plamica skórna
Plamica skórna (purpura) to stan dermatologiczny charakteryzujący się występowaniem czerwono-fioletowych przebarwień skóry, które nie bledną pod wpływem ucisku. Zmiany te powstają w wyniku wynaczynienia krwi do skóry lub błon śluzowych.
Plamica może być objawem różnych schorzeń – od łagodnych stanów do poważnych zaburzeń hematologicznych czy układowych. Najczęstsze przyczyny obejmują zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenia naczyń krwionośnych, choroby zapalne, infekcje oraz reakcje polekowe. Szczególnymi postaciami klinicznymi są plamica małopłytkowa, plamica alergiczna (Schönleina-Henocha), plamica starczą oraz plamica posteroidowa.
Diagnostyka plamicy obejmuje badania morfologii krwi, układu krzepnięcia, badania immunologiczne oraz w wybranych przypadkach biopsję skóry. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadku plamicy małopłytkowej stosuje się kortykosteroidy, leki immunosupresyjne lub immunoglobuliny, natomiast w plamicy zapalnej istotne jest leczenie choroby podstawowej.
Właściwa ocena charakteru zmian i ich rozległości ma kluczowe znaczenie dla ustalenia procesu diagnostycznego i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Plamica utrzymująca się lub nawracająca zawsze wymaga pogłębionej diagnostyki w kierunku chorób ogólnoustrojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Małopłytkowość immunologiczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Idiopatyczna plamica małopłytkowa (ITP) to autoimmunologiczne schorzenie charakteryzujące się małopłytkowością wynikającą z przyspieszonego niszczenia płytek krwi przez przeciwciała oraz niewystarczającej kompensacji produkcji w szpiku. Klinicznie manifestuje się skłonnością do krwawień, wybroczyn i siniaków, których nasilenie koreluje z poziomem trombocytów. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest badanie fizykalne oraz ocena liczby płytek krwi, przy czym wartości progowe dla leczenia w ciąży to 20-30 × 10^9/L, a przy porodzie ≥50 × 10^9/L. Leczenie obejmuje stosowanie kortykosteroidów (np. prednizon, deksametazon), dożylnej immunoglobuliny (IVIG) oraz leków immunosupresyjnych, a w wybranych przypadkach splenektomię. Opieka pielęgniarska koncentruje się na zapobieganiu krwawieniom, monitorowaniu objawów, edukacji pacjenta oraz wsparciu emocjonalnym.
ciśnienie tętnicze krwi, działania niepożądane leków, immunoglobulina dożylna, kortykosteroidy, krwawienie dziąseł, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z nosa, leki przeciwzakrzepowe, makrofagi, małopłytkowość immunologiczna, naczynia włosowate, obniżona liczba płytek krwi, plamica skórna, przeciwciała anty-D, rytuksymab, skłonność do krwawień, splenektomia, techniki relaksacyjne, transfuzja płytek krwi, trombocytopenia, wytwarzanie przeciwciał