osoczopochodny czynnik VIII
Osoczopochodny czynnik VIII (pdFVIII) to preparat otrzymywany z ludzkiego osocza, zawierający czynnik krzepnięcia VIII. Jest stosowany w leczeniu hemofilii A, wrodzonego zaburzenia krzepnięcia krwi spowodowanego niedoborem lub brakiem aktywności czynnika VIII.
Produkcja osoczopochodnego czynnika VIII obejmuje szereg procesów oczyszczania i inaktywacji wirusów, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa produktu. Współczesne metody produkcji znacznie zmniejszyły ryzyko przeniesienia zakażeń wirusowych, takich jak HIV czy wirusowe zapalenie wątroby typu B i C.
W przeciwieństwie do rekombinowanego czynnika VIII, osoczopochodny zawiera naturalne białka osocza, w tym czynnik von Willebranda, co może wpływać na farmakokinetykę leku i zmniejszać ryzyko rozwoju inhibitorów. Jednakże dostępność osoczopochodnego czynnika VIII jest ograniczona przez dostępność dawców osocza.
Leczenie osoczopochodnym czynnikiem VIII może być prowadzone w formie terapii na żądanie (w przypadku wystąpienia krwawienia) lub jako profilaktyka (regularne wstrzyknięcia w celu zapobiegania krwawieniom). Dawkowanie zależy od wagi pacjenta, nasilenia krwawienia oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII – Właściwości farmakodynamiczne
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII, będący składnikiem kompleksu z czynnikiem von Willebranda, pełni kluczową rolę w hemostazie poprzez działanie jako kofaktor czynnika IX, co przyspiesza aktywację czynnika X i w konsekwencji prowadzi do powstania fibrynowego skrzepu. Czynnik von Willebranda stabilizuje czynnik VIII, zapobiegając jego degradacji, oraz uczestniczy w adhezji i agregacji płytek krwi. W terapii substytucyjnej hemofilii A, charakteryzującej się niedoborem czynnika VIII:C, podanie ludzkiego czynnika VIII (np. preparatu Emoclot) pozwala na korektę deficytu i zmniejszenie ryzyka krwawień. Produkt Emoclot wykazuje aktywność swoistą około 80 j.m./mg białka oraz zawiera czynnik von Willebranda o aktywności kofaktora rystocetyny (RCO) ≥10 j.m./ml (dla 500 j.m./10 ml) i ≥20 j.m./ml (dla 1000 j.m./10 ml), co wspomaga stabilizację i przedłużenie półtrwania czynnika VIII w krążeniu.
adhezja płytek krwi, agregacja płytek krwi, choroba krzepnięcia krwi, czynnik von Willebranda, czynnik X, fibryna, hemofilia A, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitory czynnika VIII, kaskada krzepnięcia, kofaktor rystocetyny, kompleks czynnika VIII/czynnika von Willebranda, lek przeciwkrwotoczny, ludzki czynnik krzepnięcia VIII, metoda chromogenna, osoczopochodny czynnik VIII, pierwotna hemostaza, rekombinowany czynnik VIII, roczny wskaźnik krwawień, skrzep, śródbłonek naczyniowy, terapia substytucyjna, trombina - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ludzkiego czynnika VIII, stosowanego m.in. w preparatach Beriate (dostępnych w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m.), wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dla ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała). Ze względu na immunogenność białka pochodzenia ludzkiego, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie były wykonywane, co wynika z ryzyka indukcji przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku u zwierząt. Ocena immunogenności ogrzewanego preparatu czynnika VIII, przeprowadzona metodami immunodyfuzji podwójnej (test Ouchterlony’ego) oraz testem biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazała istotnych różnic w odpowiedzi immunologicznej w porównaniu do białka niepoddawanego obróbce termicznej.
bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, dawka terapeutyczna, heterologiczne białko, immunodyfuzja podwójna, immunogenność, margines bezpieczeństwa, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osoczopochodny czynnik VIII, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, reakcja nadwrażliwości, test Ouchterlony’ego, toksyczność ostra, właściwość antygenowa