Wskazania do stosowania
Ansifora 50 mg
Ansifora, zawierająca sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dieta i aktywność fizyczna nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami), gdy monoterapia jest niewystarczająca. W przypadku braku kontroli glikemii przy terapii dwulekowej, Ansifora może być dodana jako trzeci lek, a także stosowana jako uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na poprawę parametrów glikemii bez znacznego zwiększania dawki insuliny i zmniejsza ryzyko hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała.
Wskazania do stosowania leku Ansifora
Ansifora, dostępna w dawkach 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych, jest lekiem zawierającym substancję czynną sytagliptynę (w postaci chlorowodorku jednowodnego). Lek jest przeznaczony do stosowania u pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, gdy dotychczasowe metody leczenia nie zapewniają odpowiedniej kontroli stężenia glukozy we krwi.1
Wskazania do stosowania w monoterapii
Lek Ansifora może być stosowany jako jedyny lek przeciwcukrzycowy u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu:2
- Przeciwwskazań do stosowania metforminy – dotyczy to pacjentów z określonymi schorzeniami, które uniemożliwiają bezpieczne stosowanie metforminy
- Nietolerancji metforminy – gdy pacjent doświadcza działań niepożądanych uniemożliwiających kontynuację leczenia metforminą
Wskazania do stosowania w dwuskładnikowej terapii doustnej
Ansifora jest wskazana do stosowania w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, gdy monoterapia tymi lekami wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Możliwe schematy terapii dwuskładnikowej obejmują:3
- Skojarzenie z metforminą – gdy stosowanie samej metforminy wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia dostatecznej kontroli poziomu glukozy we krwi4
- Skojarzenie z pochodną sulfonylomocznika – w przypadku, gdy maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie daje zadowalających efektów kontroli glikemii, a jednocześnie stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji5
- Skojarzenie z agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem) – gdy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane, a jego stosowanie w monoterapii wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii6
Wskazania do stosowania w trójskładnikowej terapii doustnej
W przypadkach, gdy kontrola glikemii przy zastosowaniu terapii dwulekowej jest niewystarczająca, Ansifora może być dodana jako trzeci lek w następujących schematach:7
- Skojarzenie z pochodną sulfonylomocznika i metforminą – gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz dwulekowa terapia tymi preparatami nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii8
- Skojarzenie z agonistą receptora PPARγ i metforminą – gdy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane, a dotychczasowe leczenie tymi lekami wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii9
Wskazania do stosowania jako lek uzupełniający do insulinoterapii
Ansifora może być również stosowana jako lek uzupełniający w terapii insuliną, z jednoczesnym stosowaniem metforminy lub bez niej. Takie połączenie jest wskazane w przypadkach, gdy stała dawka insuliny w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.10
Dobór pacjentów i wskazania kliniczne
Przy podejmowaniu decyzji o włączeniu leku Ansifora do terapii cukrzycy typu 2, należy wziąć pod uwagę następujące kliniczne sytuacje:
Pacjenci z nietolerancją metforminy
Lek Ansifora stanowi wartościową opcję terapeutyczną dla pacjentów, którzy nie tolerują metforminy lub mają przeciwwskazania do jej stosowania. Najczęstsze problemy z tolerancją metforminy to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunki, nudności, bóle brzucha czy zaburzenia smaku.11
Pacjenci wymagający intensyfikacji leczenia
Ansifora jest odpowiednia dla pacjentów, u których monoterapia metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub tiazolidynedionami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii pomimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek tych leków. W takich przypadkach dodanie sytagliptyny może pozwolić na osiągnięcie docelowych wartości glikemii bez zwiększania ryzyka hipoglikemii.12
Pacjenci stosujący insulinoterapię
Dla pacjentów leczonych insuliną, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania stałej dawki insuliny, dodanie leku Ansifora może poprawić parametry glikemii bez konieczności znacznego zwiększania dawki insuliny, co może ograniczyć ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała związane z insulinoterapią.13
| Schemat terapeutyczny | Wskazanie do zastosowania leku Ansifora | Warunki stosowania |
|---|---|---|
| Monoterapia | Niewystarczająca kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych | Przeciwwskazania lub nietolerancja metforminy |
| Terapia dwulekowa z metforminą | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu metforminy w monoterapii | Pacjent stosuje już metforminę w maksymalnej tolerowanej dawce |
| Terapia dwulekowa z pochodną sulfonylomocznika | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki pochodnej sulfonylomocznika | Przeciwwskazania lub nietolerancja metforminy |
| Terapia dwulekowa z agonistą PPARγ | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu agonisty PPARγ | Wskazane zastosowanie agonisty PPARγ |
| Terapia trójlekowa z metforminą i pochodną sulfonylomocznika | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu terapii dwulekowej | Pacjent stosuje już metforminę i pochodną sulfonylomocznika |
| Terapia trójlekowa z metforminą i agonistą PPARγ | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu terapii dwulekowej | Wskazane zastosowanie agonisty PPARγ |
| Terapia skojarzona z insuliną | Niewystarczająca kontrola glikemii przy stosowaniu stałej dawki insuliny | Z metforminą lub bez metforminy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania