Interakcje leku
Moxinea 400 mg

Moksyfloksacyna, substancja czynna leku Moxinea 400 mg, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie związane z wydłużeniem odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz niektórymi antybiotykami i lekami przeciwhistaminowymi, które również wydłużają odstęp QT. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie moksyfloksacyny z lekami powodującymi hipokaliemię (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz z preparatami mogącymi indukować bradykardię. Ponadto, preparaty zawierające kationy dwu- i trójwartościowe (np. magnez, glin, żelazo, cynk) mogą zmniejszać biodostępność moksyfloksacyny, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 6-godzinnego odstępu między ich podaniem a antybiotykiem.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Moksyfloksacyna, substancja czynna leku Moxinea 400 mg, może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Właściwości farmakologiczne moksyfloksacyny, szczególnie jej wpływ na odstęp QT, determinują szereg istotnych klinicznie interakcji, które wymagają szczególnej uwagi personelu medycznego.

Interakcje związane z wydłużeniem odstępu QT

Nie można wykluczyć addycyjnego działania na wydłużenie odstępu QT przez moksyfloksacynę oraz inne produkty lecznicze o podobnym działaniu. Takie interakcje mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Z tego powodu stosowanie moksyfloksacyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT.1

Do leków, z którymi jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny jest przeciwwskazane, należą:

  • Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) – mogą nasilać kardiotoksyczne działanie moksyfloksacyny2
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) – wykazują synergistyczne działanie z moksyfloksacyną w zakresie wydłużania odstępu QT3
  • Leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd) – mogą znacząco zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca4
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – ze względu na ich wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego5
  • Niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna) – wykazujące addytywne działanie proarytmiczne6
  • Niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol, mizolastyna) – o udokumentowanym wpływie na odstęp QT7
  • Inne: cyzapryd, winkamina i.v., beprydyl, difemanil – leki o różnych mechanizmach działania, ale wspólnym potencjale wydłużania odstępu QT8

Interakcje z lekami wpływającymi na elektrolity

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu moksyfloksacyny z lekami, które mogą zmniejszać stężenie potasu w surowicy krwi, co może potęgować efekt wydłużenia odstępu QT. Dotyczy to:

  • Diuretyków pętlowych i tiazydowych – nasilających utratę potasu przez nerki
  • Środków przeczyszczających i wlewek doodbytniczych (w dużych dawkach) – powodujących utratę elektrolitów z przewodu pokarmowego
  • Kortykosteroidów – wpływających na gospodarkę elektrolitową
  • Amfoterycyny B – powodującej hipokaliemię

Moksyfloksacynę należy również stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki mogące powodować istotną klinicznie bradykardię, która może nasilać efekt proarytmiczny.9

Interakcje wpływające na wchłanianie moksyfloksacyny

Preparaty zawierające kationy dwu- i trójwartościowe mogą znacząco zmniejszać wchłanianie moksyfloksacyny z przewodu pokarmowego. Zaleca się zachowanie około 6-godzinnego odstępu między przyjmowaniem moksyfloksacyny a takimi produktami jak:

  • Leki zobojętniające zawierające magnez lub glin
  • Didanozyna w postaci tabletek
  • Sukralfat
  • Preparaty zawierające żelazo lub cynk

Powyższe środki mogą tworzyć z moksyfloksacyną kompleksy chelatowe, co skutkuje zmniejszeniem biodostępności antybiotyku.10

Węgiel aktywowany znacząco ogranicza wchłanianie moksyfloksacyny podawanej doustnie. Jednoczesne zastosowanie tych preparatów może zmniejszyć biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%. Z tego powodu nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania, z wyjątkiem przypadków przedawkowania.11

Interakcje z lekami kardiologicznymi i przeciwcukrzycowymi

Badania kliniczne wykazały, że moksyfloksacyna może wchodzić w interakcje z digoksyną i glibenklamidem:

  • Digoksyna – po wielokrotnym podawaniu moksyfloksacyny zaobserwowano zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny w osoczu o około 30%, bez wpływu na wartości AUC lub stężenia minimalne. Mimo tych zmian nie ma konieczności stosowania szczególnych środków ostrożności.12
  • Glibenklamid – jednoczesne podanie doustne moksyfloksacyny i glibenklamidu spowodowało zmniejszenie maksymalnego stężenia glibenklamidu w osoczu o około 21%. Teoretycznie może to doprowadzić do lekkiej i przemijającej hiperglikemii, jednak obserwowane zmiany w farmakokinetyce glibenklamidu nie miały klinicznie istotnego wpływu na parametry farmakodynamiczne (stężenie glukozy we krwi, insulina).13

Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe wraz z antybiotykami, w tym fluorochinolonami, makrolidami, tetracyklinami, kotrimoksazolem i niektórymi cefalosporynami, opisywano nasilenie działania przeciwzakrzepowego wyrażone zmianami wskaźnika INR (International Normalised Ratio). W przypadku jednoczesnego stosowania moksyfloksacyny i doustnych antykoagulantów zaleca się zwiększenie częstości kontroli wskaźnika INR i w razie potrzeby odpowiednie dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.14

Brak istotnych interakcji

Badania kliniczne wykazały, że nie występują klinicznie istotne interakcje podczas jednoczesnego stosowania moksyfloksacyny z:

  • Ranitydyną – lekiem hamującym wydzielanie kwasu żołądkowego
  • Probenecydem – lekiem stosowanym w dnie moczanowej
  • Doustnymi środkami antykoncepcyjnymi
  • Preparatami wapnia
  • Morfiną podawaną parenteralnie
  • Teofiliną – lekiem rozszerzającym oskrzela
  • Cyklosporyną – lekiem immunosupresyjnym
  • Itrakonazolem – lekiem przeciwgrzybiczym

Dane z badań in vitro nad układem ludzkich enzymów związanych z cytochromem P-450 potwierdzają powyższe obserwacje kliniczne. Biorąc pod uwagę wyniki tych badań, wystąpienie interakcji metabolicznych związanych z tym układem enzymatycznym jest mało prawdopodobne.15

Interakcje leku Moxinea z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Moxinea nie opisano bezpośrednio interakcji między moksyfloksacyną a alkoholem, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych aspektów tego połączenia:

  1. Potencjalny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy – zarówno moksyfloksacyna, jak i alkohol mogą wpływać na OUN, powodując zawroty głowy, senność czy zaburzenia koordynacji. Jednoczesne stosowanie może nasilać te działania niepożądane.
  2. Potencjalne interakcje sercowo-naczyniowe – moksyfloksacyna wydłuża odstęp QT, a alkohol może wpływać na elektrofizjologię serca. W niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
  3. Wpływ na metabolizm wątrobowy – zarówno moksyfloksacyna, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące.

Ze względu na ostrożność i brak szczegółowych badań dotyczących interakcji moksyfloksacyny z alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu w trakcie leczenia tym antybiotykiem. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z moksyfloksacyną.

Tabela interakcji moksyfloksacyny z innymi lekami

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Mechanizm Poziom ważności Zalecenia
Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) Wydłużenie odstępu QT, zwiększone ryzyko torsade de pointes Addytywne działanie na kanały potasowe i wydłużenie repolaryzacji Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) Wydłużenie odstępu QT, zwiększone ryzyko torsade de pointes Synergistyczne działanie na repolaryzację Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Leki przeciwpsychotyczne (fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd) Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Wpływ na kanały jonowe serca Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Niektóre leki przeciwbakteryjne (sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna) Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Addytywne działanie proarytmiczne Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Leki przeciwmalaryczne (szczególnie halofantryna) Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Addytywne działanie proarytmiczne Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol, mizolastyna) Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Wpływ na kanały potasowe serca Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Inne: cyzapryd, winkamina i.v., beprydyl, difemanil Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca Różne mechanizmy wpływające na repolaryzację Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Diuretyki pętlowe i tiazydowe Nasilenie działania proarytmicznego Hipokaliemia nasilająca wydłużenie odstępu QT Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie poziomu potasu
Leki przeczyszczające i wlewki doodbytnicze (duże dawki) Nasilenie działania proarytmicznego Utrata elektrolitów, hipokaliemia Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie poziomu potasu
Kortykosteroidy Nasilenie działania proarytmicznego Wpływ na gospodarkę elektrolitową Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie poziomu potasu
Amfoterycyna B Nasilenie działania proarytmicznego Hipokaliemia Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie poziomu potasu
Leki zobojętniające zawierające magnez lub glin, sukralfat, didanozyna, preparaty z żelazem lub cynkiem Zmniejszenie wchłaniania moksyfloksacyny Tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów z kationami wielowartościowymi Wysoki Zachować 6-godzinny odstęp między przyjmowaniem leków
Węgiel aktywowany Znaczące zmniejszenie biodostępności moksyfloksacyny (>80%) Adsorpcja moksyfloksacyny na powierzchni węgla Bardzo wysoki Nie stosować jednocześnie (wyjątek: przedawkowanie)
Digoksyna Zwiększenie Cmax digoksyny o 30% Prawdopodobnie wpływ na transport digoksyny Niski Nie wymaga szczególnych środków ostrożności
Glibenklamid Zmniejszenie stężenia glibenklamidu o 21% Wpływ na farmakokinetykę glibenklamidu Niski Brak istotnych klinicznie skutków, nie wymaga modyfikacji dawkowania
Doustne leki przeciwzakrzepowe Potencjalne nasilenie działania przeciwzakrzepowego Wpływ na florę jelitową i metabolizm witaminy K oraz prawdopodobnie na enzymy wątrobowe Średni do wysokiego Zwiększona częstość kontroli INR, ewentualne dostosowanie dawki antykoagulantu
Alkohol Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN, możliwy wpływ na układ sercowo-naczyniowy Addytywne działanie depresyjne na OUN i potencjalny wpływ na elektrofizjologię serca Średni Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia

Interakcje z żywnością

Moksyfloksacyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z żywnością, w tym także z produktami nabiałowymi. Oznacza to, że Moxinea 400 mg w postaci tabletek powlekanych może być przyjmowana niezależnie od posiłków.16

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl