Dawkowanie i sposób podawania leku Lisinoratio

Lizynoryl należy podawać doustnie raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu z tabletek, dlatego lek można przyjmować niezależnie od posiłków.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Nadciśnienie samoistne u pacjentów nieprzyjmujących leków moczopędnych: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg. Zazwyczaj skuteczna dawka podtrzymująca mieści się w zakresie od 20 mg do 40 mg podawane raz na dobę. Dawkę podtrzymującą należy dostosowywać indywidualnie do wartości ciśnienia tętniczego mierzonego przed przyjęciem kolejnej dawki.²

Maksymalna dawka stosowana w długotrwałych badaniach klinicznych wynosiła 80 mg na dobę. Należy zauważyć, że działanie hipotensyjne leku może się zmniejszać w miarę zbliżania się do momentu przyjęcia następnej dawki, szczególnie przy dawce 10 mg. Oczekiwany efekt terapeutyczny najczęściej występuje po 2-4 tygodniach leczenia dawkami podtrzymującymi.³

Nadciśnienie samoistne u pacjentów przyjmujących leki moczopędne: Na początku leczenia lizynoprylem może wystąpić objawowe niedociśnienie, które częściej występuje u pacjentów przyjmujących leki moczopędne. Na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem zaleca się przerwanie stosowania leku moczopędnego. Jeśli nie można odstawić diuretyku, leczenie lizynoprylem należy rozpocząć od mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg pod ścisłą kontrolą lekarską.⁴

W przypadku nieskuteczności monoterapii lizynoprylem można dołączyć lek moczopędny (najczęściej hydrochlorotiazyd w jednorazowej dawce dobowej 12,5 mg).⁵

Dawkowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym

U dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym zalecana dawka początkowa jest uzależniona od masy ciała:⁶

• 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg
• 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg

Dawkę należy dostosować indywidualnie do maksymalnej dawki dobowej:⁷

• 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg
• 40 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg

U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami. Nie przeprowadzono badań u dzieci z zastosowaniem dawek większych niż 0,61 mg/kg mc. (lub powyżej 40 mg).⁸

Zalecenia dotyczące stosowania u dzieci:⁹

• Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat
• Nie zaleca się stosowania u dzieci z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²)
• Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w innych wskazaniach niż nadciśnienie tętnicze

Dawkowanie w niewydolności serca

U pacjentów z niewydolnością serca początkowa jednorazowa dawka dobowa podawana rano wynosi 2,5 mg. Dobowe dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg podawane jednorazowo. W badaniach klinicznych dawki zwiększano co 4 tygodnie, przy czym kolejne zwiększenie dawki nie powinno przekraczać 10 mg.¹⁰

Wielkość dawki należy dostosowywać do skuteczności działania leku oceniając nasilenie objawów niewydolności serca. Lizynopryl można stosować w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i preparatami naparstnicy.¹¹

Szczególne środki ostrożności przy rozpoczynaniu terapii u pacjentów z niewydolnością serca:¹²

• U pacjentów z ryzykiem hipotonii objawowej (hiponatremia, hipowolemia, leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych) należy wyrównać zaburzenia przed rozpoczęciem podawania lizynoprylu
• Jeśli to możliwe, należy zmniejszyć dawkę leku moczopędnego
• U pacjentów z niskim skurczowym ciśnieniem tętniczym (< 100 mmHg) dawkę początkową należy podać pod ścisłą kontrolą lekarską
• Największe obniżenie ciśnienia krwi występuje w przybliżeniu po 6–8 godzinach od podania dawki początkowej

Dawkowanie we wczesnej fazie zawału serca

U wydolnych hemodynamicznie pacjentów leczenie lizynoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału serca:¹³

1. Pierwsza dawka: 5 mg podawane doustnie
2. Po 24 godzinach od pierwszej dawki: 5 mg
3. Po 48 godzinach: 10 mg
4. Następnie: 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni

W skojarzeniu z lizynoprylem należy podawać (jeśli nie ma przeciwwskazań) standardowe leki stosowane w zawale serca: przeciwzakrzepowe, zapobiegające agregacji płytek, beta-adrenolityczne. Lisinoratio można stosować również w skojarzeniu z nitrogliceryną podawaną dożylnie lub przezskórnie.¹⁴

U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym krwi (≤ 120 mmHg) na początku leczenia lub przez 3 pierwsze dni od wystąpienia zawału należy stosować mniejszą dawkę dobową lizynoprylu, wynoszącą 2,5 mg.¹⁵

Modyfikacja dawki w przypadku hipotonii podczas leczenia ostrego zawału serca:¹⁶

• Jeśli wystąpi hipotonia (ciśnienie skurczowe ≤ 100 mmHg), dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub 2,5 mg na dobę
• W przypadku długotrwałej i nasilonej hipotonii (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg utrzymujące się dłużej niż 1 godzinę) preparat Lisinoratio należy odstawić

U pacjentów, u których podczas 6-tygodniowej terapii po zawale wystąpią objawy niewydolności serca, należy kontynuować leczenie preparatem Lisinoratio stosując dawkowanie jak w niewydolności serca.¹⁷

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej

U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2) oraz z początkową nefropatią dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 20 mg/dobę w celu uzyskania ciśnienia rozkurczowego mniejszego niż 90 mmHg mierzonego na siedząco.¹⁸

W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) początkową dawkę Lisinoratio należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny zgodnie z tabelą poniżej.¹⁹

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ lizynopryl jest wydalany z moczem, u pacjentów z niewydolnością nerek wielkość dawki dobowej należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Wielkość dawki podtrzymującej i/lub przerwy między dawkami należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego.²⁰

Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.²¹

Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie

Lizynopryl jest eliminowany z osocza krwi w czasie hemodializy. Pacjentom poddawanym dializie należy podać odpowiednią dawkę dobową lizynoprylu po zabiegu dializy.²²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Siła działania lizynoprylu podawanego w takich samych dawkach pacjentom w podeszłym wieku i młodszym jest bardzo podobna, ale wykazano, że u pacjentów w podeszłym wieku maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy krwi było około dwukrotnie większe niż u pacjentów młodszych. U pacjentów w podeszłym wieku dawki lizynoprylu należy zwiększać bardzo ostrożnie.²³

Pacjenci wymagający mniejszej dawki początkowej: Leczenie należy rozpocząć od podawania mniejszej dawki u pacjentów:²⁴

• z niewydolnością nerek
• u których nie można przerwać stosowania leków moczopędnych
• z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej (przed zastosowaniem leku należy uzupełnić niedobory płynów ustrojowych i wyrównać zaburzenia składu elektrolitów w surowicy)
• z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym

Dawkowanie w nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym

U pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi po podaniu lizynoprylu. Może to prowadzić do zaburzenia czynności lub niewydolności nerek. Zaleca się podanie mniejszej jednorazowej dawki początkowej wynoszącej 2,5 mg lub 5 mg, którą następnie można stopniowo zwiększać dostosowując do wartości ciśnienia tętniczego.²⁵

Dostosowanie dawki w specjalnych sytuacjach klinicznych

Pacjenci z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek lub hiponatriemią: U pacjentów z niewydolnością serca i z hiponatriemią (stężenie sodu w surowicy < 130 mEq/l) lub umiarkowanym czy ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy > 3 mg/dl) należy zastosować małe dawki początkowe wynoszące 2,5 mg dobę podawane pod ścisłym nadzorem lekarskim.²⁷