zespolenie wrotno-systemowe

Zespolenie wrotno-systemowe to procedura chirurgiczna polegająca na wytworzeniu połączenia między układem żyły wrotnej a układem żył systemowych. Zabieg ten jest wykonywany w celu zmniejszenia nadciśnienia wrotnego, które najczęściej rozwija się w przebiegu marskości wątroby, zakrzepicy żyły wrotnej lub zespołu Budda-Chiariego.

Nadciśnienie wrotne może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienia z żylaków przełyku i żołądka, wodobrzusze oporne na leczenie, czy encefalopatia wątrobowa. Zespolenie wrotno-systemowe pozwala na dekompresję układu wrotnego poprzez przekierowanie części krwi z układu wrotnego bezpośrednio do układu żył systemowych, omijając wątrobę.

Wyróżnia się kilka typów zespoleń wrotno-systemowych, w tym zespolenie żyły wrotnej z żyłą główną dolną, zespolenie żyły śledzionowej z żyłą nerkową (zespolenie spleno-renalne), czy wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe z użyciem stentu (TIPS – Transjugular Intrahepatic Portosystemic Shunt). Każdy z tych zabiegów ma swoje wskazania, przeciwwskazania i potencjalne powikłania, które należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta.

Mimo skuteczności w redukcji nadciśnienia wrotnego, zespolenia wrotno-systemowe mogą wiązać się z poważnymi powikłaniami, w tym zwiększonym ryzykiem encefalopatii wątrobowej (ze względu na ominięcie funkcji detoksykacyjnej wątroby) oraz niewydolności wątroby. Dlatego pacjenci po takim zabiegu wymagają regularnej kontroli i monitorowania funkcji wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl