Przeciwwskazania
Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)

Przeciwwskazania stosowania leku VERORAB

Przeciwwskazania do stosowania szczepionki przeciw wściekliźnie VERORAB różnią się zasadniczo w zależności od tego, czy podanie szczepionki ma charakter profilaktyczny (przed ekspozycją) czy interwencyjny (po ekspozycji). Jest to związane z odmiennym stosunkiem korzyści do ryzyka w obu tych sytuacjach klinicznych ¹.

Przeciwwskazania do szczepienia przed ekspozycją

W przypadku profilaktycznego stosowania szczepionki VERORAB (przed potencjalną ekspozycją na wirusa wścieklizny) istnieją określone przeciwwskazania, które lekarz powinien uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do szczepienia ². Przeciwwskazania obejmują:

• Nadwrażliwość na substancję czynną – wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany) ³
• Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu, w tym na fenyloalaninę (4,1 mikrogramów) ⁴
• Nadwrażliwość na antybiotyki stosowane w procesie produkcji, takie jak:
  • polimyksyna B
  • streptomycyna
  • neomycyna
  • inne antybiotyki z tej samej grupy ⁵
• Nadwrażliwość na jakąkolwiek inną szczepionkę zawierającą te same składniki ⁶

Dodatkowo, szczepienie powinno zostać odroczone w przypadku występowania u pacjenta:

• Gorączki – podwyższonej temperatury ciała sugerującej trwający proces zapalny/infekcyjny ⁷
• Ostrej choroby – każdej ostrej infekcji lub schorzenia, które mogłyby wpłynąć na odpowiedź immunologiczną lub zwiększyć ryzyko działań niepożądanych ⁸

Przeciwwskazania do szczepienia po ekspozycji

W przypadku szczepienia po ekspozycji na wirusa wścieklizny (np. po ugryzieniu przez podejrzane zwierzę) sytuacja kliniczna jest diametralnie odmienna. Ze względu na śmiertelny przebieg potwierdzonego zakażenia wścieklizną, które w praktyce niemal zawsze kończy się zgonem pacjenta, należy bezwzględnie pamiętać, że:

Nie istnieją żadne przeciwwskazania do stosowania szczepienia po ekspozycji. ⁹

Oznacza to, że nawet w przypadku pacjentów z wcześniej stwierdzoną nadwrażliwością na składniki szczepionki, z gorączką lub ostrą chorobą, szczepienie powinno być bezwzględnie przeprowadzone, gdyż korzyść w postaci zapobieżenia rozwojowi śmiertelnej choroby znacząco przewyższa potencjalne ryzyko związane z podaniem szczepionki. W takiej sytuacji konieczne jest jednak wdrożenie odpowiednich procedur medycznych minimalizujących ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej i zapewnienie możliwości natychmiastowego leczenia w przypadku jej wystąpienia.

Okoliczności odradzenia stosowania leku

W kontekście powyższych informacji, lekarz powinien odradzić pacjentowi stosowanie szczepionki VERORAB w następujących okolicznościach:

1. W przypadku szczepienia przed ekspozycją (profilaktycznego):
   • Gdy pacjent ma udokumentowaną nadwrażliwość na którykolwiek składnik szczepionki lub antybiotyki wykorzystywane w procesie produkcji
   • W przypadku gorączki lub ostrej choroby – należy wówczas odroczyć szczepienie do czasu powrotu do zdrowia
2. W przypadku szczepienia po ekspozycji:
   • Nie ma sytuacji, w której należałoby odradzić szczepienie ze względu na brak przeciwwskazań w tej sytuacji klinicznej

Należy podkreślić, że szczepionka VERORAB zawiera minimalną ilość fenyloalaniny (4,1 mikrogramów), co należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów z fenyloketonurią, choć tak niska zawartość nie stanowi zwykle istotnego problemu klinicznego ¹⁰.

Istotne jest, aby w przypadku szczepienia przed ekspozycją u pacjenta z wywiadem alergicznym, lekarz rozważył stosunek korzyści do ryzyka i w razie konieczności zaplanował szczepienie w warunkach umożliwiających natychmiastową interwencję w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości.