lidokainy chlorowodorek
Lidokainy chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy aminoamidów, powszechnie stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do zniesienia czucia bólu.
W praktyce klinicznej lidokaina jest wykorzystywana w znieczuleniu nasiękowym, powierzchniowym oraz przewodowym, a także jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib. Dostępna jest w różnych postaciach: roztworu do iniekcji, żelu, aerozolu, maści, kremu oraz plastrów. Stosuje się ją przed zabiegami diagnostycznymi i małoinwazyjnymi procedurami medycznymi.
Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i umiarkowanym czasem trwania efektu (1-2 godziny). Metabolizowana jest głównie w wątrobie. Wśród możliwych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, toksyczność OUN (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz kardiotoksyczność przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu dożylnym dużych dawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dezaftan med
Produkt Dezaftan med w formie tabletek do ssania zawiera 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu na tabletkę. Stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z utrzymującym się stanem zapalnym gardła i gorączką trwającą kilka dni, a także w przypadku towarzyszących objawów takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty. Terapia nie powinna przekraczać 5 dni; brak poprawy wymaga konsultacji lekarskiej, gdyż nawracające afty mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia. Ze względu na obecność lidokainy, istnieje ryzyko zaburzeń połykania i zachłyśnięcia, dlatego należy unikać spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po aplikacji oraz uważać na ryzyko oparzeń spowodowanych zmniejszoną wrażliwością na ciepło.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Dentinox N to żel do stosowania na dziąsła zawierający 15% nalewki z rumianku (1500 mg/10 g żelu), 0,34% lidokainy chlorowodorku (34 mg/10 g) oraz 0,32% makrogolu eteru laurylowego (32 mg/10 g). Produkt wykazuje działanie miejscowo znieczulające dzięki lidokainie oraz przeciwzapalne i łagodzące dzięki nalewce z rumianku. Profil bezpieczeństwa leku jest ściśle powiązany z obecnością lidokainy, która może wywoływać reakcje alergiczne o nieznanej częstości występowania. Objawy tych reakcji obejmują wysypkę, świąd, obrzęk i zaczerwienienie, a w rzadkich przypadkach mogą pojawić się reakcje ogólnoustrojowe, takie jak duszność, spadek ciśnienia tętniczego i tachykardia. Produkt zawiera także glikol propylenowy (1500 mg) i sorbitol ciekły (1000 mg), które mogą nasilać ryzyko działań niepożądanych u pacjentów predysponowanych.
adrenalina, działanie niepożądane, farmakoterapia, glikol propylenowy, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, nalewka z rumianku, objawy alergiczne, personel medyczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, sorbitol, środki znieczulające amidowe, stosunek korzyści do ryzyka, układ immunologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lidokaina, będąca substancją czynną leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 1%, jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym oraz przeciwarytmicznym klasy IB (kod ATC: C01BB01, N01BB02). Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych i mięśnia sercowego, co prowadzi do zahamowania napływu jonów Na+ i uniemożliwia generowanie oraz przewodzenie impulsów nerwowych. Lidokaina wykazuje selektywność względem włókien nerwowych – najniższe stężenia blokują cienkie włókna bólowe, a wyższe grubsze włókna czuciowe i ruchowe. W terapii przeciwarytmicznej skutecznie hamuje bioelektryczną aktywność zdepolaryzowanego mięśnia sercowego, szczególnie w zaburzeniach rytmu związanych z niedokrwieniem lub przedawkowaniem glikozydów nasercowych, bez istotnego wpływu na mięsień niezdepolaryzowany i układ przewodzący. W stężeniach terapeutycznych (10 mg/ml) lidokaina nieznacznie obniża rzut serca, zmniejsza opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, nie wpływając istotnie na przedsionki, kurczliwość mięśnia sercowego ani przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
amid, ból somatyczny, ból trzewny, ciśnienie tętnicze, cząsteczka adhezyjna, depolaryzacja, depolaryzacja diastoliczna, działanie analgetyczne, działanie przeciwarytmiczne, działanie przeciwzapalne, glikozyd nasercowy, impuls nerwowy, interleukina-6, interleukina-8, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughna-Williamsa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy IB, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, mięsień serca, niedokrwienie, niedrożność jelit, opór obwodowy, potencjał czynnościowy, prostatektomia radykalna, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie bodźców, rzut serca, układ dopełniacza, układ przewodzący serca, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno nerwowe, włókno ruchowe, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hemoroidal (50 mg + 5 mg)/g
Hemoroidal to żel doodbytniczy o stężeniu 50 mg/g wyciągu suchego z kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., cortex) oraz 5 mg/g chlorowodorku lidokainy jednowodnej, stosowany tradycyjnie u dorosłych pacjentów z chorobą hemoroidalną. Preparat działa kompleksowo na objawy hemoroidów, takie jak świąd, pieczenie, ból przy defekacji, niewielkie krwawienie, dyskomfort oraz wyczuwalne guzki hemoroidalne. Wyciąg z kory kasztanowca wykazuje działanie na naczynia krwionośne, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, co przekłada się na wielokierunkowe łagodzenie dolegliwości. Żel doodbytniczy umożliwia bezpośrednią aplikację w okolicy odbytu, co zwiększa skuteczność terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu o stężeniu 20 mg difenhydraminy chlorowodorku i 10 mg lidokainy chlorowodorku na gram nie posiada specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój dla tej kombinacji substancji czynnych. Ze względu na miejscowe zastosowanie preparatu, ekspozycja ogólnoustrojowa jest ograniczona, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Difenhydramina, jako przeciwhistaminowy lek pierwszej generacji, oraz lidokaina, miejscowy środek znieczulający, mają dobrze udokumentowane profile bezpieczeństwa i są szeroko stosowane w praktyce klinicznej.
difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikol propylenowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, podanie miejscowe, potencjał rakotwórczy, środek znieczulający miejscowy, substancja pomocnicza, substancja przeciwhistaminowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:50.000 (20 mg + 0,02 mg)/ml
Produkt leczniczy Xylodont 2% z adrenaliną to miejscowy środek znieczulający o budowie amidowej, zawierający lidokainę chlorowodorek w stałym stężeniu 20 mg/ml oraz adrenalinę w trzech wariantach stężenia: 1:100 000 (0,01 mg/ml), 1:80 000 (0,0125 mg/ml) i 1:50 000 (0,02 mg/ml). Lidokaina działa poprzez blokadę kanałów jonowych, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych, zapewniając szybki początek znieczulenia. Adrenalina, jako środek obkurczający naczynia krwionośne, aktywuje receptory α-adrenergiczne, co spowalnia absorpcję lidokainy, wydłuża czas działania znieczulającego oraz zmniejsza krwawienie w polu zabiegowym, poprawiając warunki pracy stomatologa i redukując ryzyko działań niepożądanych.
absorpcja leku, adrenalina, blokowanie impulsów nerwowych, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, efekt wazokonstrykcyjny, epinefryna, hamowanie przepływu jonów, impuls nerwowy, kanał jonowy, lidokainy chlorowodorek, obkurczenie naczyń krwionośnych, receptor adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, znieczulenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w dwóch stężeniach: 10 mg/ml oraz 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku. Roztwór cechuje się pH w zakresie 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, co zapewnia izotoniczność z płynami tkankowymi. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach od 2 ml do 20 ml, zawierających odpowiednio od 20 mg do 400 mg substancji czynnej. Zawartość sodu wynosi około 0,118 mmola/ml dla stężenia 10 mg/ml oraz 0,082 mmola/ml dla stężenia 20 mg/ml. Substancje pomocnicze to chlorek sodu, wodorotlenek sodu, kwas solny oraz woda do wstrzykiwań, które regulują pH i osmolalność roztworu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający tiaminy chlorowodorek (50 mg/ml), pirydoksyny chlorowodorek (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (40 mg/2 ml ampułki) oraz lidokainę chlorowodorku (20 mg/2 ml ampułki), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przewodnictwa sercowego oraz niewyrównaną niewydolnością serca, ze względu na ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych.
alkohol benzylowy, cyjanokobalamina, laktacja, lidokainy chlorowodorek, Milgamma N, nadwrażliwość, niewydolność serca, pirydoksyny chlorowodorek, powikłanie kardiologiczne, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tiaminy chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wywiad medyczny, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dezaftan med 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Dezaftan med, zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu w formie tabletek do ssania, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak fotosensytyzacja i bóle głowy (rzadko), a także drgawki o nieznanej częstości występowania, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką lub innymi zaburzeniami drgawkowymi. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się rzadko nudności, bóle brzucha, biegunkę, wymioty, metaliczny smak w ustach oraz zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Reakcje skórne obejmują niezbyt często miejscowy rumień, świąd, wyprysk i pieczenie, a rzadko ciężkie zmiany skórne, takie jak wyprysk pęcherzowy lub pryszczowaty oraz pokrzywkę. Bardzo rzadko może dochodzić do nasilenia istniejącej niewydolności nerek, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerkowych u pacjentów z chorobą nerek.
aspartam, bąbel pokrzywkowy, ból brzucha, cetylopirydyniowy chlorek, cynku glukonian, drgawka, działanie niepożądane, epizod drgawkowy, fenyloketonuria, fotosensytyzacja, lidokainy chlorowodorek, mannitol, niewydolność nerek, padaczka, pokrzywka, reakcja fotouczuleniowa, reakcja skórna, rumień, tabletka do ssania, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Preparat Xylodont 2% z adrenaliną, dostępny w stężeniach adrenaliny 1:100 000, 1:80 000 oraz 1:50 000, zawiera lidokainę chlorowodorek (20 mg/ml) oraz odpowiednio 0,01 mg, 0,0125 mg i 0,02 mg adrenaliny na 1 ml roztworu. W 1 wkładzie 1,8 ml zawartość lidokainy wynosi 36 mg, a adrenaliny odpowiednio 0,018 mg, 0,0225 mg i 0,036 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, adrenalinę lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn, który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób z astmą lub alergiami. Ze względu na obecność adrenaliny, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z poważnymi chorobami serca, chorobami tętnic obwodowych, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, migreną, przerostem prostaty, jaskrą wąskiego kąta przesączania oraz nefropatią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań wynikających z działania obkurczającego naczynia i stymulującego układ współczulny adrenaliny.
astma, choroba serca, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie presyjne adrenaliny, glikogenoliza, glukoneogeneza, gruczoł krokowy, jaskra wąskiego kąta, kontrola glikemii, lidokainy chlorowodorek, migrena, naczynie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nefropatia, objaw anafilaktyczny, obkurczenie naczyń, obkurczenie naczyń krwionośnych, przepływ nerkowy krwi, przerost prostaty, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, układ współczulny, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bexon (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Bexon to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający kombinację witamin z grupy B: tiaminę chlorowodorek (50 mg/ml, 100 mg/ampułka, ekwiwalent 39,35 mg tiaminy w 1 ml), pirydoksynę chlorowodorek (50 mg/ml, 100 mg/ampułka, ekwiwalent 41,15 mg pirydoksyny w 1 ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml, 1 mg/ampułka, ekwiwalent 0,49 mg kobalaminy w 1 ml). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml, 40 mg/ampułka) jako konserwant oraz lidokainę chlorowodorek dla zmniejszenia dyskomfortu przy podaniu. Ampułki o pojemności 2 ml wykonane są z oranżowego szkła typu I, co chroni składniki przed światłem i zapewnia stabilność witamin. Preparat wymaga przechowywania w temperaturze 2-8°C, w oryginalnym opakowaniu, bez zamrażania, z okresem ważności 24 miesiące od daty produkcji.
aktywność farmakologiczna, alkohol benzylowy, antyoksydant, cyjanokobalamina, fotoliza, kobalamina, lek znieczulający miejscowy, lidokainy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, odpad medyczny, pirydoksyna, pirydoksyny chlorowodorek, roztwór do wstrzykiwań, ryboflawina, substancja pomocnicza, substancja utleniająca, termin ważności, tiamina, tiaminy chlorowodorek, witamina B1, witamina B12, witamina z grupy B, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Orofar MAX to preparat zawierający 2 mg cetylopirydyniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w każdej pastylce twardej. Profil bezpieczeństwa leku jest korzystny, a działania niepożądane występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, takie jak świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu, zmiany skórne w postaci wysypki, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności oraz podrażnienia jamy ustnej i gardła manifestujące się pieczeniem, suchością i dyskomfortem. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i konsultację lekarską.
cetylopirydyniowy chlorek, działanie niepożądane, lidokainy chlorowodorek, limonen, nudności, olejek miętowy, personel medyczny, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, system MedDRA, trudność w oddychaniu, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zmiana skórna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 0,025 mg/ml noradrenaliny winianu. Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez blokadę kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych, co hamuje generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Preferencyjnie blokuje cienkie włókna bólowe typu C, następnie włókna czuciowe, a w najwyższych stężeniach włókna ruchowe. Noradrenalina pełni funkcję sympatykomimetycznego środka naczyniozwężającego, zmniejszając wchłanianie lidokainy z miejsca iniekcji, co przedłuża jej działanie znieczulające i redukuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych lidokainy.
blokada kanału sodowego, działanie naczyniozwężające, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwarytmiczne, kanał sodowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum, noradrenalina, noradrenaliny winian, przewodzenie bodźców nerwowych, selektywność działania leku, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno ruchowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica Lemon to preparat w formie tabletek do ssania, zawierający chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg), stosowany w leczeniu schorzeń gardła i układu oddechowego (kod ATC: R02AA05). Lidokaina działa miejscowo znieczulająco poprzez blokadę kanałów sodowych w błonie neuronów, co hamuje depolaryzację i przewodzenie impulsów nerwowych bez wpływu na szybkość przewodzenia. Chloroheksydyna wykazuje szerokie działanie przeciwbakteryjne, łącząc się z fosfolipidami błon komórkowych bakterii i hamując enzymy bakteryjne, takie jak dehydrogenaza i ATP-aza, co prowadzi do zaburzenia przepuszczalności błony dla jonów potasu, nukleotydów i aminokwasów.
bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, blokowanie kanałów sodowych, Candida albicans, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacteriaceae, Escherichia coli, impuls nerwowy, kandydoza, lek miejscowo znieczulający, lidokainy chlorowodorek, pałeczki Gram-ujemne, przepuszczalność błony komórkowej, Streptococcus mutans, Streptococcus salivarius, Streptococcus sanguis - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar MAX zawiera 2 mg cetylopirydyniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na pastylkę. W ocenie bezpieczeństwa stosowania brak jest kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących jednoczesnego podawania obu substancji czynnych, gdyż dostępne badania dotyczą jedynie osobnej oceny każdego składnika. Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału genotoksycznego ani toksycznego działania po podaniu dawek wielokrotnych obu substancji. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie nieprawidłowości, które mogłyby wskazywać na ryzyko dla pacjentów stosujących Orofar MAX.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Lek Gardimax medica lemon w formie tabletek do ssania zawiera chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki lub inne miejscowo znieczulające amidowe, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Ponadto, ze względu na postać farmaceutyczną i bezpieczeństwo, lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 lat, które mogą mieć trudności z prawidłowym stosowaniem tabletek do ssania, co zwiększa ryzyko zadławienia lub przedawkowania. W każdej tabletce znajduje się także 1208,95 mg sorbitolu (E 420) oraz 5,5 mg aspartamu (E 951), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy oraz fenyloketonurią.
Przy zalecaniu Gardimax medica lemon konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena wieku pacjenta, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią nadwrażliwości na składniki leku oraz u pacjentów z fenyloketonurią i nietolerancją fruktozy ze względu na obecność aspartamu i sorbitolu. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania terapii w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa stosowania tego preparatu.
aspartam, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie przeciwbakteryjne, fenyloketonuria, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, środek znieczulający, tabletka do ssania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Dentinox N to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający trzy substancje czynne: nalewkę z rumianku (1500 mg/10 g żelu), lidokainy chlorowodorek (34 mg/10 g) oraz makrogolu eter laurylowy (32 mg/10 g). Nalewka z rumianku wykazuje działanie przeciwzapalne, łagodzące i antyseptyczne, dzięki obecności olejków eterycznych i flawonoidów, które hamują uwalnianie mediatorów zapalnych i zmniejszają przepuszczalność naczyń włosowatych. Lidokainy chlorowodorek działa miejscowo znieczulająco poprzez blokadę kanałów sodowych w neuronach, co skutkuje szybkim zniesieniem bólu. Makrogolu eter laurylowy pełni funkcję środka powierzchniowo czynnego, zwiększając penetrację pozostałych składników aktywnych w głąb tkanek dziąseł. Formuła żelu zapewnia także odpowiednie nawilżenie podrażnionych tkanek.
biodostępność miejscowa, blokada kanałów sodowych, blokada przewodnictwa nerwowego, Dentinox N, działanie antyseptyczne, działanie przeciwzapalne, flawonoidy, glikol propylenowy, hamowanie przepływu jonów sodowych, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, mediatory stanu zapalnego, miejscowe znieczulenie, nalewka z rumianku, obrzęk dziąseł, olejki eteryczne, sorbitol ciekły, środek powierzchniowo czynny, żel na dziąsła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Gardimax medica lemon, zawierającego chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg) w formie tabletek do ssania, nie wykazały istotnych danych klinicznych wykraczających poza już opisane w charakterystyce produktu. Analiza substancji czynnych nie wskazała na specyficzne zagrożenia toksykologiczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, co potwierdza stabilny profil bezpieczeństwa leku.
aspartam, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chloroheksydyny dichlorowodorek, lidokainy chlorowodorek, profil bezpieczeństwa, sorbitol, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka do ssania, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Dentinox N to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający trzy główne składniki aktywne: nalewkę z rumianku (Chamomillae tinctura) w ilości 1500 mg (15%), lidokainę chlorowodorek 34 mg (0,34%) oraz makrogolu eter laurylowy 32 mg (0,32%) na 10 g produktu. Całkowita zawartość etanolu wynosi maksymalnie 9,5%. Preparat zawiera również substancje pomocnicze o działaniu stabilizującym, nawilżającym i słodzącym, takie jak glikol propylenowy (1500 mg), sorbitol ciekły (1000 mg), karbomer 934 P, lewomentol, wersenian dwusodowy, polisorbat 20, ksylitol oraz inne. Żel jest przeznaczony do bezpośredniego nanoszenia na błonę śluzową jamy ustnej, szczególnie na dziąsła, co umożliwia miejscowe działanie przeciwbólowe i łagodzące podrażnienia.
błona śluzowa jamy ustnej, działanie przeciwpróchnicze, dziąsła, glikol propylenowy, karbomer, ksylitol, lewomentol, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, nalewka z rumianku, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, postać farmaceutyczna, sodu wodorotlenek, sól sodowa sacharyny, sorbitol ciekły, substancja czynna, substancja pomocnicza, żel do dziąseł - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inovox Express smak miętowy
Preparat Inovox Express smak miętowy zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny (2 mg), amylometakrezol (0,6 mg) oraz alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) i wymaga ścisłego przestrzegania dawkowania ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnych do krwiobiegu, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak drgawki czy zaburzenia rytmu serca. Stosowanie preparatu nie powinno przekraczać 5 dni, aby uniknąć zaburzeń mikroflory gardła. W przypadku utrzymywania się objawów powyżej 2 dni lub pojawienia się objawów alarmowych (wysoka gorączka, silny ból głowy, nudności, wymioty, wysypka) konieczna jest ponowna ocena kliniczna, gdyż mogą one wskazywać na infekcję bakteryjną wymagającą innego leczenia.
amidowy środek znieczulający, angina, aspiracja treści pokarmowej, astma, cukrzyca, drętwienie języka, drgawka, flora bakteryjna gardła, gorączka, infekcja bakteryjna, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, powikłanie neurologiczne, reakcja alergiczna, zaburzenie połykania, zaburzenie pracy serca, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie migdałków, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie gardła, znieczulenie tkanek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotrakson 2 g
Biotrakson to preparat zawierający ceftriakson sodowy, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każdy gram produktu zawiera 83 mg sodu (3,6 mmol), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i wymaga odpowiedniego przygotowania roztworu, który powinien być przezroczysty, bez nierozpuszczalnych cząstek. Dawkowanie i sposób rozpuszczania różnią się w zależności od drogi podania: domięśniowo (3,5 ml rozpuszczalnika dla 1 g, 7 ml dla 2 g), dożylnie bolusowo (10 ml dla 1 g, 20 ml dla 2 g) oraz w infuzji dożylnej (40-50 ml rozpuszczalnika dla obu dawek). Roztwór do podania domięśniowego można sporządzić z wodą do wstrzykiwań lub 1% roztworem lidokainy, jednak roztworu z lidokainą nie wolno podawać dożylnie. Dawkę powyżej 1 g należy podzielić na więcej niż jedno miejsce podania, a dawki powyżej 2 g podawać wyłącznie dożylnie.
amsakryna, antybiotyki aminoglikozydowe, ceftriakson, ceftriakson sodowy, dieta niskosodowa, flukonazol, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, lidokainy chlorowodorek, niezgodność fizyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sól wapniowa ceftriaksonu, wankomycyna, właściwości higroskopijne, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% (20 mg/ml) zawierający lidokainy chlorowodorek wykazuje działania niepożądane typowe dla amidowych środków miejscowo znieczulających, których nasilenie koreluje z poziomem stężenia leku w osoczu, techniką podania oraz indywidualnymi cechami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi pacjenta. Objawy ogólnoustrojowe pojawiają się zwykle przy stężeniach lidokainy powyżej 5-10 mg/l i obejmują parestezje, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, a w cięższych przypadkach drgawki. Standardowe dawki mogą powodować nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego, natomiast nagłe niedociśnienie tętnicze jest rzadkim, ale poważnym objawem kardiotoksyczności wskazującym na względne przedawkowanie. Lidokaina może również wywoływać działanie proarytmiczne, prowadzące do zaostrzenia arytmii, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania akcji serca. Długotrwała infuzja wiąże się z ryzykiem zakrzepowego zapalenia żył. W kontekście znieczulenia rdzeniowego często obserwuje się przejściowe bóle kończyn dolnych i dolnej części grzbietu utrzymujące się do 5 dni, a rzadko powikłania neurologiczne takie jak utrzymujące się parestezje, porażenia kończyn dolnych czy nietrzymanie moczu (np. zespół ogona końskiego).
działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, hipertermia złośliwa, kardiotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, objawy neurologiczne, parestezje, porażenie kończyn dolnych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, środek miejscowo znieczulający, stężenie leku w osoczu, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zespół ogona końskiego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, związek amidowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ophtesic 20 mg/g
Preparat okulistyczny Ophtesic zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny w stężeniu 20 mg/g, co odpowiada 20 mg lidokainy chlorowodorku bezwodnego na gram żelu. Jako środek miejscowo znieczulający, może powodować przejściowe zaburzenia widzenia, takie jak rozmazane widzenie, zaburzenia ostrości i akomodacji oraz zmniejszoną zdolność oceny odległości. Te efekty wpływają na funkcje narządu wzroku i stanowią bezpośrednie zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ograniczenie to obowiązuje do czasu całkowitego powrotu normalnego widzenia, a czas ten jest indywidualny i zależy od reakcji pacjenta oraz eliminacji leku z powierzchni oka.
efekt znieczulający, eliminacja preparatu, funkcja narządu wzroku, funkcja wzrokowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek jednowodny, Ophtesic, pojemnik jednodawkowy, preparat okulistyczny, rozmazane widzenie, środek miejscowo znieczulający, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie oceny odległości, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie widzenia, żel do oczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu zawiera 20 mg/g difenhydraminy chlorowodorku oraz 10 mg/g lidokainy chlorowodorku. Przedawkowanie, zwłaszcza lidokainy, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych (zawroty głowy, drętwienie wokół ust, zaburzenia widzenia, szumy uszne) oraz krążeniowych (hipotonia tętnicza). Mechanizmy toksyczności obejmują zaburzenia funkcji ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, a także układu sercowo-naczyniowego. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry, uszkodzoną skórę, stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Produkt zawiera także 60 mg/g glikolu propylenowego, co może wpływać na profil toksyczności.
blokada przewodnictwa nerwowego, ciśnienie tętnicze, difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, glikol propylenowy, hipotensja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, obwodowy układ nerwowy, opatrunek okluzyjny, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, szumy uszne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia ostrości widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Przedawkowanie żelu Dentinox N, zawierającego lidokainę chlorowodorek (34 mg/10 g), nalewkę z rumianku (1500 mg/10 g), makrogolu eter laurylowy (32 mg/10 g), etanol (max 9,5%) oraz glikol propylenowy (1500 mg/10 g) i sorbitol (1000 mg/10 g), nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej ani w charakterystyce produktu. Mimo to, teoretyczne objawy toksyczności lidokainy mogą obejmować zaburzenia OUN (zawroty głowy, senność, drgawki) oraz kardiologiczne (niedociśnienie, bradykardia, arytmia). Inne składniki, takie jak etanol i glikol propylenowy, mogą przy znacznym spożyciu wywołać podrażnienia lub objawy zatrucia, a sorbitol może powodować efekt przeczyszczający przy dużych dawkach. Makrogol eter laurylowy może wywołać miejscowe podrażnienia błony śluzowej, a nalewka z rumianku – rzadkie reakcje alergiczne.
arytmia, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, Dentinox N, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, efekt przeczyszczający, farmakoterapia, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, nadwrażliwość, nalewka z rumianku, niedociśnienie, pacjent pediatryczny, podrażnienie błony śluzowej, przedawkowanie systemowe, reakcja alergiczna, środek znieczulający miejscowy, substancja pomocnicza, substancja powierzchniowo czynna, toksyczność, zaburzenia OUN, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Produkt leczniczy Dentinox N (żel do stosowania na dziąsła zawierający 15% nalewki z rumianku, 0,34% lidokainy chlorowodorku oraz 0,32% makrogolu eteru laurylowego) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy (1500 mg) i sorbitol ciekły (1000 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u osób uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Lek nie powinien być stosowany u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia oraz u dzieci poniżej 12 miesiąca życia, które jednocześnie przyjmują leki wywołujące methemoglobinemię, ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadką wrodzoną nietolerancją fruktozy z uwagi na zawartość sorbitolu.
bylica, etanol, farmakoterapia, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nalewka z rumianku, niemowlę poniżej 3 miesiąca życia, nietolerancja fruktozy, reakcja krzyżowa, rodzina Asteraceae, rośliny lecznicze, rumianek, sorbitol ciekły, środek miejscowo znieczulający, ząbkowanie, znieczulenie miejscowe