojedynczego wstrzyknięcia domięśniowego (mięsień pośladkowy, górny kwadrant zewnętrzny) w dawce 75 mg diklofenaku raz na dobę, z maksymalnym czasem stosowania do 2 dni. Maksymalna dobowa dawka diklofenaku nie powinna przekraczać 150 mg, niezależnie od drogi podania. W wyjątkowych ciężkich przypadkach możliwe jest podanie dwóch wstrzyknięć dziennie, z zachowaniem kilkugodzinnego odstępu, lub skojarzenie z innymi postaciami leku (tabletki, czopki). Podawanie dożylne jest przeciwwskazane. U pacjentów geriatrycznych nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak konieczne jest ścisłe monitorowanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
ból kolkowy, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, farmakokinetyka diklofenaku, krwawienie z przewodu pokarmowego, lidokainy chlorowodorek, mięsień pośladkowy, pacjent geriatryczny, podanie doodbytnicze, podanie doustne, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orofar Max
Orofar MAX to pastylka twarda zawierająca 2 mg chlorku cetylopirydyniowego oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, przeznaczona do krótkotrwałego stosowania (maksymalnie 5 dni). Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z otwartymi ranami lub uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Stosowanie należy przerwać, jeśli pojawią się objawy takie jak utrzymujący się ból gardła, wysoka gorączka, zawroty głowy lub wymioty, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia. Orofar MAX nie powinien być stosowany podczas lub bezpośrednio przed jedzeniem i piciem ze względu na ryzyko zachłyśnięcia spowodowane miejscowym znieczuleniem lidokainą. Ponadto, nie zaleca się stosowania leku bezpośrednio przed lub po użyciu anionowych środków, np. past do zębów, które mogą obniżać skuteczność chlorku cetylopirydyniowego.
błona śluzowa jamy ustnej, chlorek cetylopirydyniowy, drętwienie jamy ustnej, gorączka, krótkotrwałe stosowanie, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, limonen, nietolerancja fruktozy, olejek miętowy, pastylka twarda, reakcja alergiczna, sorbitol, środek przeczyszczający, środki anionowe, wymioty, zachłyśnięcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Arthryl Fast (400 mg + 10 mg)/2 ml
Produkt leczniczy Arthryl Fast jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 400 mg glukozaminy siarczanu oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku w 2 ml roztworu. Preparat składa się z dwóch oddzielnych ampułek: ampułki A (brązowej) zawierającej glukozaminę siarczan (400 mg) i lidokainę (10 mg) oraz ampułki B (bezbarwnej) zawierającej dietanoloaminę jako bufor i wodę do wstrzykiwań. Przed podaniem zawartość obu ampułek należy połączyć w jednej strzykawce, a roztwór powinien być zużyty bezpośrednio po przygotowaniu, aby zachować sterylność i skuteczność terapeutyczną. Produkt nie powinien być łączony z innymi lekami do wstrzykiwań ze względu na ryzyko niezgodności farmaceutycznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ophtesic 20 mg/g
Żel do oczu Ophtesic zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g (2%) i wykazuje głównie miejscowe działania niepożądane ograniczone do struktur oka. Najczęściej zgłaszane objawy to przekrwienie spojówek, zmiany nabłonka rogówki, uczucie pieczenia przy aplikacji oraz bóle głowy, przy czym wszystkie te reakcje mają charakter przemijający i ustępują po zaprzestaniu stosowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne uszkodzenia rogówki, takie jak punkcikowate zapalenie i obrzęk rogówki, które mogą wystąpić nawet po krótkotrwałym stosowaniu preparatu. Mechanizm tych zmian wiąże się z czasowym zaburzeniem regeneracji nabłonka rogówki pod wpływem miejscowego działania znieczulającego lidokainy. Częstość występowania działań niepożądanych określono jako „nieznaną”, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych.
ból głowy, dyskomfort oczny, działanie niepożądane, fluoresceina, klasyfikacja MedDRA, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie działań niepożądanych, nabłonek rogówki, obrzęk rogówki, Ophtesic, pieczenie oka, przekrwienie spojówki, punkcikowate zapalenie rogówki, środek znieczulający miejscowo, światłowstręt, uszkodzenie rogówki, zaburzenie widzenia, zapalenie rogówki, żel oczny