Interakcje leku
Moloxin 400 mg

Moksyfloksacyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, szczególnie związane z wydłużeniem odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi (sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna, halofantryna) oraz lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna, astemizol, mizolastyna). Ponadto, moksyfloksacyna wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami obniżającymi stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, glikokortykosteroidy, amfoterycyna B, leki przeczyszczające) oraz z lekami wywołującymi bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Produkty zawierające kationy dwu- i trójwartościowe (magnez, glin, żelazo, cynk) oraz węgiel aktywny znacząco obniżają biodostępność moksyfloksacyny, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 6-godzinnego odstępu między ich podaniem a antybiotykiem.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe z moksyfloksacyną stanowią istotny aspekt bezpieczeństwa farmakoterapii ze względu na potencjał tego antybiotyku do wywoływania określonych efektów farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje mogące wpływać na wydłużenie odstępu QT oraz na biodostępność leku.1

Interakcje przeciwwskazane ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT

Jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z poniższymi lekami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalnie zagrażające życiu działanie addycyjne w zakresie wydłużania odstępu QT, co zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes:2

  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA – w tym chinidyna, hydrochinidyna i dyzopiramid3
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III – do tej grupy należą amiodaron, sotalol, dofetylid oraz ibutylid4
  • Leki przeciwpsychotyczne – takie jak fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol oraz sultopryd5
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne6
  • Niektóre leki przeciwdrobnoustrojowe – szczególnie sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna oraz leki przeciwmalaryczne (zwłaszcza halofantryna)7
  • Wybrane leki przeciwhistaminowe – w szczególności terfenadyna, astemizol i mizolastyna8
  • Inne leki – w tym cyzapryd, winkamina (podawana dożylnie), beprydyl i difemanil9

Interakcje wymagające zachowania szczególnej ostrożności

Moksyfloksacynę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki, które mogą powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy, co dodatkowo zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Do leków tych należą:10

  • Diuretyki pętlowe i tiazydowe – poprzez nasilone wydalanie potasu z moczem mogą prowadzić do hipokaliemii
  • Leki przeczyszczające oraz lewatywy (szczególnie w dużych dawkach) – mogą powodować zwiększoną utratę elektrolitów
  • Glikokortykosteroidy – wywołują nasilenie wydalania potasu z moczem
  • Amfoterycyna B – znany lek nefrotoksyczny powodujący utratę potasu

Szczególnej ostrożności wymaga także jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami wywołującymi istotną klinicznie bradykardię, co może dodatkowo zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.11

Interakcje wpływające na wchłanianie moksyfloksacyny

Produkty zawierające kationy dwu- lub trójwartościowe mogą znacząco zmniejszać wchłanianie moksyfloksacyny z przewodu pokarmowego poprzez tworzenie kompleksów chelatowych. Należy zachować około 6-godzinny odstęp między przyjmowaniem moksyfloksacyny i następujących produktów:12

  • Środki zobojętniające sok żołądkowy zawierające magnez lub glin
  • Dydanozyna w postaci tabletek
  • Sukralfat
  • Preparaty zawierające żelazo lub cynk

Węgiel aktywny znacząco ogranicza wchłanianie moksyfloksacyny, zmniejszając jej dostępność biologiczną o ponad 80%. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych substancji, z wyjątkiem przypadków przedawkowania moksyfloksacyny.13

Interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami

Digoksyna: U zdrowych ochotników jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny i digoksyny powodowało zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny w osoczu o około 30%. Nie stwierdzono jednak wpływu na wartości pola pod krzywą (AUC) ani na najmniejsze stężenia występujące między dawkami. Ta interakcja nie wymaga wdrażania specjalnych środków ostrożności.14

Glibenklamid: W badaniach przeprowadzonych u osób z cukrzycą jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z glibenklamidem spowodowało zmniejszenie maksymalnego stężenia glibenklamidu w osoczu o około 21%. Teoretycznie, takie połączenie mogłoby prowadzić do lekkiej i przemijającej hiperglikemii, jednak obserwowane zmiany farmakokinetyczne nie miały istotnego wpływu na parametry farmakodynamiczne (stężenie glukozy we krwi, insulina). Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.15

Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne leki przeciwzakrzepowe i antybiotyki, szczególnie fluorochinolony (do których należy moksyfloksacyna), makrolidy, tetracykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny, opisywano wiele przypadków nasilenia działania tych leków. Zakażenie, stan zapalny, wiek i ogólny stan pacjenta są uznawane za potencjalne czynniki ryzyka. Trudno jest jednoznacznie określić, czy przyczyną zmian wskaźnika INR jest samo zakażenie czy zastosowany antybiotyk.16

Jako środek ostrożności zaleca się zwiększenie częstości kontroli wskaźnika INR przy jednoczesnym stosowaniu moksyfloksacyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych oraz, w razie potrzeby, odpowiednie dostosowanie dawki antykoagulantu.17

Leki bez istotnych interakcji z moksyfloksacyną

Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji moksyfloksacyny z następującymi lekami:18

  • Ranitydyna
  • Probenecyd
  • Doustne środki antykoncepcyjne
  • Produkty wapnia
  • Morfina podawana pozajelitowo
  • Teofilina
  • Cyklosporyna
  • Itrakonazol

Badania in vitro z zastosowaniem ludzkich enzymów cytochromu P-450 potwierdzają brak istotnych interakcji metabolicznych. Ze względu na wyniki tych badań, wystąpienie interakcji związanych z układem enzymatycznym cytochromu P-450 jest mało prawdopodobne.19

Interakcje z pokarmem

Moksyfloksacyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z pokarmem, co dotyczy również produktów nabiałowych. W przeciwieństwie do innych antybiotyków z grupy fluorochinolonów, przyjmowanie moksyfloksacyny podczas posiłków (w tym z produktami zawierającymi wapń) nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.20

Interakcje moksyfloksacyny z alkoholem

Chociaż nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji moksyfloksacyny z alkoholem w udostępnionych materiałach, należy uwzględnić potencjalne ryzyko wynikające z jednoczesnego stosowania tych substancji. Alkohol może:

  • Potencjalnie nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, zaburzenia koordynacji czy senność
  • Zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, szczególnie u pacjentów z istniejącymi chorobami serca
  • Wpływać na metabolizm wątrobowy leków, co może modyfikować skuteczność farmakoterapii

Z uwagi na powyższe, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia moksyfloksacyną, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT lub zaburzeniami czynności wątroby.

Tabela interakcji moksyfloksacyny z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Leki przeciwarytmiczne klasy IA
(chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki przeciwarytmiczne klasy III
(amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki przeciwpsychotyczne
(fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd)
Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Wybrane leki przeciwdrobnoustrojowe
(sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna)
Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki przeciwhistaminowe
(terfenadyna, astemizol, mizolastyna)
Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Inne (cyzapryd, winkamina i.v., beprydyl, difemanil) Addycyjne działanie na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki moczopędne pętlowe i tiazydowe Zmniejszenie stężenia potasu Potencjalnie zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu
Leki przeczyszczające i lewatywy (duże dawki) Zmniejszenie stężenia potasu Potencjalnie zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu
Glikokortykosteroidy Zmniejszenie stężenia potasu Potencjalnie zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu
Amfoterycyna B Zmniejszenie stężenia potasu Potencjalnie zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu
Leki wywołujące istotną klinicznie bradykardię Addycyjne działanie proarytmiczne Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie EKG
Związki zawierające kationy dwu- lub trójwartościowe
(środki zobojętniające zawierające magnez/glin, dydanozyna, sukralfat, produkty z żelazem/cynkiem)
Chelatowanie, ograniczenie wchłaniania moksyfloksacyny Zmniejszenie biodostępności moksyfloksacyny Wysoki Zachować 6-godzinny odstęp między dawkami
Węgiel aktywny Adsorpcja moksyfloksacyny Zmniejszenie biodostępności o ponad 80% Bardzo wysoki Nie stosować jednocześnie (z wyjątkiem przypadków przedawkowania)
Digoksyna Możliwe zwiększenie stężenia maksymalnego digoksyny Zwiększenie Cmax digoksyny o około 30%, bez wpływu na AUC Niski Nie wymaga szczególnych środków ostrożności
Glibenklamid Zmniejszenie stężenia maksymalnego glibenklamidu Zmniejszenie Cmax glibenklamidu o około 21%, teoretycznie możliwa lekka przejściowa hiperglikemia Niski Nie wymaga szczególnych środków ostrożności
Doustne leki przeciwzakrzepowe Potencjalne nasilenie działania przeciwzakrzepowego Zwiększenie wskaźnika INR, ryzyko krwawień Średni Częstsza kontrola INR, dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych w razie potrzeby
Alkohol Potencjalne nasilenie działań niepożądanych OUN Możliwe nasilenie zawrotów głowy, senności Średni Zalecane unikanie alkoholu podczas leczenia
Pokarm, w tym nabiał Brak istotnej interakcji Brak wpływu na biodostępność moksyfloksacyny Bardzo niski Można przyjmować z pokarmem lub niezależnie od posiłków
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl