Właściwości farmakodynamiczne
Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Gardimax medica lemon

Gardimax medica lemon to preparat złożony, zawierający dwie substancje czynne: chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg) w postaci tabletek do ssania o smaku cytrynowym. Preparat należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w chorobach układu oddechowego, gardła (kod ATC: R02AA05). ¹

Działanie lidokainy chlorowodorku

Lidokainy chlorowodorek, będący składnikiem preparatu, to lek miejscowo znieczulający z grupy amidów. Wykazuje działanie znieczulające powierzchniowo, nie powodując przy tym zaburzeń szybkości przewodzenia impulsów nerwowych w miejscu aplikacji. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, co hamuje depolaryzację i przekazywanie impulsu nerwowego. ²

Działanie chloroheksydyny dichlorowodorku

Chloroheksydyna, druga substancja czynna preparatu, charakteryzuje się działaniem przeciwbakteryjnym. Mechanizm jej działania polega na nieswoistym łączeniu się z fosfolipidami błon komórkowych bakterii. W konsekwencji tego procesu dochodzi do hamowania aktywności ważnych enzymów bakteryjnych, takich jak dehydrogenaza i ATP-aza, co prowadzi do zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej dla kluczowych składników, w tym jonów potasu, nukleotydów i aminokwasów. ³

Spektrum przeciwbakteryjne chloroheksydyny

Chloroheksydyna wykazuje działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, przy czym szczególnie silnie oddziałuje na bakterie Gram-dodatnie, drożdżaki z rodzaju Candida albicans, natomiast słabiej na bakterie Gram-ujemne. ⁴

Na działanie chloroheksydyny wykazują szczególną wrażliwość następujące drobnoustroje:

• Streptococcus mutans – paciorkowce związane z próchnicą zębów
• Streptococcus salivarius – paciorkowce występujące w jamie ustnej
• Escherichia coli – pałeczka okrężnicy
• Selenomonas – bakterie beztlenowe
• Bakterie beztlenowe – różne gatunki
• Candida albicans – drożdżaki powodujące kandydozę

⁵

Mniejszą wrażliwość na działanie chloroheksydyny wykazują:

• Streptococcus sanguis – paciorkowce występujące w jamie ustnej
• Proteus – bakterie Gram-ujemne
• Pseudomonas – pałeczki Gram-ujemne
• Klebsiella – bakterie z rodziny Enterobacteriaceae
• Veillonella – bakterie beztlenowe

⁶

Zależność działania przeciwbakteryjnego od stężenia

Istotnym aspektem działania chloroheksydyny jest jego zależność od zastosowanego stężenia substancji czynnej:

⁷