Leki w grupie
„SSRI”

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to grupa leków przeciwdepresyjnych działających poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach nerwowych, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Dzięki temu mechanizmowi SSRI skutecznie łagodzą objawy depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz innych schorzeń psychicznych.

Do najważniejszych leków z grupy SSRI należą: fluoksetyna (Prozac, Fluoxetin, Bioxetin), sertralina (Zoloft, Asentra, Stimuloton), paroksetyna (Seroxat, Paxil, Paroxetine), escitalopram (Lexapro, Cipralex, Escitil), citalopram (Cital, Cipramil, Oropram) oraz fluwoksamina (Fevarin, Luvox). W Polsce wszystkie te substancje są dostępne w postaci preparatów generycznych pod różnymi nazwami handlowymi.

Główną zaletą SSRI jest korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do starszych leków przeciwdepresyjnych. Charakteryzują się one mniejszą liczbą działań niepożądanych, niskim potencjałem uzależniającym oraz względnym bezpieczeństwem przy przedawkowaniu. SSRI wykazują również szerokie spektrum działania terapeutycznego – poza depresją skutecznie leczą zaburzenia lękowe, zespół lęku napadowego, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego czy zaburzenia odżywiania.

Mimo dobrych parametrów bezpieczeństwa, SSRI mogą powodować działania niepożądane, z których najczęstsze to zaburzenia seksualne, nudności, bóle głowy, bezsenność lub nadmierna senność oraz zwiększenie niepokoju na początku terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u młodzieży i młodych dorosłych, gdzie obserwowano zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia. Nagłe odstawienie SSRI może prowadzić do zespołu odstawiennego, dlatego dawkę należy zmniejszać stopniowo.

Wśród SSRI występują pewne różnice farmakologiczne, które mogą mieć znaczenie kliniczne. Fluoksetyna ma najdłuższy okres półtrwania i może powodować więcej interakcji z innymi lekami. Paroksetyna charakteryzuje się silniejszym działaniem przeciwlękowym, ale też większym ryzykiem objawów odstawiennych. Escitalopram jest najbardziej selektywnym inhibitorem wychwytu serotoniny, co potencjalnie przekłada się na lepszą tolerancję. Sertralina wykazuje dodatkowe słabe działanie na wychwyt dopaminy, co może być korzystne u pacjentów z objawami spowolnienia psychoruchowego.

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl