priapizm

Priapizm to stan chorobowy charakteryzujący się przedłużającą się, bolesną erekcją prącia, niezwiązaną z pobudzeniem seksualnym. Dolegliwość ta wymaga pilnej interwencji medycznej, ponieważ może prowadzić do trwałego uszkodzenia tkanek prącia i zaburzeń erekcji.

Wyróżnia się dwa główne typy priapizmu: niedokrwienny (tzw. niskiego przepływu), będący stanem nagłym wymagającym natychmiastowej interwencji, oraz nieniedokrwienny (wysokiego przepływu), który zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla tkanek. Priapizm niedokrwienny charakteryzuje się sztywnym i bolesnym członkiem, podczas gdy w typie nieniedokrwiennym erekcja jest zwykle mniej sztywna i niebolesna.

Przyczyny priapizmu są różnorodne i obejmują: choroby hematologiczne (szczególnie niedokrwistość sierpowatokrwinkowa), leki (m.in. niektóre psychotropowe, przeciwnadciśnieniowe, hormony), urazy, nowotwory czy zaburzenia neurologiczne. W leczeniu priapizmu niedokrwiennego stosuje się aspirację krwi z ciał jamistych, iniekcje leków obkurczających naczynia oraz zabiegi chirurgiczne w przypadkach opornych na leczenie.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapine Orion 100 mg

Terapia kwetiapiną wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w planowaniu leczenia. Najczęstsze objawy (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy odstawienia. Kwetiapina powoduje także zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego (zwłaszcza LDL), spadek HDL, przyrost masy ciała oraz zmniejszenie hemoglobiny. Charakterystyczne jest niedociśnienie ortostatyczne z objawami takimi jak tachykardia i omdlenia, szczególnie podczas zwiększania dawki. Monitorowanie enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGTP) jest konieczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, gdyż ich aktywność może wzrastać, ale zwykle ustępuje podczas dalszej terapii. Należy także kontrolować morfologię krwi z uwagi na ryzyko leukopenii, neutropenii, małopłytkowości oraz agranulocytozy, która wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, aminotransferazy, ból głowy, cholesterol całkowity, cukrzyca, dysfagia, dyskinezy późne, frakcja HDL cholesterolu, hemoglobina, hiperglikemia, hiponatremia, hipotermia, hormon antydiuretyczny, kinaza kreatynowa, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, napady drgawkowe, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczyniowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, triglicerydy, układ pozapiramidowy, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olzapin 15 mg

Profil bezpieczeństwa olanzapiny został szczegółowo opisany na podstawie danych z badań klinicznych oraz zgłoszeń spontanicznych. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1% pacjentów) obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), metaboliczne (istotny przyrost masy ciała, podwyższone stężenia cholesterolu, glukozy i triglicerydów, cukromocz) oraz hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia). Długotrwałe stosowanie (≥48 tygodni) wiąże się z narastającym ryzykiem zaburzeń metabolicznych, w tym rozwojem lub nasileniem cukrzycy, czasem z powikłaniami takimi jak kwasica ketonowa czy śpiączka. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, bradykardię, wydłużenie QTc, a rzadko ciężkie arytmie prowadzące do nagłej śmierci. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie trzustki, wysypki skórne, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadko).
akatyzja, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, astenia, bradykardia, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, morfologia krwi, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakrzep z zatorami, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Actavis 15 mg

Escitalopram Actavis, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do najczęstszych należą bóle głowy (>10% pacjentów), nudności (bardzo często), zmiany apetytu i masy ciała (często), zaburzenia snu, niepokój, oraz objawy ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QT i Torsade de Pointes), a także zaburzenia psychiczne, w tym mania i myśli samobójcze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia objawów odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia, które obejmują zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, lęk, nudności i inne objawy neurologiczne i somatyczne.
akatyzja, anorgazmia, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskinezja, halucynacje, hipokaliemia, hiponatremia, homeostaza wodno-elektrolitowa, hormon antydiuretyczny, impotencja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, mydriaza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gerocilan

Produkt leczniczy Gerocilan zawierający tadalafil w dawce 2,5 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego działanie rozszerzające naczynia krwionośne i potencjalne interakcje, zwłaszcza z azotanami, co jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu układu sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy. Należy monitorować ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Szczególną uwagę zwraca się na pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia oraz tych stosujących leki przeciwnadciśnieniowe, zwłaszcza blokery receptorów α1-adrenergicznych (np. doksazosynę), ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstoskurcz, doksazosyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Urostad 0,4 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda 0,4 mg

Tamsulosyna, substancja czynna leku Urostad 0,4 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10. Do najczęstszych należą zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (1,3%), bóle głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia, kołatanie serca oraz niedociśnienie ortostatyczne. W obrębie układu oddechowego obserwuje się zapalenie błony śluzowej nosa i krwawienia z nosa. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe obejmują zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty i suchość w ustach. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz złuszczające zapalenie skóry, również występują często. W zakresie układu rozrodczego zgłaszane są zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny, niezdolność do wytrysku oraz priapizm, który wymaga pilnej interwencji medycznej. Ponadto, pacjenci mogą doświadczać astenii, czyli uogólnionego osłabienia.
astenia, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, tamsulosyna, Urostad, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Silungo 20 mg

Profil bezpieczeństwa syldenafilu w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących dorosłych oraz pacjentów pediatrycznych, stosujących dawki 20 mg, 40 mg lub 80 mg trzy razy na dobę. W badaniu z udziałem 207 dorosłych pacjentów, częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła od 2,9% do 8,5% w grupach syldenafilu, w porównaniu do 2,9% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to bóle głowy, zaczerwienienia skóry twarzy, niestrawność, biegunka oraz bóle kończyn. W badaniu skojarzonej terapii syldenafilu z epoprostenolem (dawki do 80 mg TID) częstość przerwania leczenia była niższa w grupie syldenafil+epoprostenol (5,2%) niż w grupie placebo+epoprostenol (10,7%). Długoterminowe badania (do 3 lat) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa, choć w terapii skojarzonej zaobserwowano dodatkowe działania niepożądane, takie jak przekrwienie oczu, niewyraźne widzenie, nocne poty i suchość w ustach.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból kręgosłupa, ból w klatce piersiowej, choroba refluksowa, chromatopsja, drgawki, epoprostenol dożylny, ginekomastia, głuchota nerwowo-czuciowa, hematospermia, krwawienie do siatkówki, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łysienie, migrena, nadwrażliwość, nagła utrata słuchu, NAION, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niedotlenienie, niestrawność, niewydolność prawej komory serca, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nieżyt żołądkowo-jelitowy, nocne poty, odoskrzelowe zapalenie płuc, omdlenie, parestezja, priapizm, przekrwienie oka, przekrwienie śluzówki nosa, rumień, suchość w ustach, światłowstręt, świst krtaniowy, tętnicze nadciśnienie płucne, widzenie na niebiesko, wodnisty katar, wstrząs kardiogenny, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry twarzy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zamknięcie naczyń siatkówki, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie płynów, zawrót głowy, żylaki odbytu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kwetaplex 200 mg

Kwetiapina, substancja czynna leku Kwetaplex, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, objawy odstawienia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów (≥200 mg/dl), cholesterolu całkowitego (≥240 mg/dl, głównie LDL), obniżenie HDL (<40 mg/dl u mężczyzn, <50 mg/dl u kobiet) oraz przyrost masy ciała powyżej 7% wartości wyjściowej. W zakresie hematologicznym bardzo często obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet) ze średnim spadkiem o 1,5 g/dl, leukopenię (WBC ≤3x10⁹/L), a rzadziej neutropenię, małopłytkowość i agranulocytozę. Ponadto często występuje hiperprolaktynemia (>20 μg/l u mężczyzn, >30 μg/l u kobiet), a także objawy pozapiramidowe i dyzartria. Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego należy zwrócić uwagę na tachykardię, palpitacje oraz rzadkie, ale poważne wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do torsade de pointes i nagłego zgonu.
agranulocytoza, arytmia komorowa, cholesterol LDL, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, dysfagia, dyskineza późna, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipotermia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedrożność jelit, obniżenie HDL, padaczka, parasomnia, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół metaboliczny, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpix SR 4 mg

Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Polpix SR stosowany w leczeniu choroby Parkinsona wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do najczęstszych należą senność (bardzo często, ≥1/10) zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, omamy (często, ≥1/100 do <1/10) w monoterapii oraz dyskinezy (bardzo często) w terapii skojarzonej z lewodopą. Często obserwuje się również zawroty głowy, nagłe napady snu, niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie, nudności (bardzo często) oraz obrzęki obwodowe. Rzadziej występują reakcje psychotyczne, takie jak majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także czkawka i zaburzenia wątrobowe o nieznanej częstości. W terapii skojarzonej z lewodopą senność i nudności są zgłaszane bardzo często lub często, co wskazuje na konieczność monitorowania tych objawów.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, dyskineza, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nagły napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaparcie, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gerocilan

Produkt leczniczy Gerocilan zawierający tadalafil 10 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na swoje działanie wazodylatacyjne i potencjalne ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu sercowo-naczyniowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu chorobowego oraz ocena stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, gdyż aktywność seksualna niesie ryzyko kardiologiczne. Tadalafil może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilające działanie azotanów, a jego skuteczność nie jest potwierdzona u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów. W trakcie stosowania odnotowano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagłe zgony sercowe, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu, udar mózgu oraz przemijające napady niedokrwienne (TIA). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną, ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia tętniczego.
azotany, białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, częstoskurcz, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zniekształcenie członka, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sildenafil Dr. Max

Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem w leczeniu zaburzeń erekcji konieczna jest szczegółowa ocena stanu pacjenta, w tym badanie podmiotowe i przedmiotowe oraz ocena układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko wystąpienia powikłań kardiologicznych. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, prowadzące do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory (np. zwężenie ujścia aorty), kardiomiopatią przerostową oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia.
azotan, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwagregacyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, lek rozszerzający naczynia, nadciśnienie, nagła śmierć sercowa, NAION, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, wazodylatacja, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty
Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitil 20 mg

Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją leczenia. Do najczęstszych działań należą zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego), neurologiczne (bóle głowy, bezsenność, senność), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia) oraz skórne (zwiększone pocenie się, wysypka). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT w EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, a także myśli i zachowania samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi chorobami serca, hipokalemią oraz u kobiet.
akatyzja, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, działanie niepożądane, escytalopram, hipokalemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jadłowstręt, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwotok maciczny, mania, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii zyprazydonem, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego oraz oceny stanu zdrowia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka wydłużenia odstępu QT, które jest dawkozależne i może prowadzić do torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z bradykardią, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Zaleca się wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz wykonanie badania EKG przed i w trakcie leczenia, z przerwaniem terapii przy QTc > 500 ms. Należy również monitorować objawy arytmii, a u pacjentów z chorobą serca zachować szczególną ostrożność. Zyprazydon nie jest zatwierdzony do leczenia schizofrenii u dzieci i młodzieży, a u osób z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie wymaga ostrożności. Ryzyko wystąpienia niepożądanych zdarzeń mózgowo-naczyniowych, w tym udaru, jest zwiększone u pacjentów z otępieniem i czynnikami ryzyka udaru, dlatego lek należy stosować z rozwagą w tej populacji.
badanie EKG, bradykardia, dyskineza późna, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, lek przeciwpsychotyczny, limfadenopatia, mlekotok, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, otępienie, priapizm, prolaktyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zyprazydon
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil STADA

Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko kardiologiczne związane z aktywnością seksualną oraz właściwości wazodylatacyjne tadalafilu, które mogą powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego i nasilać działanie hipotensyjne azotanów. U pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów skuteczność leku nie została jednoznacznie potwierdzona. W trakcie stosowania tadalafilu odnotowano poważne działania niepożądane, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagłe zgony sercowe, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne (TIA) oraz objawy sugerujące dysfunkcję układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
azotany, białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, doksazosyna, dziedziczna nietolerancja galaktozy, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rytonawir, sakwinawir, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml

Propofol 2% MCT/LCT Fresenius (20 mg/ml) jest stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest niedociśnienie tętnicze, które może wymagać dożylnego podania płynów i zmniejszenia szybkości infuzji. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się często bradykardię i tachykardię podczas indukcji, a rzadko ciężką bradykardię prowadzącą do asystolii. Inne poważne działania to arytmia, niewydolność serca o szybkim przebiegu, obrzęk płuc oraz zapis EKG odpowiadający zespołowi Brugadów. W układzie nerwowym często występuje ból głowy podczas wybudzania, a rzadziej ruchy padaczkopodobne, drgawki, opistotonus, zawroty głowy i pooperacyjna utrata przytomności. Ze strony układu oddechowego często obserwuje się przemijający bezdech, kaszel i czkawkę, a depresja oddechowa może wymagać wspomagania oddychania.
asystolia, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna, martwica tkanek, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, opistotonus, priapizm, propofol, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, ruchy padaczkopodobne, skurcz oskrzeli, tachykardia, zakrzepica żył, zapalenie trzustki, zespół Brugadów, zespół infuzji propofolu, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Bluefish 20 mg

Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), najczęściej wywołuje działania niepożądane w pierwszych dwóch tygodniach terapii, które z czasem ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (bardzo często, ≥ 1/10), nudności (bardzo często, ≥ 1/10), zaburzenia snu, zawroty głowy, biegunka, suchość w ustach oraz wzmożone pocenie się (często, ≥ 1/100 do < 1/10). Istotnym ryzykiem jest wydłużenie odstępu QT w EKG, co może prowadzić do arytmii komorowych, w tym torsades de pointes, szczególnie u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub istniejącymi chorobami serca. Ponadto, u pacjentów powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym escytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Odstawienie leku, zwłaszcza nagłe, może powodować objawy odstawienne takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia, pobudzenie, nadmierne pocenie się i zaburzenia emocjonalne, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Prostamnic 0,4 mg

Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg (Prostamnic) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układ nerwowy (zawroty głowy 1,3%, ból głowy, omdlenia), okulistyczny (niewyraźne widzenie), sercowo-naczyniowy (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne), górne drogi oddechowe (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa) oraz reakcje skórne i zaburzenia układu rozrodczego (np. priapizm, wytrysk wsteczny). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy) oraz ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas zabiegów okulistycznych, co wymaga odpowiedniego przygotowania i monitorowania pacjentów. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, arytmie) oraz duszność, choć ich częstość i związek przyczynowy nie są precyzyjnie określone.
arytmia, astenia, biegunka, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwotok z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, wysypka skórna, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rispolept

Rysperydon, stosowany zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem umieralności (4,0% vs. 3,1% placebo; OR 1,21, 95% CI 0,7-2,1) oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo; OR 2,96, 95% CI 1,34-7,50). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu, gdyż obserwowano wzrost śmiertelności do 7,3% w tej grupie. Rysperydon jest wskazany wyłącznie do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, po nieskuteczności metod niefarmakologicznych. Należy unikać leczenia pacjentów z innymi typami otępienia ze względu na wyższe ryzyko powikłań naczyniowo-mózgowych. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę objawów udaru, niedociśnienia ortostatycznego, zaburzeń hematologicznych (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), a także działań niepożądanych takich jak późne dyskinezy, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz hiperglikemia i przyrost masy ciała.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba Parkinsona, dyskinezy, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, otępienie naczyniowe, otępienie typu mieszanego, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, rysperydon, śpiączka cukrzycowa, wydłużenie QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, zespół wiotkiej tęczówki, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 40 mg

Lek Zypsila, zawierający zyprazydon w postaci wodorosiarczanu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały udokumentowane w badaniach klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na wpływ leku na układ sercowo-naczyniowy, gdzie stwierdzono wydłużenie odstępu QT w EKG, umiarkowane i zależne od dawki, z 12,3% zapisów EKG wykazujących wydłużenie QT o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, torsade de pointes, reakcje anafilaktyczne oraz żylne choroby zakrzepowo-zatorowe. W badaniach długoterminowych obserwowano również przejściowe zwiększenie stężenia prolaktyny, z rzadkimi objawami klinicznymi hiperprolaktynemii, takimi jak ginekomastia czy mlekotok.
akatyzja, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, działanie niepożądane, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokalcemia, limfopenia, mlekotok, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parkinsonizm, priapizm, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zyprazydon wodorosiarczan
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadaxin

Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem w dawce 20 mg (produkt Tadaxin) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia rozpoznania zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz identyfikacji ich przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko powikłań związanych z aktywnością seksualną oraz właściwości rozszerzające naczynia krwionośne tadalafilu, które mogą powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie tadalafilu z azotanami jest przeciwwskazane z powodu ryzyka nasilenia działania hipotensyjnego. Ponadto, stosowanie tadalafilu u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów nie jest potwierdzone jako skuteczne. Należy również unikać kojarzenia tadalafilu z doksazosyną ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
azotany, białaczka, bloker receptorów alfa-adrenergicznych, centralna surowicza chorioretinopatia, ciężka niewydolność wątroby, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Quator 20 mg

Przedawkowanie tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, może skutkować nasileniem działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych, zwłaszcza przy dawkach pojedynczych powyżej 20 mg oraz dawkach wielokrotnych przekraczających 100 mg/dobę. W badaniach klinicznych dawki pojedyncze sięgające 500 mg oraz wielokrotne do 100 mg/dobę były stosowane, a objawy przedawkowania obejmują m.in. nasilone bóle głowy (>100 mg), zaburzenia układu pokarmowego, bóle mięśniowe, przejściowe zaburzenia widzenia (>200 mg), niedociśnienie tętnicze (>200 mg), priapizm (>100 mg), zawroty głowy (>200 mg) oraz zaburzenia rytmu serca (>300 mg). Szczególnie istotne są interakcje z azotanami, alfa-adrenolitykami i lekami przeciwnadciśnieniowymi, które mogą nasilać objawy nawet przy dawkach powyżej 20 mg.
alfa-adrenolityk, azotan, ból głowy, ból mięśniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dawka pojedyncza, dawka wielokrotna, dostęp dożylny, działanie niepożądane, eliminacja tadalafilu, hemodializa, interakcja lekowa, kołatanie serca, konsultacja urologiczna, lek hipotensyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwnadciśnieniowy, monitorowanie parametrów życiowych, nasilone działanie niepożądane, niedociśnienie tętnicze, objawy przedawkowania, postępowanie objawowe, priapizm, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, tadalafil, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenie widzenia, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg

Kwetiapina (Kventiax) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęściej obserwowane (≥10%) to senność, zawroty głowy, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, zaburzenia metaboliczne (wzrost triglicerydów >200 mg/dl u dorosłych, cholesterolu całkowitego ≥240 mg/dl, spadek HDL <40 mg/dl u mężczyzn i <50 mg/dl u kobiet), zwiększenie masy ciała >7%, zmniejszenie hemoglobiny do ≤13 g/dl u mężczyzn i ≤12 g/dl u kobiet oraz objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS. Ponadto kwetiapina może indukować zaburzenia kardiologiczne, w tym niedociśnienie ortostatyczne, wydłużenie odstępu QT, przedsionkowe zaburzenia rytmu, torsades de pointes oraz zatrzymanie akcji serca.
agranulocytoza, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza późna, dyzartria, hemifumaran, hiperprolaktynemia, kserostomia, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia noworodkowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 36 mg

Concerta, zawierająca chlorowodorek metylofenidatu w dawkach 18 mg i 36 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność, nerwowość i ból głowy (występujące u ≥1/10 pacjentów), a także zaburzenia metaboliczne, w tym jadłowstręt i zmniejszenie apetytu (≥1/100 do <1/10). U dzieci długotrwale leczonych może dochodzić do umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga regularnego monitorowania antropometrycznego. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują nagłą śmierć sercową (<1/10 000), stany maniakalne, dezorientację, zaburzenia libido i splątanie (≥1/10 000 do <1/1000), a także próby samobójcze i przemijający nastrój depresyjny (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa (≥1/100 do <1/10), oraz reakcje nadwrażliwości (≥1/1000 do <1/100) również wymagają uwagi klinicznej.
apatia, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, Concerta, częstomocz, dezorientacja, długotrwała erekcja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, lek o natychmiastowym uwalnianiu, leukopenia, łuszczenie się skóry, morfologia krwi, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwistość, nieprawidłowe myślenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan maniakalny, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, urojenie, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenie libido, zaburzenie myślenia, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zmniejszenie apetytu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 300 mg

Lek Kefrenex zawiera kwetiapinę fumaranu i wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące (≥10%) działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (wzrost triglicerydów, cholesterolu całkowitego, głównie LDL, spadek HDL, zwiększenie masy ciała) oraz inne, takie jak suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia i zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne powikłania, w tym kardiologiczne (wydłużenie QT, torsade de pointes, nagłe zgony) oraz ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS). Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z wytycznymi CIOMS III, co ułatwia ocenę ryzyka i podejmowanie decyzji terapeutycznych.
agranulocytoza, anemia, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca, duszność, dysfagia, dyzartria, eozynofil, fosfokinaza kreatynowa, fumaran kwetiapiny, ginekomastia, hemoglobina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotermia, kołatanie serca, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka z eozynofilią, zaburzenia rytmu przedsionkowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodka, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil APTEO MED

Przed rozpoczęciem terapii preparatem Tadalafil APTEO MED konieczna jest szczegółowa diagnostyka, obejmująca wywiad chorobowy, badanie fizykalne oraz ocenę układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko poważnych incydentów kardiologicznych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne. Tadalafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu naczyniorozszerzającym, może obniżać ciśnienie tętnicze i nasilać hipotensję wywołaną azotanami (przeciwwskazanie bezwzględne) oraz lekami α1-adrenolitycznymi, zwłaszcza doksazosyną. Należy również monitorować pacjentów pod kątem zaburzeń widzenia (CSCR, NAION) i nagłej utraty słuchu, a w przypadku wystąpienia tych objawów natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, doksazosyna, działanie hipotensyjne azotanów, erytromycyna, fosfodiesteraza typu 5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenie rytmu serca, laktoza, lek blokujący receptor α1-adrenergiczny, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rytonawir, sakwinawir, silny inhibitor enzymu CYP3A4, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwość naczyniorozszerzająca, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Działania niepożądane

Mirtazapina, stosowana w dawkach do 60 mg przez okres do 12 tygodni, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący liczne działania niepożądane, z których najczęstsze (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu. Ponadto, mirtazapina może indukować zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość, eozynofilia), wymagające monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy objawach infekcji lub krwawień. Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują senność, uspokojenie, bóle i zawroty głowy, drżenia, parestezje, a także ryzyko zespołu serotoninowego i drgawek, szczególnie u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Mirtazapina może również powodować zaburzenia psychiczne, w tym lęk, bezsenność, manię, halucynacje, akatyzję, agresję oraz myśli i zachowania samobójcze, co wymaga ścisłej obserwacji stanu psychicznego pacjentów, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferaza, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie niepożądane reakcje skórne, depresja szpiku kostnego, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kinaza kreatynowa, lek przeciwdepresyjny, małopłytkowość, mioklonie, mirtazapina, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, parestezje, pęcherzowe zapalenie skóry, priapizm, rabdomioliza, randomizowane badanie kliniczne, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Permen Med

Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Permen Med 25 mg) w leczeniu zaburzeń erekcji, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki, obejmującej ocenę podmiotową i przedmiotową oraz samodzielną ocenę pacjenta za pomocą narzędzia diagnostycznego dołączonego do ulotki. Ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną oraz wazodylatacyjne działanie syldenafilu prowadzące do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, wskazana jest dokładna ocena układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Syldenafil jest przeciwwskazany w skojarzeniu z azotanami ze względu na nasilenie ich działania hipotensyjnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijające napady niedokrwienne oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
alfa-adrenolityk, azotany, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atomoksetyna Medice 10 mg

Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych w populacji pediatrycznej i dorosłych. U dzieci najczęstsze objawy to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii. Zmniejszenie łaknienia może powodować początkowe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu, jednak długoterminowo pacjenci osiągają przewidywane parametry wzrostowe. Inne często występujące działania to nudności, wymioty i senność (10-11%), zwykle łagodne i przejściowe. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie łaknienia (14,9%), ból głowy (16,3%), suchość w jamie ustnej (18,4%), nudności (26,7%) oraz bezsenność (11,3%), z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń psychicznych, w tym zachowań samobójczych, agresji i psychoz, które wymagają monitorowania zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki.
anoreksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, hepatotoksyczność, kołatanie serca, lęk, migrena, mydriaza, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, nudności, omamy, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parcie na pęcherz, parestezje, pokrzywka, priapizm, psychoza, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tiki, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadalafil PMCS 10 mg

Przedawkowanie tadalafilu, mimo stosunkowo niskiego profilu toksyczności, wymaga starannej oceny klinicznej i monitorowania pacjenta. Doświadczenia kliniczne wykazały, że dawki jednorazowe do 500 mg u zdrowych ochotników oraz wielokrotne dawki do 100 mg u pacjentów nie powodują istotnych zmian w profilu działań niepożądanych w porównaniu do standardowego dawkowania. Objawy przedawkowania obejmują nasilone działania niepożądane typowe dla dawek terapeutycznych, takie jak ból głowy, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, bóle mięśniowe, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, przedłużony wzwód (priapizm) trwający ponad 4 godziny, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia widzenia. Szczególnie istotne jest ryzyko hipotonii u pacjentów stosujących jednocześnie azotany, alfa-adrenolityki, inne inhibitory PDE-5 oraz silne inhibitory CYP3A4, co wymaga intensywnego monitorowania i agresywnego leczenia objawowego.
alfa-adrenolityk, amina presyjna, azotan, ból głowy, ból mięśniowy, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, eliminacja tadalafilu, hemodializa, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE-5, interakcja lekowa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji nerek, monitorowanie funkcji wątroby, monitorowanie krążenia, oczyszczanie krwi, parametr hemodynamiczny, priapizm, przedawkowanie, tadalafil, Tadalafil PMCS, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – SILDEROS 25 mg

Profil bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej leku SILDEROS, opiera się na danych klinicznych z 9570 pacjentów w 74 badaniach podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, uczucie zatkanego nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym zaburzenia widzenia barwnego (np. widzenie na niebiesko) i niewyraźne widzenie. Działania te występowały z większą częstością niż w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne klinicznie działania niepożądane obejmują poważne incydenty sercowo-naczyniowe (nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmia komorowa, migotanie przedsionków, niestabilna dławica), neurologiczne (udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, drgawki, omdlenia), poważne powikłania okulistyczne (przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego NAION, zamknięcie naczyń siatkówki, krwotok siatkówkowy), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczna naskórka) oraz priapizm wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, drgawki, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niedrożność nosa, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar mózgu, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia barwnego, zaburzenie erekcji, zaczerwienienie twarzy, zamknięcie naczyń siatkówki, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketipinor 200 mg

Ketipinor, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, jest dostępny w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg. Do bardzo często występujących działań niepożądanych (≥10%) należą senność, zawroty głowy związane z niedociśnieniem ortostatycznym, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, zaburzenia metaboliczne (wzrost triglicerydów >200 mg/dl u dorosłych, cholesterolu całkowitego i LDL, spadek HDL), przyrost masy ciała (>7% masy wyjściowej), zmniejszenie hemoglobiny (≤13 g/dl u mężczyzn, ≤12 g/dl u kobiet) oraz objawy pozapiramidowe. Często obserwuje się leukopenię (≤3 x 10^9/l), hiperprolaktynemię (>20 mcg/l u mężczyzn, >30 mcg/l u kobiet), zaburzenia funkcji tarczycy, hiperglikemię (≥126 mg/dl na czczo), a także zaburzenia neurologiczne i kardiologiczne, takie jak tachykardia, kołatanie serca i wydłużenie odstępu QT. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne (agranulocytoza), ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS), rabdomioliza oraz złośliwy zespół neuroleptyczny.
agranulocytoza, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, dysfagia, dysfunkcja tarczycy, dyskinezy późne, dyzartria, eozynofilia, fumaran kwetiapiny, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotermia, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone ALT, priapizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, torsades de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodków, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripsan 15 mg

Profil bezpieczeństwa arypiprazolu, substancji czynnej leku Aripsan, został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych oraz w obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>3%) są akatyzja i nudności. W badaniach kontrolowanych placebo, częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) u pacjentów ze schizofrenią wynosiła 19% dla arypiprazolu i 13,1% dla placebo, natomiast u pacjentów z epizodami maniakalnymi w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I EPS występowały u 23,5% leczonych arypiprazolem i 53,3% leczonych haloperydolem. Akatyzja u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi występowała u 12,1% osób leczonych arypiprazolem, a u pacjentów ze schizofrenią u 6,2%. W populacji młodzieży (13-17 lat) częstość działań niepożądanych była zbliżona do dorosłych, z wyjątkiem wyższej częstości senności, zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji (odpowiednio ≥10% i do 16%). Średnie przyrosty masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wynosiły 2,4 kg po 12 tygodniach i 5,8 kg po 30 tygodniach leczenia arypiprazolem.
dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, fotofobia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, schizofrenia, śpiączka hiperosmolarna, torsades de pointes, zaburzenia krążenia mózgowego, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Viavardis 5 mg

Viavardis, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, jest lekiem stosowanym w terapii, którego działania niepożądane mają najczęściej charakter przemijający i o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, z wyższą częstością u osób ≥65 lat (16,2% przy dawce 20 mg) w porównaniu do młodszych (11,8%). Zawroty głowy również częściej występują u starszych pacjentów (3,7% vs 0,7%). Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wykazują zwiększoną częstość zawrotów głowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak priapizm, krwawienia z prącia, hematospermia i krwiomocz, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z MedDRA, obejmując szeroki zakres układów i narządów, z częstością od bardzo częstych (≥1/10) do częstych (≥1/100 do <1/10).
aminotransferaza, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, wardenafil, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vardenafil Aristo

Przed rozpoczęciem terapii wardenafilem (Vardenafil Aristo) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak nagły zgon, zawał mięśnia sercowego, tachyarytmie komorowe czy dławica piersiowa. Wardenafil, będący inhibitorem PDE5, wykazuje działanie wazodylatacyjne, co może prowadzić do łagodnego obniżenia ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z anatomicznymi zaburzeniami serca (np. zwężeniem aorty) oraz u osób stosujących leki blokujące receptory α-adrenergiczne. U pacjentów powyżej 65. roku życia zaleca się rozważenie dostosowania dawki maksymalnej 20 mg ze względu na zmniejszoną tolerancję. Ponadto, wardenafil może wydłużać odstęp QTc w EKG (np. 10 mg powoduje średnie wydłużenie o 8 ms), co wymaga ostrożności u pacjentów z hipokaliemią, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III.
białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, enzym CYP3A4, fosfodiesteraza typu 5, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krwotok mózgowy, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, nagły zgon sercowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nitroprusydek sodowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QTc, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skrzywienie prącia, szpiczak mnogi, tachyarytmia komorowa, tachykardia, tartrazyna, wazodylatacja, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego, zespół wydłużonego QT, zniekształcenie prącia, żółcień pomarańczowa, zwężenie aorty, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Egoropal 50 mg

Palmitynian paliperydonu (Egoropal) w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania to bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, stwardnienie, świąd, guzki), parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy, drżenie, biegunka, zmęczenie i dystonia. Akatyzja oraz sedacja/senność wykazują zależność od dawki. Reakcje miejscowe, zwłaszcza ból, są łagodne do umiarkowanych i zmniejszają się z czasem terapii; wstrzyknięcia do mięśnia naramiennego są nieco bardziej bolesne niż do mięśnia pośladkowego. Objawy pozapiramidowe (EPS) obejmują parkinsonizm, akatyzję, dyskinezę, dystonię i drżenie, z szerokim spektrum symptomów. Ponadto, palmitynian paliperydonu powoduje podwyższenie stężenia prolaktyny, co klinicznie manifestuje się u <1% pacjentów objawami hiperprolaktynemii (np. brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia). W badaniu 13-tygodniowym przyrost masy ciała ≥7% wystąpił u 6-13% pacjentów w zależności od dawki (25 mg, 100 mg, 150 mg), a w dłuższej perspektywie (33 tygodnie) u 12% leczonych, ze średnią zmianą masy ciała +0,7 kg (SD 4,79 kg).
akatyzja, bezdech senny, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, drżenie spoczynkowe, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, niepokój psychoruchowy, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, sedacja, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia miesiączkowania, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tachykardii ortostatycznej, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Syldenafil – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem konieczne jest przeprowadzenie wstępnej oceny pacjenta za pomocą kwestionariusza oraz dokładne badanie podmiotowe i przedmiotowe w celu potwierdzenia rozpoznania zaburzeń erekcji i wykluczenia przeciwwskazań, zwłaszcza w kontekście chorób układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil, jako inhibitor PDE5, powoduje niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji. Zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie, udar mózgu) najczęściej u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka, często w trakcie lub po stosunku seksualnym.
badanie podmiotowe i przedmiotowe, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, deformacja anatomiczna prącia, działanie hipotensyjne, działanie przeciwagregacyjne, fenyloketonuria, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, interakcja z azotanami, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, krzepnięcie krwi, leczenie farmakologiczne, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, płytka krwi, priapizm, przedłużona erekcja, przemijający napad niedokrwienny, rozszerzanie naczyń, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, utrudnienie odpływu krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symkinet MR

Metylofenidat jest wskazany w leczeniu ADHD, jednak decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na szczegółowej ocenie nasilenia i przewlekłości objawów. Bezpieczeństwo i skuteczność długotrwałego stosowania (>12 miesięcy) u dzieci, młodzieży i dorosłych nie zostały systematycznie ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych. Leczenie nie powinno być bezterminowe, a u dzieci zaleca się przerwanie terapii w okresie dojrzewania. Podczas długotrwałej terapii konieczne jest regularne monitorowanie układu krążenia, wzrostu (u dzieci), masy ciała, apetytu oraz pojawienia się lub nasilenia zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja, psychoza czy mania. Zaleca się coroczne odstawienie metylofenidatu, najlepiej w okresie wakacyjnym, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 60 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
ADHD, badanie EEG, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, epizod maniakalny, kardiomiopatia, leki sympatykomimetyczne, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, napady drgawkowe, niedokrwistość, niedowład połowiczy, nietolerancja fruktozy, objawy psychotyczne, omamy, priapizm, substancje psychoaktywne, tiki, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie psychiczne, wady serca, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zapalenie naczyń mózgowych, zespół Tourette’a
Leksykon leków
Działania niepożądane – Actigra 25 mg

Profil bezpieczeństwa syldenafilu, oparty na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów, wskazuje na najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym chromatopsję i niewyraźne widzenie. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania neurologiczne (udar mózgu, drgawki, omdlenia) oraz okulistyczne (przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, zamknięcie naczyń siatkówki, krwotok siatkówkowy). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano tachykardię, kołatania serca, nadciśnienie i niedociśnienie, a także rzadkie, ale ciężkie zdarzenia jak nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego i arytmie. Występują również reakcje skórne, w tym rzadkie, ale poważne zespoły Stevensa-Johnsona i martwica toksyczna naskórka.
arytmia komorowa, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, nasilona erekcja, niedoczulica, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, senność, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, widzenie podwójne, zaburzenia łzawienia, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symcloza 100 mg

Klozapina, substancja czynna leku Symcloza, charakteryzuje się złożonym profilem działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest ryzyko agranulocytozy, szczególnie w pierwszych 18 tygodniach terapii (częstość 32,0 na 100 000 osobo-tygodni). Wymaga to systematycznego monitorowania morfologii krwi i natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku leukopenii lub neutropenii. Inne poważne działania niepożądane obejmują napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, zapalenie mięśnia sercowego, arytmie) oraz gorączkę. Najczęstsze objawy to senność, sedacja, zawroty głowy, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Od 7,1% do 15,6% pacjentów przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy. Klozapina jest wskazana wyłącznie w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz psychoz w chorobie Parkinsona, gdy inne metody zawiodły.
agranulocytoza, akatyzja, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objaw pozapiramidowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, powikłanie sercowo-naczyniowe, późna dyskineza, priapizm, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, torsades de pointes, układowy toczeń rumieniowaty, wysięk osierdziowy, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zapis EEG, zatrzymanie pracy serca, zespół iglica-fala, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil APTEO MED 10 mg

Tadalafil APTEO MED w dawce 10 mg jest dostępny w postaci żółtych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych, zawierających 100 mg laktozy jednowodnej. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących organiczne azotany ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest przeciwwskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy NYHA II lub wyższą, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu NAION oraz jednoczesne stosowanie z riocyguatem.
Wskazane jest ostrożne rozważenie stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby lub nerek, które mogą wpływać na metabolizm i eliminację leku, a także u osób przyjmujących silne induktory lub inhibitory enzymów cytochromu P450. Dodatkowo, należy unikać podawania leku u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia lub predyspozycjami do priapizmu. Ze względu na zawartość laktozy, preparat jest niewskazany u osób z jej nietolerancją. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena układu sercowo-naczyniowego pacjenta, biorąc pod uwagę ryzyko związane z aktywnością seksualną u chorych z chorobami serca.
arytmia niekontrolowana, azotany organiczne, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, inhibitor PDE5, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze objawowe, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, priapizm, riocyguat, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Abilium 15 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Abilium, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej (>3%) zgłaszane działania to akatyzja oraz nudności. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do często obserwowanych należą m.in. leukopenia, bezsenność, lęk, niepokój ruchowy, drżenie, bóle głowy, sedacja, senność, zawroty głowy, tachykardia, hipotensja ortostatyczna, zaparcia, nudności, wymioty, nadmierne wydzielanie śliny oraz wysypka. Rzadziej występują zaburzenia pozapiramidowe, dystonia, późne dyskinezy, a także poważne reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne (np. hiperglikemia, cukrzyca, kwasica ketonowa), zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka) oraz poważne powikłania kardiologiczne (torsade de pointes, arytmie, wydłużenie QT, nagły zgon).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bezsenność, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki typu grand mal, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator płucny, zespół DRESS, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolafren-Swift 5 mg

Olanzapina, substancja czynna preparatu Zolafren-Swift, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością i nasileniem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1% pacjentów) obejmują senność, zwiększenie masy ciała (do ≥7% u 22,2% pacjentów po 47 dniach i do 64,4% po 48 tygodniach), eozynofilię, leukopenię, neutropenię, wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu (≥6,2 mmol/L), glukozy (≥7 mmol/L) i triglicerydów (≥2,26 mmol/L), cukromocz, akatyzję, parkinsonizm, niedociśnienie ortostatyczne, objawy antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na rozwój lub nasilenie cukrzycy, złośliwy zespół neuroleptyczny, incydenty zakrzepowo-zatorowe, zapalenie wątroby, rabdomiolizę, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Nagłe odstawienie olanzapiny może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie i lęk.
akatyzja, amenorrhea, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyslipidemia, dystonia, dyzartria, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, nadwrażliwość, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, objawy antycholinergiczne, obniżone libido, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, senność, wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, wskaźnik BMI, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzep z zatorami, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Quator 5 mg

Lek Quator, zawierający tadalafil, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed jego przepisaniem. Należą do nich nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (w dawce 5 mg – 83,8 mg laktozy), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji wynikającej z synergistycznego działania na szlak tlenku azotu i cGMP. Ponadto, Quator nie powinien być stosowany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, zwłaszcza w przypadku niedawnego zawału mięśnia sercowego (<90 dni), niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca klasy NYHA ≥ II, niekontrolowanych arytmii, niedociśnienia (<90/50 mm Hg), niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 i leków pobudzających cyklazę guanylową (np. riocyguat) ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego.
arytmia niekontrolowana, azotany organiczne, cGMP, choroba Peyroniego, choroba serca, ciężka choroba nerek, ciężka choroba wątroby, cyklaza guanylowa, deformacja prącia, działanie hipotensyjne, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość, NAION, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, priapizm, riocyguat, rytonawir, spadek ciśnienia tętniczego, tadalafil, tlenek azotu, udar mózgu, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zwłóknienie ciał jamistych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 3 mg

Melatonina Biofarm, dostępna w dawkach 2 mg, 3 mg i 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z częstością równą lub wyższą niż w grupie placebo. Działania te obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne (np. bezsenność paradoksalna, drażliwość, dezorientacja, nasilenie napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN), kardiologiczne (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia >100/min), immunologiczne (reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy twarzy i języka), hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość) oraz zaburzenia gospodarki elektrolitowej (hiponatremia, hipokalcemia). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością objawów występujących niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Wśród objawów zgłaszano także zmiany skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ze strony układu moczowego i rozrodczego.
astenia, bezsenność, białkomocz, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, dławica piersiowa, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmary senne, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, melatonina, menopauza, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy, nastrój depresyjny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, półpasiec, priapizm, tachykardia, wielomocz, zapalenie prostaty, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zespół niespokojnych nóg
Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtor 30 mg

Lek Mirtor zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej (>5%) obserwuje się senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Istotne jest monitorowanie potencjalnie ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, DRESS czy pęcherzowe zapalenie skóry, które mogą zagrażać życiu. W badaniach obejmujących 1501 pacjentów leczonych mirtazapiną do 60 mg przez maksymalnie 12 tygodni odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym depresję szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna, trombocytopenia), zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia z mlekotokiem i ginekomastią), hiponatremię oraz zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, agresję i somnambulizm.
agranulocytoza, akatyzja, anemia aplastyczna, ciężkie niepożądane reakcje skórne, depresja szpiku kostnego, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kinaza kreatynowa, mirtazapina, parestezja jamy ustnej, pęcherzowe zapalenie skóry, priapizm, rabdomioliza, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Teva 50 mg

Risperidone Teva, zawierający 50 mg rysperydonu w formie proszku i rozpuszczalnika do zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to bezsenność, lęk, ból głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, parkinsonizm oraz depresja, z parkinsonizmem i akatyzją wykazującymi zależność od dawki. Istotne są również poważne reakcje w miejscu podania, takie jak martwica, ropień, zapalenie tkanki łącznej, owrzodzenia i krwiaki, które w niektórych przypadkach wymagały interwencji chirurgicznej. Hiperprolaktynemia może prowadzić do ginekomastii, zaburzeń menstruacyjnych, mlekotoku i zaburzeń płodności. W badaniach klinicznych cukrzycę zgłaszano u 0,18% pacjentów leczonych rysperydonem (vs. 0,11% placebo), a zwiększenie masy ciała o ≥7% wystąpiło u 9% pacjentów w 12-tygodniowym badaniu oraz u 25% w rocznym badaniu otwartym.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, cukrzyca, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, krwiak, lek przeciwpsychotyczny, łojotokowe zapalenie skóry, martwica, migotanie komór, migotanie przedsionków, mlekotok, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, owrzodzenie, parkinsonizm, priapizm, ropień, rysperydon, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie menstruacji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Klozapol 100 mg

Klozapina, stosowana w leczeniu opornej schizofrenii oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza. Ryzyko jej wystąpienia wynosi 0,78% w okresie do 11,6 lat terapii, z około 70% przypadków rozwijających się w pierwszych 18 tygodniach leczenia (32,0 na 100 000 osobo-tygodni). Konieczne jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi, szczególnie w początkowym okresie terapii. Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkowe (zależne od dawki), niedociśnienie ortostatyczne, częstoskurcz, zaburzenia metaboliczne (w tym hiperglikemia i przyrost masy ciała), a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga indywidualizacji i ścisłej kontroli terapii.
agranulocytoza, aspiracja, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudność, ostra reakcja odstawienna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, późna dyskineza, priapizm, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, śpiączka hiperosmolarna, uogólniony napad padaczkowy, uspokojenie polekowe, wysięk osierdziowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tractiva 10 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Tractiva, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja (częstość do 12,1% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi) oraz nudności (często). Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia pozapiramidowe (często), hiperprolaktynemię i hipoprolaktynemię (niezbyt często), a także poważne powikłania metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia (niezbyt często). Arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, co jest istotne klinicznie. W badaniach wykazano mniejszą częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z haloperydolem (25,8% vs. 57,3% u pacjentów ze schizofrenią). U młodzieży (13-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych oraz akatyzji (do 16% przy dawce 30 mg). Przyrost masy ciała u młodzieży wynosił średnio 2,4 kg po 12 tygodniach i 5,8 kg po 30 tygodniach leczenia.
akatyzja, arypiprazol, bezsenność, ból głowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drżenie, dysfagia, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, lęk, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, podwójne widzenie, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, tachykardia, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 10 mg

Tadalafil, substancja czynna leku Tadilecto, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość tych objawów wzrasta wraz z dawką, a większość z nich ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo, odnotowano również rzadkie reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, udar, przemijające napady niedokrwienne), zaburzenia widzenia (np. NAION), szumy uszne, tachykardię, kołatanie serca, a także zaburzenia naczyniowe i żołądkowo-jelitowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane u osób powyżej 65. roku życia, u których częściej występują biegunka i zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w BPH.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tachykardia, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 20 mg

Olanzapina, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo udokumentowane w badaniach klinicznych oraz zgłoszeniach spontanicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zwiększenie masy ciała oraz hiperprolaktynemia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, ryzyko zespołu metabolicznego oraz zaburzenia endokrynologiczne. Często (≥1/100 do <1/10) występują m.in. eozynofilia, zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia), objawy pozapiramidowe (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), niedociśnienie ortostatyczne, działanie antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się leukopenia, neutropenia, wydłużenie odstępu QTc, złośliwy zespół neuroleptyczny, a bardzo rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) agranulocytoza, zapalenie wątroby, priapizm i żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Niektóre działania niepożądane, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, rabdomioliza czy ciężkie reakcje nadwrażliwości, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, cukrzyca typu 2, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, Olanzapin Krka, olanzapina, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, podwyższone aminotransferazy, priapizm, rabdomioliza, senność, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół metaboliczny, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadilecto

Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadilecto (tadalafil) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Tadalafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co potęguje efekt hipotensyjny azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. W okresie porejestracyjnym zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, zaburzenia rytmu komorowego, udar mózgu oraz przemijające napady niedokrwienne (TIA), głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Ponadto, jednoczesne stosowanie tadalafilu z lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną, może prowadzić do niedociśnienia tętniczego i jest niewskazane.
białaczka, choroba Peyroniego, CYP3A4, działanie hipotensyjne, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, receptor α1-adrenergiczny, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tachykardia, tadalafil, udar mózgu, utrata słuchu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego