Właściwości farmakokinetyczne
Quetiapine Fair-Med 150 mg

Kwetiapina, podawana doustnie w formie fumaranu (Quetiapine Fair-Med), charakteryzuje się dobrą biodostępnością niezależną od posiłku oraz liniową farmakokinetyką w zakresie dawek terapeutycznych (300-800 mg/dobę). Po absorpcji lek wiąże się w około 83% z białkami osocza i ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu głównie przez izoenzym CYP3A4, z wydalaniem metabolitów w 73% z moczem i 21% z kałem. Aktywny metabolit norkwetiapina osiąga stężenie molowe stanowiące około 35% stężenia leku macierzystego, z okresem półtrwania odpowiednio około 7 godzin dla kwetiapiny i 12 godzin dla norkwetiapiny. Badania in vitro wskazują na słabe hamowanie cytochromu P450, które jest klinicznie nieistotne przy standardowych dawkach. Nie stwierdzono różnic farmakokinetycznych między płciami, natomiast u osób starszych (powyżej 65 lat) klirens leku jest zmniejszony o 30-50%, co może wymagać dostosowania dawkowania.

Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny

Lek Quetiapine Fair-Med zawierający substancję czynną kwetiapinę (w postaci fumaranu) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które mają istotne znaczenie dla jego działania terapeutycznego, skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tej substancji leczniczej.1

Wchłanianie

Kwetiapina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Istotną cechą jest brak znaczącego wpływu jednocześnie przyjmowanego posiłku na biodostępność substancji czynnej. W zakresie dopuszczonych dawek terapeutycznych farmakokinetyka zarówno kwetiapiny, jak i jej aktywnego metabolitu – norkwetiapiny – wykazuje liniowość. Oznacza to, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu. Stężenie molowe norkwetiapiny w stanie stacjonarnym (równowagi) stanowi około 35% stężenia związku macierzystego.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu kwetiapina ulega dystrybucji w organizmie, wiążąc się w znacznym stopniu z białkami osocza. Stopień wiązania z białkami wynosi około 83%, co ma wpływ na objętość dystrybucji leku i jego dostępność do tkanek docelowych.3

Metabolizm

Kwetiapina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Badania wykazały, że po podaniu znakowanej radioaktywnie kwetiapiny, mniej niż 5% związku macierzystego jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem i kałem, co potwierdza istotną rolę procesów metabolicznych w eliminacji leku.4

Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny jest izoenzym CYP3A4 układu cytochromu P450. Ten sam izoenzym uczestniczy również w tworzeniu i eliminacji norkwetiapiny – aktywnego metabolitu kwetiapiny. Metabolizm kwetiapiny prowadzi do powstania licznych metabolitów, z których większość jest eliminowana z moczem (około 73% dawki) oraz kałem (około 21% dawki).5

Badania in vitro wykazały, że zarówno kwetiapina, jak i jej metabolity (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności ludzkiego cytochromu P450, w tym izoenzymów 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Należy jednak podkreślić, że hamowanie aktywności tych enzymów obserwowano wyłącznie przy stężeniach 5-50 razy większych niż stężenia terapeutyczne występujące u pacjentów przyjmujących lek w dawkach od 300 mg do 800 mg na dobę.6

Na podstawie wyników badań in vitro można stwierdzić, że jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami najprawdopodobniej nie powoduje klinicznie istotnego zahamowania metabolizmu tych leków za pośrednictwem cytochromu P450. Badania na zwierzętach wskazują, że kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450, jednak w badaniach klinicznych przeprowadzonych u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi nie zaobserwowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.7

Wydalanie

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi średnio około 7 godzin dla kwetiapiny i około 12 godzin dla norkwetiapiny. Średnia wartość molowa wolnej frakcji zarówno kwetiapiny, jak i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny w osoczu jest mniejsza niż 5% ilości wydalanej w moczu.<sup data-drug="Quetiapine Fair-Med" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Średni okres półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynosi odpowiednio około 7 i 12 godzin. Średnia wartość molowa wolnej frakcji kwetiapiny i aktywnego metabolitu norkwetiapiny w osoczu wynosi 8

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Różnice związane z płcią

Badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych różnic w kinetyce kwetiapiny pomiędzy mężczyznami a kobietami. Parametry farmakokinetyczne są porównywalne u obu płci.9

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce kwetiapiny. Średni klirens leku jest mniejszy o 30-50% w porównaniu z dorosłymi pacjentami w wieku 18-65 lat. Ta różnica ma znaczenie kliniczne i może wskazywać na potrzebę dostosowania dawkowania u pacjentów geriatrycznych.10

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m²) średni klirens kwetiapiny w osoczu jest zmniejszony o około 25%. Należy jednak zaznaczyć, że indywidualne wartości klirensu u tych pacjentów mieściły się w zakresie obserwowanym u osób z prawidłową funkcją nerek, co sugeruje możliwość utrzymania standardowego dawkowania w tej grupie pacjentów, z zachowaniem ostrożności i indywidualnej oceny klinicznej.11

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Biorąc pod uwagę fakt, że wątroba jest głównym miejscem metabolizmu kwetiapiny, zaburzenia czynności tego narządu mają znaczący wpływ na farmakokinetykę leku. U pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby (stabilna marskość poalkoholowa) średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25%. Można zatem spodziewać się zwiększonego stężenia kwetiapiny w osoczu u tych pacjentów, co może wymagać modyfikacji dawkowania.12

Dzieci i młodzież

Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny zostały zbadane również w populacji pediatrycznej. Dane zebrano u 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz u 12 młodych osób, stosujących kwetiapinę w dawce 400 mg dwa razy na dobę do osiągnięcia stanu równowagi.13

Wyniki badań wskazują, że znormalizowane dla dawki stężenie kwetiapiny w osoczu u dzieci i młodzieży (10-17 lat) było zbliżone do obserwowanego u dorosłych, chociaż maksymalne stężenie (Cmax) u dzieci znajdowało się w górnym zakresie wartości stwierdzanych u dorosłych. Co istotne, parametry farmakokinetyczne aktywnego metabolitu – norkwetiapiny wykazywały znaczące różnice. Wartości AUC (pole pod krzywą stężenia) i Cmax norkwetiapiny były wyższe u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi:14

  • u dzieci w wieku 10-12 lat – AUC wyższe o około 62%, a Cmax o około 49% w porównaniu z dorosłymi
  • u młodzieży w wieku 13-17 lat – AUC wyższe o około 28%, a Cmax o około 14% w porównaniu z dorosłymi

Różnice te mogą mieć znaczenie kliniczne, ponieważ norkwetiapina jest aktywnym metabolitem i wpływa na ogólny efekt terapeutyczny oraz profil działań niepożądanych.15

Grupa pacjentów Zmiany w farmakokinetyce kwetiapiny Znaczenie kliniczne
Osoby w podeszłym wieku Zmniejszenie klirensu o 30-50% Może być konieczne dostosowanie dawki
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Zmniejszenie klirensu o około 25% przy ciężkich zaburzeniach Zwykle nie wymaga dostosowania dawki
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Zmniejszenie klirensu o około 25% Może być konieczna modyfikacja dawki
Dzieci (10-12 lat) Podobne stężenie kwetiapiny; AUC norkwetiapiny wyższe o 62%, Cmax wyższe o 49% Należy uwzględnić odmienną farmakokinetykę przy dawkowaniu
Młodzież (13-17 lat) Podobne stężenie kwetiapiny; AUC norkwetiapiny wyższe o 28%, Cmax wyższe o 14% Należy uwzględnić odmienną farmakokinetykę przy dawkowaniu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl