Właściwości farmakokinetyczne
Exbol 75 mg + 650 mg
Exbol to preparat zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku w formie racematu oraz 650 mg paracetamolu, stosowany doustnie. Tramadol wykazuje maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio 64,3 ng/ml dla enancjomeru (+) i 55,5 ng/ml dla (-) po 1,8 godziny, z okresem półtrwania 5,1 i 4,7 godziny. Paracetamol osiąga maksymalne stężenie 4,2 μg/ml szybciej, bo po 0,9 godziny, a jego okres półtrwania wynosi 2,5 godziny. Zarówno tramadol, jak i paracetamol charakteryzują się niskim wiązaniem z białkami osocza (~20%) oraz znaczną dystrybucją (Vd tramadolu 203 ± 40 l, paracetamolu około 0,9 l/kg). Dostępność biologiczna tramadolu wynosi około 75% po jednorazowej dawce i wzrasta do 90% po podaniu wielokrotnym, natomiast paracetamol jest niemal całkowicie wchłaniany. Podanie leku z pokarmem nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji.
Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych leku Exbol
Exbol to produkt leczniczy w postaci tabletek zawierających połączenie dwóch substancji czynnych: 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu. Tramadol stosowany jest w postaci racematu, gdzie we krwi można wykryć zarówno enancjomery lewoskrętne [-], jak i prawoskrętne [+] oraz metabolit M1. Chociaż tramadol ulega szybkiemu wchłanianiu po podaniu doustnym, proces ten jest wolniejszy niż w przypadku paracetamolu, a jego okres półtrwania jest odpowiednio dłuższy.1
Podstawowe parametry farmakokinetyczne po podaniu leku
Po jednorazowym podaniu doustnym tabletki Exbol maksymalne stężenia tramadolu w osoczu dla enancjomerów [(+)-tramadol/(-)-tramadol] wynoszą 64,3/55,5 ng/ml i są osiągane po upływie 1,8 godziny. W przypadku paracetamolu maksymalne stężenie wynoszące 4,2 μg/ml osiągane jest szybciej – po upływie 0,9 godziny. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) wynosi odpowiednio 5,1/4,7 godziny dla enancjomerów tramadolu oraz 2,5 godziny dla paracetamolu.2
Badania farmakokinetyczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu doustnym skojarzenia tramadol/paracetamol w dawce 75 mg + 650 mg, nie występują istotne klinicznie zmiany parametrów kinetycznych żadnej z substancji czynnych w porównaniu z parametrami uzyskanymi po podaniu każdej substancji czynnej osobno.3
Szczegółowe parametry farmakokinetyczne
Wchłanianie
Tramadol w postaci racematu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Średnia bezwzględna dostępność biologiczna po jednorazowym podaniu dawki 100 mg wynosi około 75%. Istotną właściwością jest zwiększenie dostępności biologicznej do około 90% po wielokrotnym podaniu leku.4
W przypadku skojarzenia tramadolu z paracetamolem (75 mg + 650 mg), paracetamol również wchłania się szybko i niemal całkowicie, głównie w jelicie cienkim. Maksymalne stężenie paracetamolu w surowicy osiągane jest w ciągu jednej godziny i nie ulega zmianie podczas jednoczesnego stosowania z tramadolem.5
Ważną informacją kliniczną jest fakt, że podanie produktu Exbol razem z pokarmem nie wpływa istotnie na maksymalne wartości stężenia osoczowego czy stopień wchłaniania zarówno tramadolu, jak i paracetamolu. Dlatego produkt leczniczy może być przyjmowany bez względu na czas posiłku.6
Dystrybucja
Tramadol charakteryzuje się wysokim powinowactwem do tkanek, co potwierdza objętość dystrybucji Vd,β wynosząca 203 ± 40 l. Stopień wiązania tramadolu z białkami osocza jest relatywnie niski i wynosi około 20%.7
Paracetamol podlega rozległej dystrybucji w większości tkanek organizmu, z wyjątkiem tkanki tłuszczowej. Jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 0,9 l/kg. Podobnie jak tramadol, paracetamol w stosunkowo niewielkim stopniu (około 20%) wiąże się z białkami osocza.8
Metabolizm
Tramadol po podaniu doustnym jest w znacznym stopniu metabolizowany. Około 30% dawki leku wydala się z moczem w postaci niezmienionej, natomiast 60% wydalane jest w postaci metabolitów.9
Metabolizm tramadolu obejmuje dwa główne procesy:
- O-demetylację (katalizowaną przez enzym CYP2D6) do metabolitu M1
- N-demetylację (katalizowaną przez CYP3A) do metabolitu M2
Na stężenie tramadolu lub jego aktywnego metabolitu w osoczu może wpływać zahamowanie jednego lub obu typów izoenzymów uczestniczących w metabolizmie tramadolu (CYP3A4 i CYP2D6). Metabolit M1 ulega dalszym przemianom metabolicznym w mechanizmie N-demetylacji i sprzęgania z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania M1 w osoczu wynosi 7 godzin. Co istotne, metabolit M1 ma właściwości przeciwbólowe i działa silniej niż lek macierzysty, jednakże jego stężenie w osoczu jest kilkakrotnie niższe niż stężenie tramadolu, co powoduje, że prawdopodobieństwo zmiany jego wpływu na efekt kliniczny po podaniu wielokrotnym jest niewielkie.10
Paracetamol metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez dwa główne mechanizmy:
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym
- Sprzęganie z kwasem siarkowym
Drugi z wymienionych mechanizmów (sprzęganie z kwasem siarkowym) może ulec szybkiemu wysyceniu po podaniu dawek przekraczających dawki terapeutyczne. Niewielka część paracetamolu (mniej niż 4%) jest metabolizowana przy udziale cytochromu P450 do postaci aktywnego związku pośredniego (N-acetyl-benzochinonoimina), który w normalnych warunkach jest szybko neutralizowany przez zredukowany glutation i wydalany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptomoczowym. W przypadku znacznego przedawkowania paracetamolu, ilość tego potencjalnie toksycznego metabolitu wzrasta, co ma istotne implikacje kliniczne.11
Wydalanie
Tramadol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Okres półtrwania paracetamolu u dorosłych wynosi około 2 do 3 godzin. Warto zaznaczyć, że okres ten jest krótszy u dzieci i nieco dłuższy u noworodków oraz pacjentów z marskością wątroby.12
Paracetamol wydalany jest z organizmu po utworzeniu pochodnych sprzężonych z kwasem glukuronowym i siarkowym w sposób zależny od dawki. Mniej niż 9% paracetamolu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej. Istotną informacją kliniczną jest fakt, że w przypadku niewydolności nerek dochodzi do wydłużenia okresu półtrwania obydwu sprzężonych pochodnych paracetamolu.13
Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych
| Parametr | Tramadol | Paracetamol |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie (Cmax) | 64,3/55,5 ng/ml [(+)-tramadol/(-)-tramadol] | 4,2 μg/ml |
| Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) | 1,8 godziny | 0,9 godziny |
| Okres półtrwania (t₁/₂) | 5,1/4,7 godziny [(+)-tramadol/(-)-tramadol] | 2,5 godziny |
| Dostępność biologiczna | 75% (jednorazowo), 90% (wielokrotnie) | Prawie całkowita |
| Wiązanie z białkami osocza | ~20% | ~20% |
| Objętość dystrybucji | Vd,β=203 ± 40 l | ~0,9 l/kg |
| Główne drogi wydalania | Przez nerki | Przez nerki po sprzęganiu z kwasem glukuronowym i siarkowym |
| Postać niezmieniona w moczu | ~30% | <9% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania