Właściwości farmakokinetyczne
Cebion 0,1 g/ml

Kwas askorbinowy, będący składnikiem aktywnym leku Cebion (100 mg/ml, krople doustne), charakteryzuje się nieliniową farmakokinetyką z odwrotną zależnością między dawką a biodostępnością: przy dawce 1 g biodostępność wynosi 60-75%, przy 3 g około 40%, a przy 12 g spada do około 16%. Maksymalne stężenie w osoczu (do 4,2 mg/dl) osiągane jest około 3 godziny po podaniu dużej dawki. Metabolizm obejmuje odwracalne utlenianie do dehydroaskorbinianu w wątrobie oraz powstawanie nieaktywnych metabolitów (siarczan-2-askorbinian, szczawian), które są wydalane z moczem. Maksymalne stężenia w osoczu u zdrowych dorosłych wynoszą 1,34 ± 0,21 mg/dl u mężczyzn i 1,46 ± 0,22 mg/dl u kobiet, a całkowity obrót metaboliczny to około 1 mg/kg masy ciała na dobę.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne kwasu askorbowego

Kwas askorbowy, jako składnik aktywny leku Cebion (100 mg/ml, krople doustne, roztwór), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tej substancji.1

Wchłanianie kwasu askorbowego

Wchłanianie kwasu askorbowego zachodzi w ograniczonym stopniu i jest zależne od stężenia substancji w proksymalnym odcinku jelita cienkiego. Ważną cechą farmakologiczną jest odwrotna zależność między wielkością dawki a biodostępnością. Wraz ze zwiększaniem dawki jednorazowej obserwuje się zmniejszanie biodostępności kwasu askorbowego:2

Dawka jednorazowa Biodostępność
1 g 60-75%
3 g około 40%
12 g około 16%

Po zastosowaniu bardzo dużych dawek doustnych stężenie kwasu askorbowego w osoczu może chwilowo zwiększyć się do 4,2 mg/dl, przy czym szczyt stężenia obserwuje się około 3 godzin po podaniu.3

Części kwasu askorbowego, które nie ulegają wchłonięciu, są rozkładane przez florę bakteryjną jelita grubego, głównie do dwutlenku węgla (CO₂) i kwasów organicznych.4

Metabolizm kwasu askorbowego

U zdrowych dorosłych osób maksymalny obrót metaboliczny kwasu askorbowego wynosi 40-50 mg na dobę i jest osiągany przy stężeniach w osoczu na poziomie 0,8-1,1 mg/dl. Całkowity obrót metaboliczny oszacowano na około 1 mg/kg masy ciała na dobę.5

Znaczna część kwasu askorbowego ulega odwracalnemu utlenianiu do dehydroaskorbinianu w wątrobie. W mniejszych ilościach powstają nieczynne metabolity, takie jak siarczan-2-askorbinianu i szczawian, które są następnie wydalane z moczem.6

Dystrybucja kwasu askorbowego

Maksymalne stężenia kwasu askorbowego w osoczu u zdrowych osób wykazują niewielkie różnice związane z płcią:7

  • U mężczyzn: 1,34 ± 0,21 mg/dl
  • U kobiet: 1,46 ± 0,22 mg/dl

Regularne przyjmowanie około 180 mg kwasu askorbowego na dobę pozwala na utrzymanie ogólnej puli tej substancji w organizmie na poziomie przynajmniej 1,5 g. Charakterystyczną cechą dystrybucji kwasu askorbowego jest jego preferencyjne gromadzenie się w określonych narządach i tkankach, przede wszystkim w:8

  • Przysadce mózgowej – organ wydzielania wewnętrznego
  • Nadnerczach – gruczoły endokrynne
  • Soczewkach oka – struktura odpowiedzialna za akomodację
  • Leukocytach – komórki układu odpornościowego

Wydalanie kwasu askorbowego

Kwas askorbowy jest wydalany głównie z moczem, co stanowi ponad 80% drogi eliminacji. Substancja jest wydalana w większości w postaci niezmienionej, a jej średni okres półtrwania wynosi 2,9 godziny.9

Proces wydalania przez nerki obejmuje dwa mechanizmy:10

  1. Przesączanie kłębuszkowe – proces filtracji w kłębuszkach nerkowych
  2. Wchłanianie zwrotne – reabsorpcja w kanalikach bliższych nefronu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl