Właściwości farmakokinetyczne leku NiQuitin Przezroczysty 21 mg/24 h

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne leku NiQuitin Przezroczysty, system transdermalny zawierający 114 mg nikotyny, uwalniający 21 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu.

Wchłanianie

Po aplikacji systemu transdermalnego nikotyna jest uwalniana z plastra i szybko wchłania się przez skórę. Stężenie nikotyny w osoczu osiąga wartość stacjonarną po 2-4 godzinach od momentu zastosowania plastra NiQuitin Przezroczysty. Ważną cechą jest utrzymywanie się tego stężenia na stabilnym poziomie przez całą dobę lub do momentu usunięcia plastra. ¹

Z badań wynika, że około 68% nikotyny uwolnionej z plastra przedostaje się do krążenia ogólnego, natomiast pozostała część (32%) jest tracona na skutek parowania przez krawędź plastra. ²

Podczas regularnego stosowania plastrów NiQuitin Przezroczysty, aplikowanych co 24 godziny, stałe poziomy stężeń nikotyny w osoczu (zależne od zastosowanej dawki) osiągane są już po aplikacji drugiego plastra i utrzymują się przez całą dobę. Istotne jest to, że maksymalne stężenia podczas regularnego stosowania są około 30% wyższe od stężenia osiąganego po jednorazowym zastosowaniu plastra NiQuitin Przezroczysty. ³

Dystrybucja

Po usunięciu plastra, stężenie nikotyny w osoczu zmniejsza się zgodnie ze średnią wartością okresu półtrwania wynoszącą 3 godziny. Jest to dłuższy czas w porównaniu do podania dożylnego, gdzie okres półtrwania wynosi 2 godziny. Różnica ta wynika z przedłużonej absorpcji nikotyny ze skóry. U pacjentów niepalących nikotyna osiąga stężenie niewykrywalne w ciągu 10-12 godzin od usunięcia plastra. ⁴

Objętość dystrybucji nikotyny wynosi około 2,5 l/kg masy ciała. Warto podkreślić, że nie stwierdzono selektywnego wychwytu nikotyny przez jakikolwiek organ. ⁵

Metabolizm

Nikotyna podlega metabolizmowi głównie w trzech narządach: wątrobie, nerkach i płucach. Średnia wartość klirensu osoczowego wynosi około 1,2 l/min. W procesie biotransformacji nikotyny powstaje ponad 20 różnych metabolitów, z których wszystkie są uważane za farmakologicznie nieaktywne. ⁶

Głównymi metabolitami nikotyny są kotynina i trans-3-hydroksykotynina. Średnie wartości stężenia kotyniny we krwi są dziesięciokrotnie większe od stężenia nikotyny. Okres półtrwania nikotyny wynosi od 1 do 2 godzin, natomiast kotyniny jest znacznie dłuższy i wynosi od 15 do 20 godzin. ⁷

Eliminacja

Nikotyna oraz jej metabolity są wydalane przez nerki. Około 10% nikotyny jest wydalane w stanie niezmienionym w moczu. Wydalanie nerkowe może osiągać nawet 30% przy maksymalnym stopniu przepływu i maksymalnym zakwaszeniu moczu (pH ≤ 5). ⁸

Czynniki wpływające na farmakokinetykę

Płeć pacjentów nie ma istotnego wpływu na kinetykę leku. Natomiast zaobserwowano ważne różnice u osób otyłych. U mężczyzn z otyłością stwierdzono znacznie mniejsze wartości AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) i Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) w porównaniu do mężczyzn o normalnej masie ciała. Wykazano liniową regresję AUC w stosunku do masy ciała – wartość AUC zmniejsza się wraz ze wzrostem masy ciała. ⁹

Co istotne z punktu widzenia praktycznego stosowania plastrów, kinetyka leku była podobna dla wszystkich miejsc aplikacji na górnej części tułowia oraz zewnętrznej górnej części ramienia. ¹⁰

Charakterystyka głównych parametrów farmakokinetycznych