Wskazania do stosowania
Sitagliptin Grindeks 100 mg

Sitagliptin Grindeks to preparat zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów wymagających poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne są niewystarczające, zwłaszcza gdy metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, sytagliptyna jest wskazana w terapii skojarzonej: z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub tiazolidynedionem (agonistą receptora PPARγ), a także w trójskładnikowych schematach łączących te leki, gdy dwuskładnikowa terapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Sitagliptin Grindeks może być również stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, co jest istotne w zaawansowanych stadiach choroby.

Wskazania do stosowania leku Sitagliptin Grindeks

Sitagliptin Grindeks to preparat zawierający sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Lek ma szerokie zastosowanie w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów dorosłych, gdy konieczna jest poprawa kontroli glikemii.1

Monoterapia sytagliptyną

Sitagliptin Grindeks można stosować w monoterapii u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą samej diety i ćwiczeń fizycznych jest niewystarczająca. Szczególnie istotne jest to u chorych, u których zastosowanie metforminy (leku pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2) jest niemożliwe z powodu przeciwwskazań lub jej nietolerancji przez pacjenta.2

Leczenie skojarzone dwuskładnikowe

Sytagliptyna może być stosowana w ramach dwuskładnikowej terapii doustnej w następujących skojarzeniach:

  • W połączeniu z metforminą – gdy stosowanie wyłącznie metforminy wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.3
  • W skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika – u pacjentów, u których maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia satysfakcjonującej kontroli glikemii. To skojarzenie jest szczególnie wskazane, gdy metformina nie może być zastosowana z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji.4
  • W połączeniu z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ), czyli tiazolidynedionem – gdy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest klinicznie uzasadnione, a monoterapia tym lekiem w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia właściwej kontroli glikemii.5

Leczenie skojarzone trójskładnikowe

Sitagliptin Grindeks ma również wskazania do stosowania w trójskładnikowej terapii doustnej w następujących kombinacjach:

  • W skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą – gdy dwuskładnikowa terapia tymi lekami wraz z odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia właściwej kontroli glikemii.6
  • W połączeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą – gdy stosowanie tych leków jest uzasadnione klinicznie, a połączenie ich z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie wystarcza do osiągnięcia satysfakcjonującej kontroli glikemii.7

Leczenie skojarzone z insuliną

Sitagliptin Grindeks może być również stosowany jako lek uzupełniający w terapii insuliną (z metforminą lub bez niej) w przypadkach, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne wraz ze stałą dawką insuliny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów w zaawansowanym stadium cukrzycy typu 2.8

Warunki zalecenia leku pacjentowi

Sitagliptin Grindeks należy zalecić pacjentowi z cukrzycą typu 2, gdy:

  1. Występuje nieodpowiednia kontrola glikemii pomimo stosowania diety i ćwiczeń fizycznych
  2. Istnieje konieczność intensyfikacji leczenia poprzez dodanie kolejnego leku przeciwcukrzycowego
  3. Pacjent nie toleruje metforminy lub występują przeciwwskazania do jej stosowania
  4. Dotychczasowe leczenie (mono- lub politerapia) nie zapewnia zadowalającej kontroli glikemii
  5. Pacjent wymaga elastycznego schematu leczenia ze względu na styl życia lub współistniejące schorzenia

Przy zalecaniu leku należy uwzględnić dostępne dawki (25 mg, 50 mg i 100 mg), co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta i etapu choroby. Lek ma postać tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie: jasnożółte (25 mg), żółte (50 mg i 100 mg) okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z odpowiednim wytłoczeniem.9

Należy pamiętać, że linia podziału na tabletkach 50 mg i 100 mg służy wyłącznie ułatwieniu przełamania tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podziałowi na równe dawki.10

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl