Specjalne ostrzeżenia
Ecugra

Przed zastosowaniem tikagreloru (Ecugra) konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza u osób z zaburzeniami krzepnięcia, aktywnymi krwawieniami, po zabiegach chirurgicznych oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne antykoagulanty). Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, natomiast leczenie przeciwfibrynolityczne i rekombinowanym czynnikiem VIIa może poprawić hemostazę. Zaleca się przerwanie tikagreloru na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie leku wymaga ostrożności. W badaniu PLATO wykazano, że tikagrelor może być stosowany do 12 miesięcy u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu, jednak nie zaleca się dłuższego leczenia u pacjentów z zawałem serca w wywiadzie.

Ryzyko krwawień podczas stosowania tikagreloru

Przed zastosowaniem leku Ecugra konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z następujących grup ryzyka:1

  • Pacjenci ze skłonnością do krwawień (np. z niedawnymi urazami, po zabiegach chirurgicznych, z zaburzeniami krzepnięcia lub aktywnymi/niedawnymi krwawieniami z przewodu pokarmowego)2
  • Pacjenci stosujący jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, doustne leki przeciwzakrzepowe i/lub leki fibrynolityczne) podane w ciągu 24 godzin przed zażyciem tikagreloru3

Stosowanie tikagreloru jest przeciwwskazane u pacjentów z:4

  • Czynnym, patologicznym krwawieniem
  • Krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie
  • Ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

Postępowanie w przypadku krwawień

W przypadku wystąpienia krwawienia należy uwzględnić następujące informacje:5

  • Transfuzja płytek nie powoduje odwrócenia działania przeciwpłytkowego tikagreloru i prawdopodobnie nie przyniesie korzyści klinicznych u pacjentów z krwawieniami
  • Desmopresyna stosowana z tikagrelorem prawdopodobnie nie będzie skuteczna w leczeniu incydentów krwawienia, ponieważ nie skraca standardowego czasu krwawienia
  • Leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy lub kwas traneksamowy) i/lub leczenie rekombinowanym czynnikiem VIIa może poprawić hemostazę6

Tikagrelor można ponownie zastosować po zidentyfikowaniu i opanowaniu przyczyny krwawienia.7

Postępowanie w przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania lekarzom i stomatologom faktu stosowania tikagreloru przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi oraz przed włączeniem nowych leków.8

W badaniu PLATO u pacjentów poddawanych pomostowaniu aortalno-wieńcowemu (CABG):9

  • Obserwowano więcej krwawień w grupie leczonej tikagrelorem niż klopidogrelem, gdy stosowanie leku przerwano 1 dzień przed zabiegiem
  • Podobna liczba ciężkich krwawień w obu grupach, gdy stosowanie leku przerwano na 2 lub więcej dni przed zabiegiem

W przypadku planowych zabiegów, gdy działanie przeciwpłytkowe jest niepożądane, tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed zabiegiem.10

Zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie tikagreloru podlega następującym ograniczeniom w zależności od stopnia niewydolności wątroby:11

  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby – stosowanie tikagreloru jest przeciwwskazane
  • Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby – należy zachować ostrożność ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne

Pacjenci po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu

Należy uwzględnić następujące zalecenia dotyczące pacjentów po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu:12

  • Pacjenci z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu mogą być leczeni tikagrelorem przez maksymalnie 12 miesięcy (dane z badania PLATO)
  • U pacjentów z zawałem serca w wywiadzie i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu nie zaleca się leczenia tikagrelorem dłużej niż rok, z uwagi na brak danych (pacjenci ci nie byli włączani do badania PEGASUS)

Pacjenci z ryzykiem wystąpienia incydentów bradykardii

Obserwacje dotyczące wpływu tikagreloru na ryzyko bradykardii wykazały:13

  • Zwiększoną częstość występowania głównie bezobjawowych pauz komorowych podczas leczenia tikagrelorem w porównaniu z klopidogrelem (monitorowanie EKG metodą Holtera)
  • Ograniczone doświadczenie kliniczne u pacjentów z podwyższonym ryzykiem incydentów bradykardii, gdyż byli oni wykluczeni z głównych badań

Zachowanie ostrożności zalecane jest u pacjentów:14

  • Z zespołem chorego węzła zatokowego (bez rozrusznika)
  • Z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia
  • Z omdleniami związanymi z bradykardią

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami leczniczymi wywołującymi bradykardię, jednak w badaniu PLATO nie obserwowano klinicznie istotnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu tikagreloru z takimi lekami jak:15

  • Beta-adrenolityki (96% pacjentów)
  • Antagoniści wapnia – diltiazem i werapamil (33% pacjentów)
  • Digoksyna (4% pacjentów)

W badaniu PLATO, w podgrupie poddanej badaniu Holtera, u pacjentów stosujących tikagrelor obserwowano pauzy komorowe >3 sekundy częściej niż u pacjentów przyjmujących klopidogrel w ostrej fazie OZW. Zjawisko to było wyraźniejsze u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.17 Przed dostosowaniem leczenia należy zawsze ocenić stan kliniczny pacjenta oraz przyjmowane przez niego leki jako potencjalne przyczyny obserwowanych zaburzeń.

Duszność podczas stosowania tikagreloru

U pacjentów leczonych tikagrelorem zgłaszano występowanie duszności o następującej charakterystyce:18

  • Duszność zwykle ma nasilenie od łagodnego do umiarkowanego
  • Objawy często ustępują bez konieczności odstawienia leku
  • Mechanizm powstawania duszności nie został w pełni wyjaśniony

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie tikagreloru u pacjentów z astmą i/lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) w wywiadzie, ponieważ w tej grupie może dojść do zwiększenia bezwzględnego ryzyka duszności.19

Jeśli pacjent zgłosi nowe incydenty duszności, wydłuży się czas ich trwania lub pogorszą się objawy duszności podczas leczenia tikagrelorem, należy:20

  • Przeprowadzić pełną diagnostykę
  • Rozważyć przerwanie leczenia tikagrelorem, jeśli pacjent źle znosi ten stan

Ośrodkowy bezdech senny

Po wprowadzeniu tikagreloru do obrotu zgłaszano przypadki ośrodkowego bezdechu sennego, w tym oddychania Cheyne’a-Stokesa. W przypadku podejrzenia ośrodkowego bezdechu sennego należy rozważyć dalszą ocenę kliniczną.21

Zaburzenia czynności nerek podczas leczenia tikagrelorem

Zwiększenie stężenia kreatyniny

Podczas leczenia tikagrelorem może wzrosnąć stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Mechanizm tego zjawiska nie został wyjaśniony. Zalecane są następujące działania:22

  • Regularne wykonywanie badań kontrolnych czynności nerek zgodnie z praktyką kliniczną
  • U pacjentów z OZW zaleca się kontrolę czynności nerek po miesiącu od rozpoczęcia leczenia tikagrelorem

Szczególnej uwagi wymagają:

  • Pacjenci w wieku ≥75 lat
  • Pacjenci z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek
  • Pacjenci stosujący leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny (ARB)

Zwiększenie stężenia kwasu moczowego

W trakcie leczenia tikagrelorem może rozwinąć się hiperurykemia. Zalecenia dotyczące postępowania:23

  • Zachować ostrożność u pacjentów z hiperurykemią lub dnawym zapaleniem stawów w wywiadzie
  • Nie zaleca się stosowania tikagreloru u pacjentów z nefropatią moczanową

Zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP)

W trakcie leczenia tikagrelorem bardzo rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP). Jest to potencjalnie śmiertelne schorzenie wymagające szybkiego leczenia, w tym plazmaferezy. Charakteryzuje się:24

  • Małopłytkowością
  • Mikroangiopatyczną niedokrwistością hemolityczną
  • Objawami neurologicznymi
  • Zaburzeniami czynności nerek
  • Gorączką

Zakłócenia testów czynnościowych płytek krwi

U pacjentów przyjmujących tikagrelor zgłaszano fałszywie ujemne wyniki testów czynnościowych płytek krwi (w tym testu HIPA) stosowanych do diagnozy małopłytkowości zależnej od heparyny (HIT).25 Zjawisko to jest związane z hamowaniem receptora P2Y12 na zdrowych płytkach dawcy przez tikagrelor obecny w surowicy/osoczu pacjenta.

Do prawidłowej interpretacji wyników testów czynnościowych płytek krwi stosowanych do diagnozy HIT wymagane są informacje o jednoczesnym leczeniu tikagrelorem.26

U pacjentów, u których rozwinęła się małopłytkowość zależna od heparyny, należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka dalszego leczenia tikagrelorem, uwzględniając zarówno prozakrzepowy stan HIT, jak i zwiększone ryzyko krwawienia przy jednoczesnym leczeniu antykoagulantem i tikagrelorem.27

Interakcje z kwasem acetylosalicylowym

Na podstawie obserwacji z badania PLATO nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru i kwasu acetylosalicylowego w dużych dawkach podtrzymujących (>300 mg). Wynika to z zaobserwowanej zależności pomiędzy dawką podtrzymującą kwasu acetylosalicylowego a względną skutecznością tikagreloru w porównaniu do klopidogrelu.Przedwczesne przerwanie leczenia

Przedwczesne przerwanie jakiegokolwiek leczenia przeciwpłytkowego, w tym produktem Ecugra, może zwiększać ryzyko:29

  • Zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych
  • Zawału serca
  • Udaru spowodowanego chorobą podstawową

Z tego powodu należy unikać przedwczesnego przerywania leczenia.

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Ecugra zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną dawkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.30

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl