lidokainy chlorowodorek
Lidokainy chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy aminoamidów, powszechnie stosowany jako środek miejscowo znieczulający. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, hamując powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do zniesienia czucia bólu.
W praktyce klinicznej lidokaina jest wykorzystywana w znieczuleniu nasiękowym, powierzchniowym oraz przewodowym, a także jako lek przeciwarytmiczny klasy Ib. Dostępna jest w różnych postaciach: roztworu do iniekcji, żelu, aerozolu, maści, kremu oraz plastrów. Stosuje się ją przed zabiegami diagnostycznymi i małoinwazyjnymi procedurami medycznymi.
Lidokaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i umiarkowanym czasem trwania efektu (1-2 godziny). Metabolizowana jest głównie w wątrobie. Wśród możliwych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, toksyczność OUN (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz kardiotoksyczność przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu dożylnym dużych dawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocain 2% 20 mg/ml
Stosowanie lidokainy w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Preparat Lignocain 2% zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułkach i pojemnikach o objętości 5, 10 oraz 20 ml, co jest istotne przy kalkulacji dawki. Wskazania do stosowania, zwłaszcza w leczeniu przeciwarytmicznym, muszą być ściśle określone, a dawki minimalne, aby ograniczyć ekspozycję płodu. Blokady nerwów z lidokainą w ciąży, choć relatywnie bezpieczne, powinny być stosowane po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, z preferencją dla alternatywnych metod. Przeciwwskazania do znieczulenia nadtwardówkowego obejmują sytuacje wysokiego ryzyka krwawienia, głębokie zagnieżdżenie łożyska oraz inne stany zwiększające ryzyko powikłań położniczych.
blokada nerwów, blokada przedsionkowo-komorowa, bradykardia, działania niepożądane, krwotok, leczenie przeciwarytmiczne, lidokainy chlorowodorek, mleko kobiece, niedokrwistość, oddzielenie łożyska, okres okołoporodowy, tachykardia komorowa, toksyczność, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lignocain 2% 20 mg/ml
Lignocain 2% to wodny roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml lidokainy chlorowodorku, stosowany w znieczuleniu miejscowym. Preparat dostępny jest w ampułkach i pojemnikach o objętościach 5 ml (100 mg lidokainy), 10 ml (200 mg) oraz 20 ml (400 mg). Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu zapewniający izotoniczność, wodorotlenek sodu do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny, przeznaczony do podawania parenteralnego, a w przypadku wlewów ciągłych należy go stosować niezwłocznie po przygotowaniu, aby zachować sterylność i skuteczność.
ampułka szklana, lidokainy chlorowodorek, Lignocain, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, pojemnik jednodawkowy, postać roztworu, preparat parenteralny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór zasadowy, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, utylizacja produktu leczniczego, wlew ciągły, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ophtesic 20 mg/g
Lek OPHTESIC zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g w formie żelu do oczu, stosowanego miejscowo. Formalne badania interakcji nie zostały przeprowadzone, jednak na podstawie farmakologii lidokainy można przewidywać potencjalne interakcje z innymi miejscowymi środkami znieczulającymi, które mogą wywołać addytywne działanie znieczulające i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania kilku preparatów z miejscowymi środkami znieczulającymi oraz zachowanie odstępu czasowego (min. 5-10 minut) między aplikacją różnych leków okulistycznych, w tym preparatów przeciwjaskrowych i kropli zawierających konserwanty, które mogą zmieniać wchłanianie lub nasilać podrażnienia. Ryzyko interakcji z alkoholem spożywanym doustnie oraz lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwarytmicznymi jest bardzo niskie przy prawidłowym stosowaniu miejscowym.
dawka terapeutyczna, działanie addytywne, działanie niepożądane, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lidokainy chlorowodorek, miejscowy środek znieczulający, podanie oczne, pojemnik jednodawkowy, preparat oczny, preparat przeciwjaskrowy, preparat stosowany miejscowo, środek znieczulający, stężenie systemowe, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłonięcie systemowe, zastosowanie oczne, żel do oczu - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek cetylopirydyniowy, będący czwartorzędową solą amoniową, charakteryzuje się słabym wchłanianiem ogólnoustrojowym na poziomie 10-20% po podaniu doustnym lub miejscowym na błony śluzowe jamy ustnej i gardła. Substancja ta nie przenika przez warstwę rogową naskórka (stratum corneum), co ogranicza jej działanie do efektu miejscowego i minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Po absorpcji chlorek cetylopirydyniowy dystrybuuje się głównie do wątroby, płuc i nerek, a jego eliminacja odbywa się zarówno z moczem (absorbowana frakcja), jak i z kałem (80-90% dawki w postaci niezmienionej). W preparatach złożonych, np. z benzydaminą lub lidokainą, nie obserwuje się istotnych interakcji farmakokinetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tych kombinacji.
absorpcja systemowa, aerozol do jamy ustnej, bakteryjna flora jelitowa, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, biodostępność substancji czynnej, błona śluzowa jamy ustnej, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie antyseptyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie terapeutyczne, działanie toksyczne, interakcja farmakokinetyczna, lidokainy chlorowodorek, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, stratum corneum, tabletka do ssania, warstwa rogowa naskórka, żel na dziąsła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Preparat Gardimax medica lemon w formie tabletek do ssania zawiera chloroheksydyny dichlorowodorek (5 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg) i wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Stosowanie w ciąży nie jest zalecane i powinno być rozważane jedynie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo tych substancji w okresie ciąży. Lekarz powinien dokładnie poinformować pacjentkę o ryzyku oraz alternatywnych metodach leczenia, uwzględniając także obecność substancji pomocniczych takich jak sorbitol (1208,95 mg) i aspartam (5,5 mg) w jednej tabletce, które mogą mieć dodatkowe znaczenie kliniczne.
aspartam, chloroheksydyna, chloroheksydyny dichlorowodorek, Gardimax medica lemon, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, mleko kobiece, nudności ciążowe, płód, postać farmaceutyczna, przenikanie substancji czynnych, sorbitol, stosowanie w ciąży, stosunek korzyści do ryzyka, substancje pomocnicze, tabletka do ssania, żywienie noworodków - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidbree 42 mg/ml
Lidbree (lidokaina 42 mg/ml) jest żelem domacicznym stosowanym do znieczulenia miejscowego w zabiegach na szyjce macicy oraz wewnątrzmacicznych. Zalecane dawkowanie dla zabiegów na szyjce macicy obejmuje aplikację 2-3 ml na część pochwową oraz 3 ml do kanału szyjki macicy na 5 minut przed zabiegiem, co zapewnia optymalny efekt anestetyczny. W przypadku zabiegów wewnątrzmacicznych stosuje się wieloetapową aplikację: 1-2 ml na przednią wargę części pochwowej, 2-3 ml do kanału szyjki macicy, a następnie 3-5 ml do jamy macicy, z odpowiednim czasem oczekiwania (2-5 minut). Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 10 ml, co odpowiada 420 mg lidokainy. U młodzieży powyżej 15 lat dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, z maksymalną dawką 6 mg/kg lidokainy chlorowodorku (5,2 mg/kg lidokainy w Lidbree), co przekłada się na 1,2 ml na 10 kg masy ciała, a dla masy ≥30 kg maksymalnie 3,6 ml. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 15 roku życia.
część pochwowa szyjki macicy, działanie niepożądane, efekt znieczulający, jama macicy, kanał szyjki macicy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, miejscowe znieczulenie, podanie domaciczne, podanie wewnątrzmaciczne, przedawkowanie lidokainy, szyjka macicy, tkanka mięśniowa macicy, zabieg wewnątrzmaciczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żel domaciczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dezaftan med (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
W ocenie wpływu leku Dezaftan med (aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający 2,9 mg/ml chlorku cetylopirydyniowego, 1,96 mg/ml lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 25,6 mg/ml cynku glukonianu) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn brak jest dostępnych danych naukowych potwierdzających wpływ na funkcje psychomotoryczne. Pojedyncza dawka aerozolu (0,17 ml) zawiera 0,33 mg lidokainy oraz 9 mg etanolu, a typowe dawkowanie to 3 dawki (27 mg etanolu), co jest ilością minimalną i niepowinno wpływać na sprawność poznawczą ani motoryczną. Substancje czynne stosowane miejscowo nie wykazują działania ośrodkowego wpływającego na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak ze względu na potencjalne indywidualne reakcje, takie jak miejscowe znieczulenie jamy ustnej, zaleca się ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
aerozol do jamy ustnej, cetylopirydyniowego chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, cynku glukonian, dawka aerozolu, dawkowanie leku, Dezaftan med, działanie ośrodkowe, działanie przeciwbakteryjne, efekt ogólnoustrojowy, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, interakcja lekowa, lidokainy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja indywidualna, sprawność psychomotoryczna, środek znieczulający miejscowy, stosowanie miejscowe, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Tropikamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tropikamid, stosowany w okulistyce jako środek rozszerzający źrenicę (mydriatyczny) i powodujący cykloplegię, wykazuje dobrą tolerancję miejscową w stężeniu terapeutycznym 0,2 mg/ml, szczególnie w preparacie złożonym Mydrane, który zawiera również fenylefrynę (3,1 mg/ml) i lidokainę (10 mg/ml). Badania przedkliniczne na królikach po pojedynczym dokomorowym podaniu 200 µl produktu wykazały brak istotnych działań niepożądanych w okresie 7 dni, potwierdzając stabilność parametrów okulistycznych, takich jak grubość rogówki, gęstość komórek śródbłonka, elektroretinografia oraz badania histologiczne. Nietolerancja miejscowa pojawiała się jedynie przy stężeniach pięciokrotnie wyższych niż terapeutyczne, a przy dziesięciokrotnym stężeniu odnotowano poważne zmiany, w tym zwiększenie grubości rogówki i ostre uszkodzenia, co skutkowało uśmierceniem jednego zwierzęcia w trzecim dniu badania.
cykloplegia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, elektroretinografia, fenylefryny chlorowodorek, genotoksyczność, grubość rogówki, komórki śródbłonka, krople do oczu, lampa szczelinowa, lidokainy chlorowodorek, mydriaza, podanie dokomorowe, porażenie mięśnia rzęskowego, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie źrenicy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja oczna, tropikamid - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xylodont 2% 20 mg/ml
Produkt leczniczy Xylodont 2% zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), co odpowiada 36 mg lidokainy w pojedynczym wkładzie o objętości 1,8 ml. Lek jest przeznaczony wyłącznie do znieczulenia miejscowego w zabiegach stomatologicznych, podawany drogą iniekcji w tkanki jamy ustnej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Xylodont 2% jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na środki znieczulenia miejscowego z grupy amidów. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody znieczulenia lub preparaty z innych grup chemicznych.
alergia na lidokainę, grupa amidów, konsultacja alergologiczna, lek przeciwzakrzepowy, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na składniki leku, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulenia miejscowego, użytek stomatologiczny, zabieg stomatologiczny, zaburzenie krzepnięcia, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy, choć u królików stwierdzono embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matki. U szczurów ekspozycja na toksyczne dawki lidokainy w późnej ciąży i laktacji skutkowała skróconym czasem przeżycia potomstwa. Badania genotoksyczności nie potwierdziły uszkodzeń DNA przez lidokainę, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazał potencjał genotoksyczny in vitro. W zakresie rakotwórczości, bezpośrednie badania lidokainy nie były prowadzone, ale 2,6-ksylidyna indukowała nowotwory w nozdrzach, tkance podskórnej i wątrobie szczurów narażonych od życia płodowego do końca życia. Znaczenie tych wyników dla krótkotrwałego stosowania lidokainy u ludzi pozostaje niejasne i wymaga ostrożnej interpretacji.
6-dimetyloanilina, 6-ksylidyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, laktacja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stosowanie krótkoterminowe, tkanka podskórna, toksyczność reprodukcyjna, wątroba - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Calgel to żel do stosowania na dziąsła zawierający lidokainy chlorowodorek (3,3 mg/g) oraz cetylopirydyniowy chlorek (1 mg/g) jako substancje czynne. W trakcie stosowania produktu mogą wystąpić działania niepożądane, które są bardzo rzadkie (<1/10 000). Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje nadwrażliwości immunologicznej, manifestujące się zapaleniem skóry, oraz reakcje miejscowe, takie jak rumień. Produkt zawiera również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, m.in. sorbitol 70% (210 mg/g), etanol (93,35 mg/g), makrogologlicerolu hydroksystearynian oraz składniki aromatu ziołowego, w tym kwas benzoesowy (0,00384 mg/g), balsam peruwiański i alkohol benzylowy (0,00096 mg/g).
alkohol benzylowy, balsam peruwiański, cetylopirydyniowy chlorek, duszność, działanie niepożądane, etanol, kwas benzoesowy, lidokainy chlorowodorek, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, rumień, skórna reakcja alergiczna, sorbitol, zaburzenie oddechowe, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, żel do dziąseł - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym (kod ATC: N01BB02), wykazuje szybkie i krótkotrwałe działanie znieczulające oraz właściwości antyarytmiczne. Mechanizm jej działania opiera się na hamowaniu przepływu jonów sodowych, co stabilizuje błonę komórkową neuronów i blokuje przewodzenie impulsów nerwowych. Po podaniu dożylnym efekt terapeutyczny pojawia się w około 1 minutę, a po domięśniowym w 15 minut, z czasem działania odpowiednio 10-20 minut i 60-90 minut. Lidokaina wpływa również na układ sercowo-naczyniowy, zmniejszając pobudliwość elektryczną mięśnia sercowego, szybkość przewodzenia impulsów oraz siłę skurczu (działanie inotropowe ujemne). Wchłonięcie do krwiobiegu może wywołać dwufazowy efekt na OUN: początkowe pobudzenie, a następnie zahamowanie, co jest istotne klinicznie ze względu na ryzyko działań niepożądanych przy wysokich stężeniach.
arytmia, budowa amidowa, dieta niskosodowa, działanie antyarytmiczne, działanie inotropowe ujemne, hamowanie przepływu jonów, kanał sodowy, lidokainy chlorowodorek, mięsień sercowy, obwodowy układ nerwowy, osmolarność, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość elektryczna, pobudzenie OUN, środek miejscowo znieczulający, stabilizacja błony komórkowej, szybki początek działania, układ bodźco-przewodzący serca, układ krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedawkowanie aerozolu Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg/ml), zawierającego benzoksoniowy chlorek i lidokainy chlorowodorek, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Benzoksoniowy chlorek, będący czwartorzędową solą amoniową, wywołuje głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty oraz podrażnienie błon śluzowych. W przypadku przedawkowania nie należy prowokować wymiotów ani wykonywać płukania żołądka, a natychmiast podać mleko lub białko jaj zmieszane z wodą, jednocześnie zakazując spożywania alkoholu, który zwiększa wchłanianie tej substancji. Lidokainy chlorowodorek, jako lek miejscowo znieczulający, stanowi większe zagrożenie toksyczne, szczególnie dla ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, manifestując się drgawkami, śpiączką, niedociśnieniem, asystolią, bradykardią oraz zatrzymaniem akcji serca i oddechu. Dawki toksyczne dla obu substancji nie zostały precyzyjnie określone, jednak opisano ciężkie zatrucia, w tym zgony, po doustnym spożyciu preparatów zawierających lidokainę.
asystolia, benzoksoniowy chlorek, bezdech, biodostępność lidokainy, bradykardia, czwartorzędowa sól amoniowa, drgawki, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, lek miejscowo znieczulający, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie, nudności, oddział toksykologii, ośrodek leczenia zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zatrucie lidokainą, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Gardimax medica lemon w postaci tabletek do ssania zawiera chloroheksydyny dichlorowodorek 5 mg oraz lidokainy chlorowodorek 1 mg. Badania kliniczne i doświadczenia porejestracyjne nie wykazały negatywnego wpływu tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Stężenie lidokainy jest zbyt niskie, aby wywołać ogólnoustrojowe działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne. Lek zawiera również substancje pomocnicze: sorbitol (E 420) w ilości 1208,95 mg oraz aspartam (E 951) 5,5 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub fenyloketonurią.
aspartam, chloroheksydyny dichlorowodorek, dawkowanie leku, działanie niepożądane, efekt ogólnoustrojowy, fenyloketonuria, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, lidokainy chlorowodorek, miejscowe działanie substancji czynnej, miejscowy środek znieczulający, nietolerancja cukrów, przedawkowanie, sorbitol, tabletka do ssania, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Orofar Junior w formie tabletek do ssania zawiera 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku na tabletkę i jest wskazany do stosowania u dzieci powyżej 6 lat, młodzieży oraz dorosłych. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1 tabletkę co 2-3 godziny, z możliwością zwiększenia do 1 tabletki co 1-2 godziny w przypadku nasilonej infekcji, przy maksymalnej dawce dobowej 10 tabletek. Dzieci powyżej 6 lat mogą stosować 1 tabletkę co 2-3 godziny, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat ze względu na ryzyko zaburzeń połykania i zachłyśnięcia. Tabletki należy powoli ssać do całkowitego rozpuszczenia, nie żuć ani nie połykać, a w przypadku aft – rozpuszczać w pobliżu zmienionego chorobowo miejsca w jamie ustnej.
- Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Przedawkowanie
Chlorek benzoksoniowy, składnik produktu leczniczego Orofar Junior (1 mg + 1 mg, tabletki do ssania), w przypadku przedawkowania wywołuje głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty. Leczenie jest objawowe i obejmuje podanie środków łagodzących dolegliwości, natychmiastowe podanie mleka lub białek jaj zmieszanych z wodą, unikanie prowokowania wymiotów i płukania żołądka oraz bezwzględny zakaz spożywania alkoholu, który zwiększa wchłanianie chlorku benzoksoniowego. W produkcie Orofar Junior obecna jest również lidokaina chlorowodorek (1 mg), której przedawkowanie, choć rzadkie drogą doustną, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, zwłaszcza neurologicznych (drgawki, śpiączka) i sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, asystolia, bradykardia, zatrzymanie akcji serca), a także oddechowych (bezdech), z ryzykiem zgonu.
bezdech, biodostępność doustna, bradykardia, chlorek benzoksoniowy, ciśnienie tętnicze, czwartorzędowa sól amoniowa, drgawki i śpiączka, lek przeciwdrgawkowy, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie EKG, nudności i wymioty, oddział toksykologii, Orofar Junior, ośrodek leczenia zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, zaburzenia rytmu serca, zatrucie, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000 (20 mg + 0,01 mg)/ml
Produkt leczniczy Xylodont 2% z adrenaliną to środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, zawierający lidokainę chlorowodorek jako składnik aktywny. Mechanizm działania lidokainy polega na blokowaniu prądów jonowych w błonie komórkowej neuronu, co uniemożliwia powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, skutecznie eliminując ból. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania, co jest istotne w praktyce stomatologicznej. Czas działania znieczulającego zależy od miejsca podania, stężenia lidokainy oraz obecności środka obkurczającego naczynia – adrenaliny, która znacząco wydłuża efekt poprzez zmniejszenie lokalnego przepływu krwi i spowolnienie wchłaniania leku.
adrenalina, amid, anestetyk, blokowanie impulsów nerwowych, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, krwawienie śródzabiegowe, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, lokalny przepływ krwi, prąd jonowy, przekrwienie tkanek, redukcja dawki, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, struktura amidowa, transmisja bodźców bólowych, wchłanianie lidokainy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar Junior zawiera benzoksoniowy chlorek (1 mg) oraz lidokainy chlorowodorek (1 mg), których przedawkowanie manifestuje się odmiennymi objawami klinicznymi. Benzoksoniowy chlorek, będący czwartorzędową solą amoniową, w dużych dawkach powoduje głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, przy czym spożycie alkoholu może nasilać jego wchłanianie i ryzyko działań niepożądanych. Lidokaina, mimo niskiej biodostępności po podaniu doustnym, może wywołać poważną toksyczność ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, w tym drgawki, bradykardię, asystolię, bezdech, a nawet śpiączkę i zgon. Przedawkowanie lidokainy jest rzadziej spotykane po podaniu doustnym niż dożylnym, jednakże wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko wielonarządowego uszkodzenia i śmierci.
asystolia, benzoksoniowy chlorek, bezdech, biodostępność doustna, bradykardia, czwartorzędowe sole amoniowe, drgawki, efekt pierwszego przejścia, lidokainy chlorowodorek, niedociśnienie, nudności, oddział toksykologii, Orofar Junior, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, śpiączka, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aesculan
Produkt Aesculan w postaci maści doodbytniczej zawiera 62,5 mg wyciągu suchego z kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) oraz 5 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na gram preparatu. Substancje te stosowane są miejscowo w obszarze odbytu w celu łagodzenia dolegliwości. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy wymagające pilnej konsultacji lekarskiej, takie jak nasilone krwawienie z odbytu, obecność krwi w stolcu oraz silne dolegliwości bólowe, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia lub powikłania wymagające dalszej diagnostyki i zmiany postępowania terapeutycznego.
Aesculus hippocastanum, aplikacja produktu, błona śluzowa jelit, bronopol, dolegliwości bólowe, kontaktowe zapalenie skóry, krew w stolcu, krwawienie z odbytu, lanolina, lidokainy chlorowodorek, maść doodbytnicza, podrażnienie skóry, reakcja nadwrażliwości, wyciąg z kory kasztanowca, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Envil gardło
Produkt leczniczy Envil gardło zawiera 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu w jednej tabletce. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przedłużającą się gorączką oraz zespołem objawów towarzyszących bólowi gardła, takich jak gorączka, zawroty głowy, nudności czy wymioty, gdyż mogą one wskazywać na poważniejszy proces chorobowy wymagający dalszej diagnostyki i leczenia. Lidokaina, jako składnik o działaniu miejscowo znieczulającym, może powodować zaburzenia połykania, zwiększone ryzyko zachłyśnięcia oraz zmniejszoną wrażliwość na ciepło, co zwiększa ryzyko oparzeń jamy ustnej i gardła. Zaleca się unikanie spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po zastosowaniu leku do czasu ustąpienia działania znieczulającego.
aspartam, biegunka, ból gardła, cetylopirydyniowy chlorek, cynku glukonian, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, lidokainy chlorowodorek, mannitol, oparzenie jamy ustnej, środek miejscowo znieczulający, środek przeczyszczający, zaburzenia perystaltyki jelit, zachłyśnięcie, zapalenie gardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bobodent 0,5 g/100 g
Preparat Bobodent (0,5 g/100 g, żel) zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny i jest stosowany miejscowo jako środek znieczulający z grupy amidów. Przeciwwskazaniem do jego użycia jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe środki znieczulające oraz na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol ciekły, glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i dziąseł, w tym przy zmianach troficznych, obrzęku tkanek oraz owrzodzeniach, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania lidokainy i nasilenia działań niepożądanych.
amid, dolegliwość gastryczna, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza jamy ustnej, infekcja wirusowa, lek miejscowo znieczulający, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na lidokainę, nietolerancja fruktozy, owrzodzenie jamy ustnej, paraben, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny, układ przewodzący serca, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Produkt leczniczy Dentinox N, żel do stosowania na dziąsła, zawiera nalewkę z rumianku (15%), lidokainę chlorowodorek (0,34%) oraz makrogolu eter laurylowy (0,32%) jako składniki aktywne. W dokumentacji nie przedstawiono szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej kombinacji, jednak każdy ze składników posiada znany profil bezpieczeństwa w praktyce klinicznej. Produkt zawiera również etanol w stężeniu do 9,5%, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Dodatkowo obecne są substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (1500 mg) oraz sorbitol ciekły niekrystalizujący (1000 mg), które również mogą wpływać na tolerancję preparatu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Produkt leczniczy Envil gardło, zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu w formie tabletek do ssania, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwanych należą reakcje skórne, takie jak rumień, świąd, wyprysk i pieczenie (niezbyt często), a także rzadkie, ale poważne ciężkie reakcje skórne (wyprysk pęcherzowy, pryszczowaty, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. W obrębie układu pokarmowego rzadko występują nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty oraz metaliczny smak w ustach, a także zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. W układzie immunologicznym rzadko obserwuje się nadwrażliwość na światło słoneczne i ból głowy, natomiast w układzie nerwowym zgłaszano drgawki o nieznanej częstości, stanowiące poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji. Bardzo rzadko może dochodzić do nasilenia istniejącej niewydolności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.
aspartam, cetylopirydyniowy chlorek, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie reakcje skórne, drgawki, dysguezia, Envil gardło, fotosensytywność, glukonian cynku, lidokainy chlorowodorek, mannitol, niewydolność nerek, pieczenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcje skórne, rumień, świąd, tabletki do ssania, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczowaty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Benzoksoniowy chlorek – Interakcje
Benzoksoniowy chlorek, substancja czynna leku Orofar Junior, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co przekłada się na bardzo niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi lekami. Jako związek z grupy czwartorzędowych soli amoniowych wykazuje miejscowe działanie antyseptyczne, bez istotnego wpływu na układ ogólnoustrojowy. W preparacie Orofar Junior benzoksoniowy chlorek jest połączony z lidokainy chlorowodorkiem w dawce 1 mg na tabletkę, co teoretycznie może powodować interakcje, zwłaszcza z lekami przeciwarytmicznymi, jednak ze względu na niską dawkę i ograniczone wchłanianie, ryzyko klinicznie istotnych interakcji jest minimalne. Nie odnotowano również specyficznych interakcji z alkoholem etylowym, choć alkohol może nasilać miejscowe podrażnienia błony śluzowej.
absorpcja ogólnoustrojowa, benzoksoniowy chlorek, blokada nerwowo-mięśniowa, błona śluzowa jamy ustnej, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, efekt znieczulający, enzym wątrobowy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny, lidokainy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, środek antyseptyczny, środek miejscowo znieczulający, tabletka do ssania, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Olfen 75, zawierający diklofenak sodowy (75 mg) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (20 mg) w ampułce 2 ml, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu substancji czynnych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, lidokainę lub substancje pomocnicze (m.in. 6,94 mg sodu i 480 mg glikolu propylenowego w ampułce), a także u osób z aktywną chorobą wrzodową, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobami niedokrwiennymi, zaburzeniami krzepnięcia, ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz w ostatnim trymestrze ciąży. Ponadto, preparat nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu przewodzącego serca, bradykardią czy wstrząsem kardiogennym lub hipowolemicznym.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lidokainy chlorowodorek, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, skurcz oskrzeli, środek znieczulający amidowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu przewodzącego serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gardimax medica truskawkowy 5 mg + 1 mg
Preparat Gardimax medica truskawkowy to tabletki do ssania zawierające 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w każdej tabletce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 1189,9 mg sorbitolu (E420), lewomentol, kwas cytrynowy, aromat truskawkowy oraz sukralozę. Tabletki mają charakterystyczny biały, lekko cętkowany wygląd i wyraźny aromat truskawkowy, co ułatwia akceptację przez pacjentów. Produkt dostępny jest w różnych opakowaniach blistrowych (12, 24, 36 lub 48 sztuk), z możliwością wyboru blistrów jednodawkowych lub standardowych, choć dostępność poszczególnych opakowań może się różnić w zależności od rynku.
aromat truskawkowy, blister jednodawkowy, chloroheksydyny dichlorowodorek, kwas cytrynowy, lewomentol, lidokainy chlorowodorek, magnezu stearynian, maltodekstryna kukurydziana, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, sukraloza, tabletka do ssania, trioctan glicerolu, warunek przechowywania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Calgel to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający lidokainy chlorowodorek (3,3 mg/g) oraz cetylopirydyniowy chlorek (1 mg/g) jako substancje czynne. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, w tym na lidokainę, cetylopirydyniowy chlorek oraz rumianek, który jest składnikiem pomocniczym i może wywoływać reakcje alergiczne. Preparat zawiera również inne substancje pomocnicze mogące indukować nadwrażliwość, takie jak makrogologlicerolu hydroksystearynian, sorbitol (210 mg/g, przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją fruktozy), etanol (93,35 mg/g), a także składniki aromatu ziołowego, w tym kwas benzoesowy (0,00384 mg/g), balsam peruwiański oraz alkohol benzylowy (0,00096 mg/g).
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord, dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym i resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych o masie około 70 kg dawki wahają się w zależności od rodzaju znieczulenia i procedury, np. znieczulenie nasiękowe małych procedur wymaga 20-100 mg (2-10 ml 10 mg/ml), a znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 250-400 mg (25-40 ml 10 mg/ml lub 12,5-20 ml 20 mg/ml). U dzieci dawka zwykle wynosi 20-30 mg, z możliwością obliczenia według wzoru: masa ciała (kg) × 1,33, nie przekraczając 5 mg/kg. Nie zaleca się stosowania u noworodków ze względu na brak określonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, drgawka, działanie znieczulające, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, opaska uciskowa, przestrzeń nadtwardówkowa, resuscytacja, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orofar Junior 1 mg + 1 mg
Orofar Junior to preparat w formie tabletek do ssania, zawierający 1 mg benzoksoniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku, stosowany w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła (kod ATC: R02AA). Benzoksoniowy chlorek, będący czwartorzędową solą amoniową, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, grzyby oraz niektóre wirusy otoczkowe, takie jak wirusy grypy, paragrypy i herpeswirusy. Dodatkowo hamuje tworzenie płytki nazębnej, co wspomaga terapię stanów zapalnych. Jego kationowa struktura zapewnia dobrą penetrację do tkanek, zwiększając skuteczność miejscową.
aktywność powierzchniowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, benzoksoniowy chlorek, blokowanie kanałów sodowych, czwartorzędowe sole amoniowe, dysfagia bólowa, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie grzybobójcze, herpeswirus, lidokainy chlorowodorek, opryszczka wargowa, płytka nazębna, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny jamy ustnej i gardła, tabletka do ssania, wirus grypy, wirus otoczkowy, wirus paragrypy, właściwości przeciwwirusowe, zapalenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) to roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainę chlorowodorek jednowodny, będący amidowym środkiem miejscowo znieczulającym. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne amidowe anestetyki miejscowe oraz substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania do znieczulenia podpajęczynówkowego i zewnątrzoponowego, które obejmują ostre choroby OUN (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy OUN, zapalenie istoty szarej rdzenia, krwawienie śródczaszkowe), zwężenie kanału rdzenia, aktywne choroby kręgosłupa (procesy zapalne, gruźlica, guzy), niedawne urazy kręgosłupa oraz posocznicę, zakażenia skóry w miejscu iniekcji, wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia i leczenie przeciwzakrzepowe. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i hemodynamicznych.
Infuzja dożylna lidokainy w leczeniu bólu okołooperacyjnego jest przeciwwskazana przy jednoczesnym stosowaniu znieczulenia regionalnego, zwłaszcza gdy podaje się duże dawki miejscowego środka znieczulającego w bolusie (np. znieczulenie zewnątrzoponowe, pni i splotów nerwowych), ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych efektów lidokainy. Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie przeanalizować wywiad alergologiczny i medyczny pacjenta, uwzględniając także zawartość sodu (2,75 mg/ml), co może mieć znaczenie u osób na diecie niskosodowej. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań konieczne jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.
dysfagia, działanie toksyczne, gruźlica kręgosłupa, guz kręgosłupa, guz ośrodkowego układu nerwowego, infuzja dożylna lidokainy, krwawienie śródczaszkowe, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwzakrzepowy, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na lidokainę, niedokrwistość złośliwa, posocznica, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie kanału rdzenia kręgowego, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon substancji czynnych
Chloroheksydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Chloroheksydyna, dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych (tabletki do ssania, roztwory do płukania jamy ustnej, roztwory na skórę i błony śluzowe), wykazuje szerokie zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej oraz w dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Tabletki do ssania zawierają od 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku (np. Faringan, Gardimax medica, Sebidin Intensive) z dodatkiem środków znieczulających (benzokaina lub lidokaina), a dawkowanie dla dorosłych wynosi od 1 tabletki co 1-2 godziny do 6-10 tabletek na dobę, z maksymalną dawką do 8-10 tabletek i czasem terapii do 3-5 dni. Roztwory do płukania jamy ustnej, takie jak Paroex (1,2 mg/ml chloroheksydyny diglukonianu), stosuje się w dawce 15 ml 1-3 razy na dobę przez maksymalnie 5 dni, z zaleceniem płukania jamy ustnej przez 1 minutę i niepołykaniem preparatu. Preparaty do odkażania skóry, takie jak Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS, Spirytus skażony hibitanem 0,5% Amara oraz Spitaderm, zawierają od 0,5 g do 2,5 g chloroheksydyny diglukonianu na 100 g i wymagają precyzyjnej aplikacji z określonym czasem kontaktu (od 15 sekund do 1,5 minuty), z uwzględnieniem utrzymania wilgotności skóry podczas dezynfekcji chirurgicznej rąk.
benzokaina, błona śluzowa jamy ustnej, błony śluzowe, chloroheksydyna diglukonianu, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie niepożądane, izopropanol, lidokainy chlorowodorek, nadtlenek wodoru, odkażanie chirurgiczne, odkażanie rąk, odkażanie skóry, pole operacyjne, roztwór do płukania, roztwór na błony śluzowe, stan zapalny, substancja przeciwbakteryjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Calgel (3,3 mg + 1 mg)/g
Calgel to żel do stosowania miejscowego na dziąsła, zawierający 3,3 mg lidokainy chlorowodorku oraz 1 mg cetylopirydyniowego chlorku na gram preparatu. Substancje czynne zapewniają działanie miejscowo znieczulające oraz antyseptyczne. Preparat ma żółtawobrązową barwę i charakterystyczny zapach, wynikający z obecności aromatu ziołowego, który zawiera m.in. kwas benzoesowy (0,00384 mg/g), balsam peruwiański oraz alkohol benzylowy (0,00096 mg/g). Żel zawiera także substancje pomocnicze takie jak sorbitol 70% (210 mg/g), etanol (93,35 mg/g), makrogologlicerolu hydroksystearynian oraz inne emulgatory, rozpuszczalniki i środki nawilżające, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwościami.
aldehyd cynamonowy, alkohol benzylowy, balsam peruwiański, benzoesan benzylu, cetylopirydyniowy chlorek, cynamonian benzylu, d-limonen, etanol, glicerol, glikol propylenowy, hydroksyetyloceluloza, ksylitol, kwas benzoesowy, kwas cytrynowy jednowodny, lewomentol, lidokainy chlorowodorek, linalol, makrogologlicerolu hydroksystearynian, makrogolu eter laurylowy, sacharyna sodowa, sodu cytrynian dwuwodny, sorbitol, żel na dziąsła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gardimax medica truskawkowy 5 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Gardimax medica truskawkowy, zawierający 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w formie tabletek do ssania, przeszedł standardowe badania przedkliniczne pod kątem bezpieczeństwa. Analizy toksykologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń, które nie byłyby już uwzględnione w charakterystyce produktu leczniczego, w tym w zakresie dawkowania, przeciwwskazań oraz działań niepożądanych. Brak specyficznych danych przedklinicznych wymagających dodatkowego omówienia potwierdza stabilny profil bezpieczeństwa preparatu w praktyce klinicznej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chloroheksydyna, chloroheksydyny dichlorowodorek, dokumentacja produktu leczniczego, działanie niepożądane, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, ocena bezpieczeństwa, ocena toksykologiczna, praktyka kliniczna, przeciwwskazanie, sorbitol, substancja pomocnicza, tabletka do ssania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
W praktyce klinicznej stosowanie Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (lidokainy chlorowodorek jednowodny 10 mg/ml) wymaga szczególnej uwagi w kontekście wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Po znieczuleniu miejscowym tym preparatem pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn przez co najmniej 24 godziny od zakończenia zabiegu. Czas ten jest niezbędny ze względu na możliwe utrzymujące się działanie ogólnoustrojowe lidokainy, które może wpływać na sprawność psychomotoryczną i czas reakcji, niezależnie od subiektywnego poczucia pacjenta. Lekarz ma obowiązek przekazać pacjentowi jasne i zrozumiałe informacje dotyczące tych ograniczeń, zarówno ustnie, jak i pisemnie, z potwierdzeniem zrozumienia oraz z wyprzedzeniem przed zabiegiem, aby umożliwić odpowiednie zaplanowanie powrotu do domu i dalszej opieki.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dystrybucja leku, działanie ogólnoustrojowe, działanie znieczulające, efekt znieczulający, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, Lignocainum Hydrochloricum, okres karencji, procedura medyczna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, środek do znieczulenia miejscowego, substancja pomocnicza, zabieg w znieczuleniu, zalecenie pooperacyjne, znieczulenie lidokainą, znieczulenie miejscowe