scyntygrafia wątroby

Scyntygrafia wątroby to nieinwazyjna metoda diagnostyczna medycyny nuklearnej, polegająca na obrazowaniu wątroby po podaniu dożylnym radiofarmaceutyku. Znaczniki radioaktywne są wychwytywane przez komórki wątrobowe lub komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego wątroby, co umożliwia ocenę funkcji i morfologii narządu.

Najczęściej stosowanymi radiofarmaceutykami w scyntygrafii wątroby są koloid siarczkowy znakowany technetem-99m oraz pochodne kwasu iminodwuoctowego (IDA) znakowane technetem-99m. Badanie umożliwia ocenę wielkości i kształtu wątroby, wykrywanie ogniskowych zmian miąższowych (np. guzów, torbieli, ropni), a także ocenę przepływu krwi przez narząd.

Scyntygrafia wątroby znajduje zastosowanie w diagnostyce chorób wątroby i dróg żółciowych, w tym marskości, zmian ogniskowych, zaburzeń przepływu żółci oraz monitorowaniu funkcji narządu po przeszczepie. Jest szczególnie przydatna w ocenie dynamicznej funkcji wątroby i dróg żółciowych, co jest trudne do uzyskania przy pomocy innych metod obrazowych.

W porównaniu do innych technik obrazowania, takich jak USG, TK czy MRI, scyntygrafia wątroby dostarcza unikalnych informacji o funkcji metabolicznej narządu, a nie tylko o jego anatomii. Badanie charakteryzuje się stosunkowo niskim obciążeniem radiacyjnym dla pacjenta i jest dobrze tolerowane, choć obecnie jest rzadziej wykonywane ze względu na rozwój innych technik diagnostycznych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl