Przedawkowanie – Cloranxen 10 mg

Przedawkowanie
Cloranxen 10 mg

Przedawkowanie klorazepanu dipotasowego (Cloranxen 10 mg) prowadzi do zahamowania aktywności ośrodkowego układu nerwowego, z objawami od umiarkowanej senności, dezorientacji i letargu, po ciężkie stany takie jak ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa, a w najcięższych przypadkach śpiączka i bardzo rzadko zgon. Nasilenie objawów koreluje z dawką i może skutkować zaburzeniami świadomości, koordynacji ruchowej, niestabilnością hemodynamiczną oraz niewydolnością oddechową. Warto podkreślić, że przedawkowanie benzodiazepin samo w sobie rzadko jest bezpośrednio śmiertelne, jednak współistniejące spożycie alkoholu lub innych substancji depresyjnych na OUN znacząco zwiększa ryzyko powikłań.

Pobierz ChPL PDF Cloranxen – Tabletki – 10 mg

Przedawkowanie preparatu Cloranxen 10 mg

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Przeciwwskazania do stosowania flumazenilu
Dodatkowe zagrożenia przy przedawkowaniu
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

klorazepan

Kategoria leku

Przedawkowanie preparatu Cloranxen 10 mg

Przedawkowanie klorazepanu dipotasowego (Cloranxen 10 mg) manifestuje się poprzez różnego stopnia zahamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Nasilenie objawów przedawkowania może wahać się od umiarkowanej senności, aż do stanu śpiączki, co wynika z nasilonego działania hamującego benzodiazepiny na funkcje OUN.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania klorazepanu dipotasowego można podzielić na dwie grupy w zależności od nasilenia zatrucia. W przypadku niewielkiego przedawkowania pacjent może doświadczać senności, dezorientacji oraz letargu. Natomiast cięższe przedawkowanie charakteryzuje się występowaniem ataksji, hipotonii mięśniowej, niedociśnienia tętniczego oraz depresji oddechowej. W najcięższych przypadkach może wystąpić śpiączka, a bardzo rzadko dochodzi do zgonu.²

Nasilenie przedawkowania	Objawy kliniczne	Potencjalne konsekwencje
Niewielkie przedawkowanie	Senność Dezorientacja Letarg	Zaburzenia świadomości Trudności w wykonywaniu codziennych czynności Ryzyko upadków
Ciężkie przedawkowanie	Ataksja Hipotonia mięśniowa Niedociśnienie tętnicze Depresja oddechowa	Zaburzenia koordynacji ruchowej Osłabienie napięcia mięśniowego Niestabilność hemodynamiczna Niewydolność oddechowa
Stan zagrożenia życia	Śpiączka Głęboka depresja oddechowa	Niewydolność wielonarządowa Zgon (występuje bardzo rzadko)

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Cloranxenu wymaga zastosowania kompleksowego postępowania, które obejmuje następujące działania:³

Postępowanie ogólne w zatruciach doustnych:
- Usunięcie treści żołądkowej – metoda zależy od stanu klinicznego pacjenta i może obejmować wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka
- Podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego
- Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu oddechowego
- Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia
Leczenie farmakologiczne:
- W przypadku ciężkiego zatrucia przebiegającego ze śpiączką lub niewydolnością oddechową zaleca się dożylne podanie flumazenilu – antagonisty receptorów benzodiazepinowych, który działa jako specyficzne antidotum

Przeciwwskazania do stosowania flumazenilu

Należy podkreślić, że stosowanie flumazenilu jako odtrutki jest przeciwwskazane w następujących sytuacjach:⁴

Jednoczesne stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych przez pacjenta
Jednoczesne podawanie leków obniżających próg drgawkowy
Obecność zaburzeń w zapisie EKG pod postacią wydłużenia odcinka QRS lub QT (wskazujących na możliwe jednoczesne stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych)

Dodatkowe zagrożenia przy przedawkowaniu

Istotnym aspektem, o którym należy pamiętać podczas diagnozowania i leczenia przedawkowania Cloranxenu, jest możliwość jednoczesnego spożycia przez pacjenta innych substancji. Mimo że samo przedawkowanie benzodiazepin rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, sytuacja może być znacznie poważniejsza, jeśli pacjent jednocześnie spożył alkohol lub przyjął inne substancje działające hamująco na czynność ośrodkowego układu nerwowego. Takie połączenia mogą prowadzić do synergistycznego nasilenia działania depresyjnego na OUN i znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niewydolności oddechowej.⁵

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.